دلایل حسادت کودکان و چگونگی رفتار با کودک

دلایل حسادت کودکان و چگونگی رفتار با کودک

نویسنده: آذین بذرافشان

 

حسادت یکی از ویژگی‌های ناخوشایند انسانی است. آمیزه‌ای از رنجش، ترس، نا‌‌امنی، احساس مالکیت و سوء‌ظن است. حسادت کودکان احساس بسیار مخربی است. در بهترین حالت باعث می‌شود کودکتان احساس ناخشنودی و نارضایتی داشته باشد و در بدترین حالت باعث بد‌خلقی و عصبانیت او می‌شود.

فرزند شما وقتی که فکر کند با او به خوبی بچه‌های دیگر-‌چه بچه‌های فامیل چه غیره- رفتار نمی‌شود، ممکن است به آنها حسودی کند. او همچنین می‌تواند به اشیاء نیز حسادت کند و با تلنبار ‌کردن آنها یا خواستن اسباب‌بازی دیگری آن را بروز دهد. وقتی که شما به کودک دیگری نیز توجه می‌کنید، او ممکن است حسود شود. این احساسات طبیعی است.


فهرست محتوا:

دلایل حسادت چیست؟

حسادت در سنین مختلف چگونه است؟

پیامد حسادت چیست؟

دلایل حسادت در کودکان چیست؟

علائم یک کودک حسود چیست؟

خطرات حسادت

چگونه با حسادت کودکان برخورد کنیم؟

آموزش قدرشناسی به کودکان

چگونه به حسادت کودک نسبت به نوزاد جدید رسیدگی کنیم؟

نقش کتاب و کتابخوانی در حسادت کودکان چیست؟

منابع


دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

دلایل حسادت چیست؟

۱- حسادت مادی

«اما مامان! تو کلاس‌مون من تنها کسی هستم که ایکس باکس نداره!» این جمله براتون آشنا نیست؟ حسادت مادی معمولاً یکی از اولین انواع حسادت است که در کودکان ظاهر می‌شود. کودک نوپا گاهی به دزدیدن اسباب‌بازی هم‌بازی‌اش فکر می‌کند. خوشبختانه بعد از این‌که که کودک در مدرسه ثبت نام می‌شود و شروع به درک هنجار‌های اجتماعی می‌کند، معمولاً چیزی که از هم‌بازی‌هایش بخواهد را نمی‌دزدد. اما این باعث نمی‌شود که او برای وسایلی که بچه‌های دیگر دارند، دق نکند.
وقتی حسادت مادی به‌وجود می‌آید، به فرزندان خود کمک کنید تا درک کنند که خانواده‌های مختلف استاندارد‌های مختلفی برای زندگی دارند و الویت‌های مالی برای هر خانواده‌ای متغیر است. سعی کنید دیدگاه گسترده‌تری در آن‌ها بوجود آورید تا نسبت به آن‌چه که دارند، سپاس‌گزار باشند. همچنین سعی ‌کنید که تمرکز او را از مسائل مادی به سمت مسائل غیر‌مادی که در خانواده شما در دسترس است متمرکز کنید. به عنوان مثال شما شاید به دلیل داشتن برنامه شغلی انعطاف‌پذیر بتوانید اوقات بیشتری را با کودک خود سپری کنید. یا ممکن است در منطقه‌ای روستایی زندگی کنید که در آن مرکز خرید شیکی وجود ندارد اما از هوای تازه و فضای آزاد برای گشت و گذار بهره‌مند باشید. به فرزندان خود بیاموزید که به‌جای مقایسه خود با دیگران، برای هر‌ آن‌چه که دارند ارزش قائل شوند.
هنگامی که در بچه‌ها حسادت مادی بوجود می‌آید، از آن به عنوان فرصتی برای آموزش پس انداز کردن پول برای خریدهای بزرگ استفاده کنید. اگر فرزندتان شکایت کرد که پرطرفدارترین برند کفش کتانی را ندارد، به او فرصت دهید تا در ازای انجام کارهای خانه پول توجیبی بگیرد تا آن کفش را بخرد. این کار باعث ایجاد انگیزه زیاد برای رسیدن به خواسته‌هایش، القای حس مسئولیت و وجدان کاری می‌شود.
شما می‌توانید از حسادت فرزندتان به عنوان کاتالیزوری برای انجام کارهای داوطلبانه استفاده کنید. با خدمت‌کردن در نوانخانه‌ها و یا اهدای‌ اسباب‌بازی به خیریه‌ها می‌توانید به کودک خود یاد دهید که به افراد فقیرتر احترام بگذارند و متقابلاً متوجه شوند که چقدر خوشبخت هستند.


دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

۲- حسادت تحصیلی و مهارتی

وقتی کودک به مهارت‌های تحصیلی یا ورزشی همسالان خود حسادت می‌کند، بر روی عملکردش تأثیر می‌گذارد. «چه فایده‌ای داره واسه امتحان این همه تلاش کنم وقتی که در هر صورت مولی بیشترین نمره رو میاره؟»، «چرا تو تیم بسکتبال شرکت کنم وقتی کاملاً مشخصه که بِرد بازیکن ستاره هست؟» حسادت نسبت به مهارت‌های دیگری باعث می‌شود کودک شما نسبت به ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود احساس نالایقی و بی‌ارزشی کند.

در این شرایط وظیفه شماست که استعدادهای شخصی‌اش را به او نشان دهید و مسئولیت‌پذیری در قبال تلاش‌هایش را تقویت کنید. به کودک اجازه دهید تا احساس حسادتش را خالی کند سپس به خصوصیات شخصی مثبت او اشاره کنید. اگر فرزند شما در تیم فوتبال تمام تلاش خود را می کند اما عملکرد او به صورت فردی و جداگانه خوب است، به این نکته اشاره کنید که «بله مولی در فوتبال مهارت داره اما تو خیلی در ژیمناستیک پیشرفت کردی و من واقعا بهت افتخار می‌کنم.»

همچنین می‌توانید به جای مقایسه عملکرد فرزندتان با دیگران، روی تلاش او متمرکز شوید. واقعیت این است که اگرچه هر بچه ای نمی‌تواند بازیکن ستاره نوک حمله شود اما همه می‌توانند تمرین کنند و برای پیشرفت، سخت تلاش کنند. علاوه بر این ورزش و مدرسه به کودکان این امکان را می‌دهد تا دوست پیدا کنند، روحیه کار تیمی را تقویت کنند و پیشرفت شخصی را یاد بگیرند. با تمرکز بر این ویژگی‌ها به کودک خود می‌آموزید که مسئله بهترین بودن نیست بلکه «بهترینِ خود بودن» است.

روش دیگر برای مقابله با احساس حسادت، کمک به کودک در بهبود زمینه‌هایی است که در آن‌ها احساس ناکافی بودن می‌کند. اگر حسادت او به دلیل حضور نابغه‌ای ریاضی در کلاس به‌وجود آمده باشد، تدریس خصوصی ریاضی (یا به صورت ساده‌تر، اطمینان حاصل کنید که تکالیفش را انجام داده است) ممکن است دقیقاً همان چیزی باشد که کودک شما به آن نیاز دارد و باعث شود احساس اعتماد‌به‌نفس بیشتری کند.


دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

۳- حسادت اجتماعی

هم‌زمان با بزرگ شدن کودکان، مسائل اجتماعی بین آن‌ها بیشتر شیوع می‌یابد. به عنوان مثال دختر شما ممکن است به دلیل این‌که دوستانش بدون او به مهمانی رفتند، احساس طرد‌شدگی کند یا پسر‌تان به محبوبیت بچه‌ای دیگر حسادت کند. محدودیت‌های اجتماعی که در سال‌های اولیه وجود نداشت، ناگهان در همه جا ظاهر می‌شود.

اولین قانون کلی برای والدینی که با حسادت اجتماعی فرزندشان سروکار دارند این است که هرگز احساسات کودک خود را کم‌ارزش جلوه ندهند. هرچند ممکن است که شما فکر کنید مکان نشستن در کافه مسئله با‌اهمیتی نباشد اما برای کودک شما یک دنیا ارزش داشته باشد. با پرسیدن سوالاتی که جوابشان بیشتر از بله و خیر است، به کودک خود فرصت حرف زدن بدهید.

هنگامی که فرزند شما شروع به صحبت در مورد احساساتش کرد، با درایت برخورد کنید. به او بگویید: «می‌توانم بفهمم که چگونه باعث شد احساس نادیده شدن بکنی.» سپس پیشنهاداتی را ارائه دهید تا به فرزندتان کمک کند بر آن احساس غلبه کند. مثلاً به ‌عنوان میزبان یک دورهمی بزرگ برگزار کنید. برای ایجاد روابط دوستانه، پیوستن به یک کلوپ یا تیمی در مدرسه نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد. ممکن است در ابتدا فرزند شما از این ایده‌ها امتناع بورزد اما حمایت شما به او کمک می‌کند تا به سمت نگرش مثبت‌تری هدایت شود.


دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

۴- حسادت خواهر و برادری

شاید پیچیده‌ترین نوع حسادت، حسادت بین خواهر و برادر باشد. یک کودک حسود نمی‌تواند از حضور مداوم خواهر یا برادری که به نظر می‌رسد موفق‌تر، دوست‌داشتنی‌تر، باهوش‌تر است و سعی در جلب توجه بیشتر دارد، فرار کند. اگر به این نوع حسادت‌ها توجه نشود، می‌تواند باعث برهم زدن و لکه‌دار شدن روابط سالم خواهر و برادری شود.

حسادت خواهر و برادری کاملاً طبیعی است اما والدین می‌توانند با کلام و مقررات نامناسب آتش این حسادت را شعله‌ور‌تر کنند. وقتی شما به طور مداوم به پسرتان گوشزد می‌کنید که «مثل خواهرت باش!» به سختی می‌توانید روحیه عشق خواهر و برادری را پرورش دهید. در عوض این پیغام را به فرزند خود می‌رسانید که نه تنها او را با دیگری مقایسه می‌کنید، بلکه او بهتر از تو است.

هنگام رسیدگی به مسائل خواهر و برادری، روی نقاط قوت هر کودک تاکید کنید و به محض شنیدن گفت‌وگوی منفی آن را متوقف کنید. اگر بازی بسکتبال کودکی وقت زیادی بگیرد، به همان اندازه وقت، برای علائق کودک دیگر برنامه‌ریزی کنید. حتی اگر به معنای خواندن یک کتاب با یکدیگر یا دیدن یک نمایشگاه هنری همراه با خانواده باشد نه این‌که در یک مسابقه یا بازی حضور پیدا کنید.

به یاد داشته باشید که این مسولیت شماست که برای تفاوت‌های فرزندانتان ارزش قائل شوید. از ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر کودک قدردانی کنید تا این‌طور به نظر نرسد که از یک نفر جانب‌داری می‌کنید. بعضی از والدین هنگامی که کودک دارای شخصیتی بسیار متفاوت از خودشان است، دچار کشمکش می‌شوند. اگر شما جز این دسته افراد هستید، خود را به چالش بکشید تا در مورد آن کودک بیشتر بیاموزید و به دنبال چیزی باشید که هر دو از آن لذت می‌برید. به احتمال زیاد او چیزهای زیادی برای یاد دادن به شما دارد.

    من نمی توانم پیدایش کنم
    بستن

    من نمی‌توانم پیدایش کنم – مجموعه کیتی دختر آتش‌پاره

    120,000 ریال

    کیتی اکثر اوقات وسایلش را گم می‌کند. حتی گاهی مخصوصا چیزهایی را گم می‌کند. اما چیزی که همه می‌دانند این است که به همان اندازه که او در گم کردن استاد است به همان راحتی هم می‌تواند چیزهای گم‌شده را پیدا می کند. کیتی دختربچه‌ی بازیگوشی است که گاهی با خودش یا با بزرگ‌ترها دچار مشکل می‌شود.

    لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/Bte0v
    داینای حسود
    بستن

    داینای حسود – دایناسورها هم احساس دارند ۲

    158,000 ریال
    هنری، دایناسور کوچولوی حسودی بود که چشم‌های سبز داشت. هنری هرچه بیشتر حسودی می‌کرد، چشم‌های سبزش براق‌تر می‌شد. هنری به برادرش حسودی می‌کرد که چرا او در همه‌ی بازی‌ها مهارت دارد. کاش می‌توانستم توی مسابقه‌ی «فرار از باتلاق»شکستش بدهم.
    لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/TsZdH
    داستان تریسی بیکر
    بستن

    داستان تریسی بیکر

    105,000 ریال

    این دختر با استعداد، کُفر همه را در آورده! تریسی بیکر، دختری پرورشگاهی است که پدرش را از دست داده و مادرش او را رها کرده است. تریسی استعداد نوشتن دارد، اما با حسادت و بدرفتاری‌اش که همه را کلافه کرده، چه‌طور ممکن است استعدادش شکوفا شود؟

    لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/3PzOJ

    خرسی و حسودی

    50,000 ریال

    خرسی گاهی اوقات حسادت می‌کند؛ وقتی فکر می‌کند پدرش کس دیگری را یش تر از او دوست دارد، وقتی دوستش با دیگران بیش تر بازی می‌کند تا با او، وقتی کسی چیزی دارد که خرسی آن را می‌خواهد و...

    لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/t06x7
    آمبر براون از حسودی کبود می شود
    بستن

    آمبر براون از حسودی کبود می‌شود

    125,000 ریال
    همه‌‌اش تقصیر پدر و مادر آمبر براون است. انگار هیچ کدارم حواس‌شان به آمبر نیست. مامان بدون آمبر برای دیدن خاله پام به کالیفرنیا می‌رود و باز بدون آمبر در دیسنی‌لند خوش می‌گذراند. پدر هم وقتی قرار است با او باشد، یادش می‌رود و با غریبه‌ها قرار می‌گذارد.
    لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/2qBur


    حسادت در سنین مختلف چگونه است؟

    نوزادان

    در نوزاد حسادت برابر با غریزه‌ی بقا است. نوزادان نیاز دارند که تمرکز والدین را به خود معطوف کنند چون برای زنده ماندن به آن‌ها وابسته هستند و پاسخ سریع شما به نوبه‌ی خود امنیت را به آن‌ها منتقل می‌کند که برای رشد عاطفی سالم نوزادان بسیار حیاتی است.

    بنابراین همیشه به غرغرها و گریه‌های نوزاد توجه کنید. و حتی هنگامی که توجه کامل شما جای دیگری است، او را در آغوش بگیرید و تکان دهید. این عمل شما پیام اصلی را می‌رساند که «من می‌دانم تو آن‌جا هستی عزیزم و من پیش تو هستم.»

    مطمئناً در خواهر و برادر‌های بزرگ‌تر، والدینی که توجه زیادی به نوزاد ابراز می‌کنند، نوع ویژه‌ای از حسادت در آن‌ها تقویت می‌شود که رقابت خواهر و برادری نام دارد. با نوزاد در مورد خواهر یا برادر بزرگترش صحبت کنید. او به صدا، لمس و نگاه شما احتیاج دارد. در حالی که محتوای کلام شما برای خواهر یا برادر بزرگ‌تر بسیار مهم است. گفتار شما نباید چاپلوسانه و منتقدانه باشد. به سادگی آن‌چه را که خواهر یا برادر انجام می‌دهد، توصیف کنید. مانند: «خواهرت در حال نقاشی کشیدن است یا برادرت در حال خوردن صبحانه است.»

    دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

    کودکان نوپا

    همانند نوزادان، حسادت در کودکان نوپا نشان‌دهنده‌ی اضطراب جدایی است. همان‌طور که کودک نوپا شروع به تمرین برای استقلال خود می‌کند، مرتباً برمی‌گردد و چک می‌کند که شما آن‌جا هستید یا نه. بنابراین پاسخ شما اهمیت دارد. با افزایش سن و توانایی درک کلمات، با او تمرین صبر کردن انجام دهید. مانند: «صداتو می‌شنوم اما باید صبر کنی تا من به خواهرت کمک کنم.»

    خوب است که کودک دو یا سه ساله شما کمی احساس درماندگی کند. به این ترتیب او یاد می‌گیرد که احساسات ناخوشایند را کنترل کند. تنها کاری که شما نباید انجام دهید، نادیده گرفتن کودک است زیرا عدم پاسخگویی شما باعث ایجاد ناامنی می‌شود و به حسادت دامن می‌زند.

    کودکان پیش‌دبستانی

    کودکان سه و چهار ساله به دلیل نیاز به امنیت، احساس حسادت می‌کنند. خبر خوب این است که در این سنین آن‌ها منطقی‌تر می‌شوند و همچنین توانایی درک نیازهای دیگران را دارند. این بدان معناست که می‌توانیم به آن‌ها کمک کنیم تا احساس حسادت را تشخیص داده و کنترل کنند. کودک چهار ساله‌ای مکالمه پدرش را قطع کرده و صورت خود را در مقابل صورت او قرار می‌دهد. پدر می‌گوید: «من می‌فهمم که تو توجه من را می‌خوای اما واقعاً الان باید چند دقیقه بهم فرصت بدی تا با دوستم صحبت کنم.»

    این بهترین نوع برخورد است زیرا بدون تقویت رفتار مخرب باعث ایجاد اطمینان خاطر در کودک می‌شود. این مسئله به‌ویژه در رابطه با معضل حسادت بسیار مهم است. اطمینان حاصل کنید که پیغام «من دارم باهات وقت می گذرونم چون تو داری بهونه‌گیری می‌کنی» را نرسانید. در عوض، توضیح دهید که فریاد ‌زدن راه خوبی برای این‌که پدر و مادر به حرف‌هایت گوش دهند، نیست. بلکه بهترین راه مشغول کردن خود (نقاشی کردن، کتاب خواندن) برای چند دقیقه است.

    کمک به کودک در شناسایی احساس حسادت اغلب بار احساسی آن را کاهش می‌دهد. به عنوان مثال: «خب! به نظر می‌رسه که حسادت می‌کنی.» فقط لحن صدایتان معمولی و خنثی باشد. به یاد داشته باشید که حسادت به ‌خودی ‌خود شرم‌آور نیست و هدف، کمک به کودک برای کنار آمدن با این احساسات است.

    دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

    بچه‌ مدرسه‌ای‌ها

    وقتی که بچه‌ها به مدرسه می‌روند، بسیاری از والدین فکر می‌کنند که آن‌ها باید حسادت‌های کوچک خود را از بین ببرند. والدین باید کودک را وادار به تفکر کند که چرا احساس حسادت می‌کند (آیا فکر می‌کنی اگر ریکی دوست جدید داشته باشه، به این معنیه که تورو دوست نداره؟). به دنبال راه‌هایی باشید تا در مورد خود احساس بهتری کند (به جای بازی کردن با ریکی امروز بعدازظهر از انجام دادن چه کاری لذت می‌بری؟)

    به همین ترتیب والدین می‌توانند به فرزندان خود کمک کرده تا درک کنند که اگر توجه دیگران به کس دیگری باشد، چیزی از آن‌ها کم نمی‌شود. یکی از مفیدترین عباراتی که می‌توان برای کم کردن اثر حسادت استفاده کرد این است که: «اگه من حرف مثبتی در مورد خواهرت (یا هرکسی) زدم، به این معنی نیست که به نکات مثبت تو فکر نمی‌کنم.» ما می‌خواهیم فرزندانمان تشخیص دهند که همه ما می‌توانیم جایگاه برنده داشته باشیم.

    نوجوانان و جوانان

    با ورود بچه‌ها به دوران نوجوانی، وظایف والدین به همان منوال است. علاوه بر آن، نوجوانان با نقش‌های اجتماعی جدیدی دست و پنجه نرم می‌کنند. آن‌ها در حال تمرین مهارت‌هایی برای رابطه عاطفی هستند. اما در دوره نوجوانی بیشتر روابط زودگذر بوده و محبت‌ها می‌آیند و می‌روند، صدمه می‌بینیم و حسادت می‌کنیم.

    مهم‌ترین چیزی که نوجوانان و جوانان نیاز دارند این است که مورد طعنه والدین خود قرار نگیرند. حسادت نوجوانان ریشه در ترس دارد و درست مانند زمانی که کودک نوپا یا پیش‌دبستانی بودند با اضطراب جدایی سر و کار دارند. در این سن نیز باید به احساساتشان احترام گذاشت، برای رفع مشکل عجله نکرد و به او کمک کرد تا راه‌های مناسبی برای مقابله با مشکل پیدا کند. اشتراک گذاشتن احساسات با یک دوست می‌تواند سازنده باشد.

    دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن


    پیامد حسادت چیست؟

    حسادت یک احساس منفی است و بنابراین ممکن است بر شخصیت کودک شما اثر منفی بگذارد. در اینجا بعضی از عواقبی که امکان دارد فرزند شما به دلیل حسادت با آن روبه‌رو شود، ذکر شده است:

    • کودک شما ممکن است پرخاشگر شود.
    • کودک شما ممکن است به یک زورگو تبدیل شود
    • کودک شما ممکن است منزوی و گوشه‌گیر شود
    • کودک شما ممکن است دچار درماندگی و ناتوانی شود
    • کودک شما ممکن است عزت نفس پایینی پیدا کند

    دلایل حسادت در کودکان چیست؟

    دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

    لوس کردن بیش از حد

    همه والدین عاشق این هستند که هر از گاهی بچه‌های خود را لوس کنند. اما اگر فرزند خود را بیش از حد لوس کنید، در این صورت ممکن است در او احساس برتری نسبت به دیگران ایجاد شود. بنابراین هر وقت کودک شما با فردی بهتر از خود رو‌به‌رو شود یا کسی وسیله‌ای بهتر از آن‌چه او دارد، داشته باشد، ممکن است احساس حسادت و ناامنی کند.

    • مقایسه

    بسیار طبیعی است که والدین کودک خود را با دیگری یا فرزندان دیگر مقایسه کنند. اما تا زمانی که اجازه ندهند کودک از این موضوع باخبر شود. اگر شما این احساس مقایسه را بیان کنید و مدام کودک خود را با خواهر یا برادرش یا یک دوست مقایسه کنید، نه تنها ممکن است حس رقابت و اعتمادبه‌نفس پایین در کودک ایجاد کنید، بلکه باعث حسادت نیز می‌شوید.

    • والدین خیلی نگران و حمایت‌گر

    والدین، حامی و نگران سلامت و رفاه فرزندان خود هستند. با این حال گاهی اوقات ممکن است زیاده‌روی کنند و وقتی که کودک رها و بدون حضور والدین باشد، احساس گمگشتگی کرده و به کودکانی که از او اعتماد‌به‌نفس بالاتری دارند حسادت کند.

    • رقابت ناسالم

    رقابت سالم برای هر کودکی مهم است اما ایجاد رقابت در مواردی که لازم نیست ممکن است تاثیر منفی روی شخصیت کودک بگذارد و منجر به حسادت شود. این امر زمانی اتفاق می‌افتد که شما مقایسه می‌کنید و از کودک انتظار کاری را دارید که ممکن است قادر به انجام آن نباشد. به عنوان مثال کودکی بسیار خوب می‌رقصد و از فرزندتان انتظار دارید مانند او این کار را انجام دهد اما ممکن است او نخواهد یا دوست نداشته باشد برقصد.

    • والدین مستبد یا کنترل‌گر

    وقتی والدین بیش از حد سخت‌گیر یا کنترل‌گر هستند و انتظار دارند فرزندانشان قوانین و مقررات را بدون این‌که حتی دلایل آن را توضیح دهند رعایت کنند، احساس کینه و حسادت را در آن‌ها پرورش می‌دهند. این کودکان با حضور مداوم در محیطی مقرراتی و کنترل‌شده، نسبت به دوستان و همسالان خود احساس خود‌کم‌بینی می‌کنند.

    • حسادت آکادمیک یا مهارتی

    بچه‌ها مانند یکدیگر نیستند. بعضی از آن‌ها ممکن است در ورزش عالی باشند و بعضی دیگر در تحصیل. احساس حسادت در بچه‌ها نسبت به آن‌هایی که درس‌خوان هستند و یا عملکرد فوق‌العاده‌ای در فعالیت‌های درسی دارند، بسیار متداول است.

    • حسادت خواهر و برادر

    اغلب دیده می‌شود که کودک بزرگ‌تر به خواهر یا برادر کوچکترش حسادت کند. و زمانی اتفاق می‌افتد که والدین تمرکز خود را از فرزند بزرگ‌تر به کودک تازه متولد شده تغییر دهند. کودک بزرگ‌تر ممکن است کنار آمدن با این شرایط برایش دشوار باشد و به خواهر یا برادرش حسادت کند.

    دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن


    علائم یک کودک حسود چیست؟

    • کودک بیش از حد احساس مالکیت می‌کند

    اگر کودک شما حسادت می‌کند، ممکن است بیش از حد به همه ‌چیز تملک بورزد. این نگرش تنها محدود به موارد مادی نمی‌شود بلکه ممکن است در مورد والدین، خواهر و برادرها و دوستان نیز وجود داشته باشد. او نمی‌خواهد چیزی را به اشتراک بگذارد و این دیدگاه باعث افسردگی نیز می‌شود.

    • کودک مقایسه می‌کند

    یک بچه حسود ممکن است مهارت‌ها، دارایی‌ها و سایر موارد خود را با بچه‌های دیگر مقایسه کند. در صورت احساس کمبود یا نداشتن چیزی، نارضایتی خود را نشان می‌دهد و شروع به اوقات تلخی می‌کند.

    • کودک خشم شما را بر‌می‌انگیزد

    اگر کودک شما به خواهر یا برادرش حسادت می‌کندُ ممکن است تمام تلاش خود را به‌کار گیرد تا توجه شما را جلب کند. بهترین راه برای بدست آوردن توجه والدین، بدرفتاری است. کودک ممکن است دست به هر کاری بزند تا شما را عصبانی کند و تمام این تلاش‌ها تنها برای این است که توجه شما را به خودش جلب کند.

    دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

    • کودک رفتاری پرخاشگرانه از خود نشان می‌دهد

    کودک حسود ممکن است رفتاری جنجالی و پرخاشگرانه از خود نشان دهد. او نه تنها ممکن است رفتار نادرستی با خواهر، برادر و دوستانش داشته باشد بلکه ممکن است به آن‌ها زورگویی نیز بکند. در بعضی موارد ممکن است کودکِ خود را در حالی بیابید که سعی دارد به خواهر و برادر یا دوستش آسیب بزند.

    • کودک احساس ناامنی می‌کند

    امکان دارد که کودک به دلیل حسادت، احساس ناامنی کند. این حالت به دلیل ورود یک نوزاد یا خواهر و برادر جدید در زندگی فرزند شما بارزتر می‌شود. کودک همیشه وابسته و نیازمند به نظر می‌رسد و همیشه به دنبال عشق و محبت شماست.

      من معلم تو شاگرد
      بستن

      من معلم، تو شاگرد!

      200,000 ریال

      گودون یک برادر کوچک به اسم گاستون دارد. از وقتی برادر کوچکشبه دنیا آمده، مامانش بی هوش و حواس شده. از صبح تا شب به گهواره‌ی گاستون چسبیده و مرتب می‌گوید: «ناز، ناز، خشگل من، ناچ، ناچ، پیشت...»

      لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/2GFF1
      آب نبات چوبی قرمز بزرگ
      بستن

      آب نبات چوبی قرمز بزرگ

      195,000 ریال
      رابینا به اولین جشن تولد زندگی‌اش دعوت می‌شود! او برای رفتن به مهمانی، برای بازی‌ها و سرگرمی‌ها و خوردن کیک و شیرینی و چیزهای دوست‌داشتنی دیگر لحظه‌شماری می‌کند.
      لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/jUVcL
      مسابقه ی حسادت
      بستن

      مسابقه‌ی حسادت

      85,000 ریال
      امیل و امیلو دو برادر شاهزاده بودند که تمام روز با هم بگو مگو می‌کردند.
      • دیگر بس است!شاهزاده امیلو آن اسباب‌بازی را که من می‌خواستم گرفته. این منصفانه نیست!
      • چرا امیل بستنی بزرگ‌تر را برداشت؟ شما بین من و او فرق می‌گذارید
      • و...
      لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/GuWuF
      داداش کوچولوی خرابکار
      بستن

      داداش کوچولوی خرابکار!

      200,000 ریال
      گودون یک حیوان خانگی دارد، موش به نام آلبرت. گاستون، برادر کوچک گودون هم آلبرت را دوست دارد، اما با بازی‌هایش او را اذیت می‌کند. گودون تصمیم می‌گیرد حیوان خانگی دیگری برای گاستون پیدا کند تا آلبرت را نجات بدهد. اما ...
      لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/zAPt9


      خطرات حسادت

      اکثر بزرگسالان به‌طور‌ مرتب با حسادت سروکار دارند. ممکن است به ازدواج به ظاهر کامل دوستشان حسادت کنند یا به حساب بانکی خواهر ثروتمند خود. خوشبختانه بسیاری از بزرگسالان آموخته‌اند که با حسادت خود با روشی سالم کنار بیایند. آن را از بین می‌برند یا حداقل مانع تاثیر گذاشتن روی روابطشان می‌شوند.

      متاسفانه کودکانی که با حس حسادت سروکار دارند، با آن بیگانه هستند و ممکن است ندانند چه باید بکنند. در صورت عدم کنترل، حسادت می‌تواند منجر به عواقب ناگواری شود، از جمله:

      • کاهش عزت نفس
      • پرخاشگری نسبت به بچه‌های دیگر
      • احساس درماندگی
      • قلدری
      • گوشه‌گیری

       

      دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن


      چگونه با حسادت کودکان برخورد کنیم؟

      با حسادت باید به روشی مناسب برخورد شود تا اثر مخربی روی فرزندتان نگذارد. این‌جا چند روش عنوان شده است که ممکن است در مقابله با حسادت کودک به شما کمک کند:

      • به فرزندتان گوش دهید

      حسادت سطحی نیست بلکه ریشه‌ای عمیق دارد. با کودک خود صحبت کنید و به نگرانی‌ها و دلایلی که ممکن است باعث بروز چنین رفتاری در او شود گوش فرا دهید. گوش دادن به ترس‌ها، نگرانی‌ها و دغدغه‌های کودکتان ممکن است به او کمک کند تا بر حس حسادت خود غلبه کند.

      • احساسات منفی را به سمت احساسات مثبت سوق دهید

      به افکار منفی فرزندتان جهت مثبت دهید تا با کمک آن بتواند با حسادت کنار بیاید. اگر خواهر و برادر یا دوست او در درس خواندن از او بهتر باشد، شما باید فرزندتان را تشویق کنید تا سخت مطالعه کرده و نمرات خود را بهتر کند نه این‌که نسبت به کسانی که عملکرد بهتری از او دارند احساس بدی داشته باشد.

      • نسبت به فرزند خود دلسوز باشید

      کودک شما ممکن است رفتارهای منفی و سرکشانه‌ای از خود نشان دهد اما شما باید نسبت به او دلسوز و مراقب باشید. کودک خود را سرزنش و تنبیه نکنید. درک این نکته بسیار مهم است که فرزندتان با یک وضعیت عاطفی دشوار رو‌به‌رو است و برای کنار آمدن با آن به محبت شما نیاز دارد.

      • اهمیت شراکت را توضیح دهید

      یادگیری اهمیت مهربانی و شریک بودن برای هر کودکی بسیار مهم است. وقتی کودک یاد می‌گیرد وسایلش را با بچه‌های دیگر به اشتراک بگذارد، نه تنها باعث می‌شود که دوست پیدا کند بلکه احساس حسادت را نیز از بین می‌برد.

      • از مقایسه کردن خودداری کنید

      مقایسه کردن باعث ایجاد احساسات منفی می‌شود و فرد را بی‌ارزش می‌کند. بنابراین هرگز کودک خود را با فرزند دیگرتان و یا با دوستانش مقایسه نکنید. هر کودکی منحصر‌به‌فرد است و استعدادهای مختلفی دارد. جست‌وجو کنید که فرزند شما در چه چیزی مهارت دارد و به جای این‌که او را با دیگران مقایسه کنید، به او کمک کنید تا توانایی خود را پرورش دهد.

      • کودک خود را بیش از حد تحسین نکنید

      به عنوان والد، شما عاشق کودکتان هستید و او را می‌پرستید و در مواقع به خصوص به دلیل تلاش و سخت‌کوشی‌اش، تعریف و تمجید نثارش می‌کنید. با این حال از زیاده‌روی در آن خودداری کنید. هنگامی که فرزند خود را بیش از حد ستایش کنید در موقعیتی که بچه‌های دیگر از او بهتر باشند، سخنان شما حالت دلداری و قوت قلب پیدا می‌کند. از انجام این کار خودداری کنید.

      • از مقایسه عملکرد تحصیلی خودداری کنید

      توصیه می‌شود از مقایسه عملکرد کودک خود در مدرسه با خواهر و برادر یا دوستانش خودداری کنید. با این کار ممکن است احساس دشمنی و حسادت ایجاد شود. شما باید به جای مقایسه کردن او با دیگران، او را ترغیب کنید که بیشتر درس بخواند و نمرات خوبی بگیرد.

      • نهادینه کردن رفتار مثبت

      تا آن‌جایی که ممکن است سعی کنید از مواردی که باعث ایجاد احساس حسادت در فرزندتان می‌شود دوری کنید. احساس عشق، مراقبت و شراکت از سنین پایین باید آموزش داده شود. همچنین آموزش درباره حسادت به کودکان می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا به شیوه بهتری با این احساس کنار بیایند.

        خواهر کوچولوی من

        20,000 ریال
        وقتی مادر هامبر با یک بچه‌ی کوچولو به خانه برمی‌گردد، هامبر خیلی تعجب می‌کند و به همه می‌گوید:« او پیش ما نمی‌ماند». او خیلی دلش برای مادرش تنگ شده بود ولی نمی‌توانست زیاد پیش مادر بماند.
        لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/teQ0j
        بنی و پستانک
        بستن

        بنی و پستانک – مجموعه ماجراهای بنی

        80,000 ریال
        بنی، خوک کوچک، صاحب یک برادر شده بود. مادر برای آرام کردن برادر بنی به او پستانک می‌دهد، بنی هم پستانک می‌خواهد اما مادر به او یادآوری می‌کند که دیگر برای پستانک خوردن بزرگ شده است.
        لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/fvTH0
        برادر نمی خواهم
        بستن

        برادر نمی‌خواهم!

        240,000 ریال
        چقدر هیجان‌انگیز است: تانیا خواهر بزرگ‌تر می‌شود. مامان و بابا می‌گویند: مامان، مامان می‌ماند و بابا هم بابا. البته بعد از آن که بچه می‌آید اوضاع فرق می‎کند.
        لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/BREpy
        بچه ی خنگ
        بستن

        بچه ی خنگ

        75,000 ریال
        برادر کوچک سایمن تازه به دنیا آمده است. سایمن از آمدن بچه جدید راضی نیست و می‌خواهد بداند این بچه خنگ کی به بیمارستان بر می‌گردد. اما او با یک واقعیت وحشتناک مواجه می‌شود. بچه خنگ برای همیشه پیش آن‌ها می‌ماند. چه اتفاقی خواهد افتاد وقتی گرگ‌های ترسناک شب به سراغ سایمون بیایند؟ آیا پدر و مادر او مثل همیشه مراقبش هستند؟
        لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/ceRhu

        یه بچه دیگه؟ چه بامزه!

        200,000 ریال
        اسم من «گودون» است. یک روز چشمم به شکم مامانم افتاد. مثل توپ باد کرده بود. ترسیدم که توپ قورت داده باشد؛ این را به بابا و مامان گفتم. بابا گفت:«نترس مامان توپ نخورده است.» مامان هم گفت:«همین روزها، یک نی‌نی برای تو می‌آورم.»
        لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/ZMqGc


        آموزش قدرشناسی به کودکان

        پرورش حس قدردانی از داشته‌های مادی، ویژگی‌های منحصربه‌فرد و مهارت‌های شخصی می‌تواند باعث کاهش احساس حسادت در کودکان شود. روش‌های زیادی وجود دارد تا به کودک خود بیاموزید چگونه قدردان باشد:

        • استفاده از عبارات تاکیدی مثبت. وقتی کودک حس خوبی در مورد خودش ندارد حسادت ممکن است سروکله‌اش پیدا شود. با یافتن فرصت‌هایی مناسب برای تشویق و تحسین فرزندتان، یادآوری کنید که او واقعاْ به اندازه کافی خوب است.
        • به هیچ وجه اجازه ندهید که کودک گفت‌وگوی منفی با خود داشته باشد. به محض این‌که شنیدید فرزندتان از خودش انتقاد می‌کند، او را همان‌جا متوقف کنید. به عنوان مثال اگر او به دلیل مشکلی در تکالیفش خود را احمق خطاب کرد، به چشمانش نگاه کنید و بگویید، «ممکن است در درک مشق شب مشکل داشته باشی اما به این معنی نیست که تو احمقی.» به نقاط قوتش اشاره کنید و به او یادآوری کنید که افراد باهم متفاوت هستند. سپس با هم تمرین کنید تا مطالب را بیاموزد و احساس رضایت او را تقویت کنید.
        • روی تجربیات مختلف تمرکز کنید. حسادت ممکن است در نتیجه تمرکز بیش از حد روی کالاهای مادی باشد. با انتخاب تجربه‌های جالب مانند سفر به موزه یا تعطیلات کوتاه خانوادگی به جای بازی ویدئویی جدید، کودک شما متوجه می‌شود که چیزهایی مهم‌تر از وسایل و اسباب‌آلات نیز وجود دارد.
        • نه گفتن را بلد باشید. خریدن و دادن هر چیزی که کودک می‌خواهد، باعث متوقف شدن حسادت نمی‌گردد. برعکس، کودک به دنبال انبوهی از وسایل جمع‌آوری شده دچار وسواس می‌شود. با یادگیری «نه گفتن» می‌توانید حس تشکر و قدردانی را در مواقعی که بله می‌گویید، ایجاد کنید و با این روش به‌طور غیر‌مستقیم به کودک خود یاد می‌دهید که برای چیزهایی که دریافت می‌کند ارزش قائل باشد.
        • آن‌چه را که برای او موعظه می‌کنید، خودتان نیز انجام دهید. اگر به دنبال ماشین جدید همسایه خود هستید یا دائماً در مورد استعداد، پول یا خانواده افراد دیگر غرولند می‌کنید، به فرزند خود یاد می‌دهید که حسود ‌بودن قابل قبول است. در عوض از طریق قدردانی از دارایی‌ها و استعدادهای خود، سپاس‌گزاری و احساس ارزشمندی را سرمشق قرار دهید. بچه‌ها از هیچ الگویی بهتر از شما نمی‌توانند بیاموزند.

        چگونه به حسادت کودک نسبت به نوزاد جدید رسیدگی کنیم؟

        دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

        قبل از ورود عضو جدید خانواده، به کودک نوپا گفته شود که قرار است یک برادر کوچک فوق‌العاده داشته باشد که با او بازی کند و کلی اوقات خوش باهم بگذرانند. پس از متولد شدن برادر کوچک، کودک نوپا با خود فکر می‌کند که او را دست انداخته‌اند. چگونه ممکن است با نوزادی که با صورتی سرخ به دور خود می‌پیچد و گریه می‌کند و تمام وقت و توجه والدینش را به خود معطوف کرده خوش گذراند؟ سپس با استفاده از روش‌هایی که بلد است شروع به بازی با نوزاد می‌کند. توپ بازی می‌کند و شما سر او فریاد می‌زنید که چرا سمت نوزاد اسباب‌بازی پرت می‌کند. قایم موشک بازی می‌کند و شما سر او فریاد می‌زنید که پتو را از روی سر نوزاد کنار بکشد. نوزاد را در آغوش می‌گیرد و شما به او تذکر می‌دهید که بیشتر مراقب باشد. آیا تعجب‌آور است که کودک نوپا شما گیج شده باشد؟

        آموزش

        اولین هدف شما محافظت از نوزاد است. دومین هدف شما این است که به فرزند بزرگ‌تر خود بیاموزید که چگونه با خواهر یا برادر جدیدش به روشی مناسب ارتباط برقرار کند. شما می‌توانید با همان روش همیشگی که به کودک نوپا خود آموزش می‌دهید بیاموزید که چگونه با نوزاد بازی کند. با او صحبت کنید، برایش شرح دهید، راهنمایی و تشویقش کنید. تا زمانی که اطمینان حاصل نکرده‌اید که به هدف دوم خود رسیده‌اید، بچه‌ها را با هم تنها نگذارید. کار راحتی نیست اما ضروری و شاید حتی حیاتی باشد.

        حواس جمع بودن

        هر ‌زمان بچه‌ها باهم هستند، حواستان باشد و آن نزدیکی پرسه بزنید. هنگامی که احساس کردید کودکتان عصبی شده است، نوزاد را بلند کرده و حواس کودک بزرگ‌تر را با یک آهنگ، اسباب‌بازی یا میان‌وعده پرت کنید. این عمل شما ضمن کمک به نوزاد، مانع از تکرار مداوم کلمه «نه» می‌شود که ممکن است در نهایت باعث تحریک رفتار پرخاشگرانه شود.

        تماس‌های لطیف را آموزش دهید

        به خواهر یا برادر بزرگ‌تر بیاموزید که چگونه پشت کمر نوزاد را مالش دهد و به او بگویید که این نوع لمس‌ها باعث آرامش نوزاد می‌شود و کودک بزرگ‌تر را به‌خاطر انجام این کار خوب تحسین کنید. این درس به کودک می‌آموزد که چگونه به روشی مثبت با نوزاد ارتباط فیزیکی برقرار کند.

        دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

        سریعاً عمل کنید

        هربار مشاهده کردید که کودک شما، نوزاد را می‌زند یا با خشونت برخورد می‌کند، سریعاً وارد عمل شوید. با قاطعیت اعلام کنید «ضربه نه! وقت تموم شد.» کودک را روی یک صندلی بنشانید و این جمله را به او بگویید «هروقت تونستی از دستات به درستی استفاده کنی، می‌تونی بلند شی.» اگر او خواست که مراقب باشد و با نوزاد به ملایمت برخورد کند، اجازه دهید که از جای خود بلند شود. هرچه باشد این یک تنبیه نیست. این روش فقط به او کمک می‌کند تا یاد بگیرد که اعمال خشن مجاز نیست.

        نشان دادن

        بچه‌ها آن‌چه را که می‌بینند، یاد می‌گیرند. هنگامی که شما در حال رسیدگی به نوزاد هستید، کودک بزرگ‌تر در حال تماشا‌ کردن است و از عملکردهایتان می‌آموزد. شما مهم‌ترین معلم فرزند خود هستید. کودک بیشتر از طریق نگاه کردن به شما یاد می‌گیرد.

        تحسین کردن

        هر زمان که مشاهده کردید کودک بزرگ‌تر نوزاد را به آرامی نوازش می‌کند، از او تعریف کنید. با خشنودی از مهم بودن برادر بزرگ‌تر صحبت کنید. فرزند بزرگ‌تر خود را در آغوش گرفته و ببوسید و به او بگویید که چقدر به وجودش افتخار می‌کنید.

        مراقب حرف‌هایتان باشید

        همه چیز را گردن نوزاد نیندازید. «نمی‌تونیم پارک بریم، بچه خوابیده.»، «آروم باش، بچه رو بیدار می‌کنی.»، «بعد از این‌که پوشک بچه رو عوض کردم بهت کمک می‌کنم.»، به جای این‌ها از دلایل جایگزین استفاده کنید. «الان دستم بنده.»، «بعد از ناهار می‌ریم بیرون.»، «سه دقیقه دیگه بهت کمک می‌کنم.»

        پشتیبان باشید

        احساسات ناگفته کودک خود را اقرار کنید. از جمله «قطعاً با اومدن نوزاد همه چیز این‌جا تغییر کرده. مدتی طول می‌کشه تا به این تغییر عادت کنیم». نظرات خود را به صورت کلی و ملایم بیان کنید. مثلاً نگویید «شرط می‌بندم که از نوزاد جدید متنفری.» در عوض بگویید «داشتن مامانی که این همه وقت برای نوزاد می‌ذاره باید سخت باشه.» یا «شرط می‌بندم که دوست داشتی الان بتونیم بریم پارک و منتظر بیدار شدن نوزاد نمونیم». هنگامی که کودک بداند که شما احساسات او را درک می‌کنید، دیگر برای جلب توجه شما کمتر مشکل‌ساز می‌شود.

        بیشتر عشق بورزید

        ابراز احساسات خود به کودک را افزایش دهید. بیشتر بگویید دوستت دارم، بیشتر او را در آغوش بگیرید و زمانی را برای خواندن کتاب یا بازی با یکدیگر کنار بگذارید. بازگشت موقتی مشکلات رفتاری، طبیعی است و با صرف زمان و توجه بیشتر کاهش می‌یابد.

        دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

        آن‌ها را مشارکت دهید

        به خواهر یا برادر بزرگ‌تر بیاموزید که چگونه در رابطه با نوزاد مفید باشد یا چگونه او را سرگرم کند. به کودک بزرگ‌تر اجازه دهید که هدایای نوزاد را باز کند و با دوربین از نوزاد عکس بگیرد. نحوه پوشیدن جوراب نوزاد را به او بیاموزید. بگذارید پودر بچه را او بپاشد. هر زمان که ممکن باشد او را تشویق و تمجید کنید.

        به‌گونه‌ای برخورد کنید که هر کدام احساس خاص بودن کنند.

        از مقایسه خواهر و برادر بپرهیزید حتی در مورد موضوعاتی که به نظر بی‌اهمیت می‌آیند مانند وزن هنگام تولد، کدام زودتر چهار دست و پا راه رفت یا کدام‌یک موی بیشتری داشت. کودکان این نظرات را به عنوان انتقاد تعبیر می‌کنند.


        نقش کتاب و کتابخوانی در حسادت کودکان چیست؟

        دلایل حسادت کودکان و راه‌های مقابله با آن

        حسادت، ناشی از عدم اعتماد‌به‌نفس و عزت‌نفس است. نوزاد تازه‌وارد، شریک زندگی جدید والدین، مسائل مادی یا اضطراب می‌تواند به حسادت منجر شود. به‌عنوان بزرگسال، این وظیفه ماست که به کودکان‌مان کمک کنیم تا با این احساسات کنار بیایند. درک این مطلب که چرا آن‌ها این احساسات را دارند باعث افزایش عزت نفس بچه‌ها می‌شود. کتاب‌های تصویری موجود در لیست کتاب‌های زیر که مربوط به حسادت هستند شخصیت‌هایی را نشان می‌دهند که با حسادت دست و پنجه نرم کرده و بر آن غلبه می‌کنند. این کتاب‌ها مقدمه اولیه خوبی هستند تا بحث در مورد احساسات دشوار از طریق راه‌های مثبت را آغاز کنیم.


        منابع:

        /https://www.moneycrashers.com/help-kids-overcome-deal-with-jealousy

        /https://www.todaysparent.com/family/parenting/why-so-jealous

        /https://parenting.firstcry.com/articles/jealousy-in-children-causes-and-tips-to-deal-with-it

        /https://childrenslibrarylady.com/jealousy-picture-book-list

        https://www.verywellfamily.com/how-do-i-deal-with-a-jealous-sibling-290535

        لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/a5e7J
        دلیل درغگویی کودک چیست و چگونه باید با آن مقابله کرد

        دلیل درغگویی کودک چیست و چگونه باید با آن مقابله کرد؟

        نویسنده: آذین بذرافشان

        دروغ گفتن رفتاری معمول بین کودکان است که از دوران خردسالی ظاهر شده و می‌تواند تا سال‌های نوجوانی ادامه داشته باشد. اگرچه دلایل دروغگویی با افزایش سن تغییر می‌کند.

        دروغگویی یکی از اولین رفتارهای ضد اجتماعی است که کودکان از آن برخوردار می‌شوند. هنگام رسیدگی به دروغ کودک بسیار مهم است که سن و مرحله رشد، نوع دروغ و دلایل احتمالی پشت این رفتار را در نظر بگیرید.

        دروغ گاهی می‌تواند همراه با تقلب یا دزدی باشد. هنگامی که این رفتار به طور مکرر و طی یک بازه زمانی طولانی رخ دهد، احتمالاً بیانگر مشکلات جدی‌تری است.

        محققان دانشگاه آریزونا دروغگویی را در گروه‌های زیر دسته‌بندی کردند:

        • دروغ خیرخواهانه: هنگامی اتفاق می‌افتد که کودک برای محافظت از کسی یا کمک به دیگران دروغ بگوید.
        • دروغ برای بهتر جلوه دادن خود: دروغی است که به منظور جلوگیری از شرمساری، عدم تایید یا سرزنش گفته می‌شود.
        • دروغ خودخواهانه: برای محافظت از خود گفته می‌شود و غالباً گردن کس دیگری انداخته می‌شود تا سوء رفتار خود را پنهان کند.
        • دروغ ضد اجتماعی: به قصد آزار رساندن به دیگری گفته می‌شود.


        کودکان از چه زمانی دروغگویی را شروع می‌کنند؟
         سنین ۲ تا ۴ سال

        از آن‌جایی که مهارت‌های زبانی کودک نوپا در حال رشد است، هنوز تصور روشنی از حقیقت ندارند. در این سنین آنها درک ضعیفی نسبت به تفاوت بین واقعیت، رویا پردازی، آرزو، تخیل و ترس دارند. احساسات شدید کودک ۲ یا ۳ ساله باعث می‌شود که بگوید، «او شیرینی منو خورد» در حالی که به وضوح روشن است که برادر نوزادش قادر به انجام چنین کاری نیست. به یاد داشته باشید که کودکان نوپا در تلاش هستند تا استقلال خود را به نمایش بگذارند و با هر مخالفتی می‌توانند وارد جنگ قدرت شوند. بنابراین سعی کنید با یک پاسخ آرام و دیپلماتیک، تردید ایجاد کنید. مانند:«واقعا؟! پس اینایی که روی چونته نباید خرده‌های شیرینی باشه.» گفتن این جمله از نبرد احساسات جلوگیری می‌کند. کودک نوپا برای این‌که به دلیل دروغ گویی تنبیه شود خیلی کوچک است اما والدین می‌توانند با زیرکی شروع به تشویق راستگویی کنند. برای نشان دادن مسئله راستگویی مطالعه کتاب شادی مانند «من نیستم» اثر نیکولا کیلن می‌تواند مفید باشد.

        در سن ۴ سالگی زمانی که کودک بیشتر قادر به حرف زدن است، چاخان می‌کند و زمانی که سوال ساده‌ای از او می‌پرسید که«آیا تو خواهرت رو نیشگون گرفتی؟» پاسخ منفی می‌دهد. از هر فرصتی برای توضیح این‌که دروغ چیست و چرا بد است، استفاده کنید. موضوع را مطرح کنید (بهترین زمان بلافاصله بعد از این‌که کودک دروغ گفت است). با این جمله شروع کنید، «بیا در مورد دروغ گفتن و این‌که چرا کار بدیه صحبت کنیم». ممکن است مکالمه خیلی طولانی نباشد اما به آنها این پیغام را بدهید که صداقت مهم است. در پاسخ به دروغ، قاطع و جدی باشید و بگویید «به نظر میرسه که حقیقتو نمیگی» یا «آیا کاملاً مطمئنی که این اتفاق افتاده؟». روشن کنید که دروغ شما را مجذوب خود نمی‌کند. اما بعد از گوش دادن و تصحیح کودک به آرامی از موضوع بگذرید. از سرو کله زدن با کودک و کنکاش بیش از حد برای فهمیدن حقیقت اجتناب کنید مگر این‌که مسئله جدی باشد و توجه بیشتری را طلب کند.

        دروغگویی چیست؟

        سنین ۵ تا ۸ سال

        در سنین ۵ تا ۸ سالگی کودکان دروغ‌های بیشتری می‌گویند تا قسر در بروند. به‌ویژه دروغ‌هایی که مربوط به مهد کودک، کلاس، تکالیف، معلمان و دوستان می‌شود. با این‌که در پنهان کردن حقیقت مهارت بیشتری پیدا کرده‌اند اما همچنان حفظ دروغ دشوار است. مقررات و مسؤلیت‌های این سن اغلب برای کودکان زیاد است. در نتیجه کودک اغلب برای کم کردن فشارهایی که بیشتر از توانش به او وارد می‌شود، دروغ می‌گوید. اما خوشبختانه اکثر این دروغ‌ها («امروز هیچ مشقی ندارم که انجام بدم») به‌راحتی قابل تشخیص هستند. با فرزند خود به صراحت صحبت کنید و داستان خواندن را با هم ادامه دهید و وقتی کودک از خود صداقت نشان می‌دهد، او را تشویق کنید. کتاب‌هایی مانند «صادق باش و حقیقت را بگو» از چری مینرز را برای کودک خود بخوانید.

        از همه مهم‌تر به دلیل این‌که کودکان در این سن به شدت مشاهده‌گر هستند، سعی کنید الگوی خوبی باشید. مراقب دروغ‌های غیرارادی، هرچند کوچک باشید مثلاً «بگید من خونه نیستم»، در حالی‌که هستید، باعث می‌شود پیغام متناقضی را به کودک برسانید. مهم نیست که چقدر در مورد اهمیت صداقت صحبت می‌کنید، مادامی که کودک شما را دروغگو ببیند، پیغامتان را زیر سوال می‌برید. در شرایط پیچیده‌تر مانند وقتی که کودک شما باید بابت هدیه‌ای که دوست ندارد تشکر کند، به او کمک کنید تا جنبه‌های مثبت هدیه را ببیند. مثلاً برای او توضیح دهید که: «می‌دونم ژاکت جدیدت را دوست نداری و باعث خارش در گردنت میشه اما مامان بزرگ کلی وقت صرف کرده تا اینو ببافه و این، چیزیه که باعث شده این هدیه خاص باشه و بتونی صادقانه ازش تشکر کنی».

          قول واقعی!
          بستن

          قول واقعی!

          150,000 ریال
          مدیسون خرس مورد علاقه‌اش را به طرف بهترین دوستش امیلی پرت کرد و گفت: «بیا بگیرش، این هم راستگو.» امیلی جاخالی داد و راستگو خورد به جعبه‌ی جدید مهره‌های مدیسون. مادر مدیسون با شنیدن سروصدا از اتاق او، صدا زد...
          لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/7TGbX

          واقعیت ها و دروغ ها

          25,000 ریال

          کلاریس که در کلاس پنجم درس می خواند، در پاسخ به سوال معلمش که چرا اسم کتاب بچه اقیانوس است نمی تواند در برگه امتحانی اش جوابی بنویسد. او کتاب را نخوانده و برای آن که در درس فرانسه نمره ی صفر نگیرد دروغ بزرگی می گوید. او می گوید پدر و مادرش والدین واقعی او نیستند و هفته ی گذشته در گیر این مسئله بوده است. همین دروغ او را با واقعیت تکان دهنده ای روبرو می کند.

          لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/Sbxx3

          تقصیر آستینم بود! – مجموعه‌ی احساسات من

          120,000 ریال
          راستگویی همیشه برای بچه‌های کوچک آسان نیست. وقتی پاپی راست نمی‌گوید، همه از دستش عصبانی می‌شوند. او هم خیلی متاسف می‌شود. پاپی با کمک معلمش تصمیم می‌گیرد که معذرت‌خواهی کرده و همه چیز را درست کند.
          لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/hjYun
          ابر سیاه دروغ
          بستن

          ابر سیاه دروغ – کتاب‌های جولیا

          200,000 ریال
          اسم من لوای است... من همیشه حقیقت را می‌گویم. خب البته، بیشتر وقت‌ها. ... «ولی من خودم خوراکی‌هایی را که گفتید، توی یخچال گذاشتم.» «راست می‌گویی؟» بله!
          لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/Lz8SW
          سنین ۹ تا ۱۲ سال

          بیشتر بچه‌ها در این سنین در تلاش برای ایجاد هویتی سخت‌کوش، قابل اعتماد و وظیفه‌شناس هستند. اما آنها همچنین در دروغگویی مهارت بیشتری پیدا می‌کنند و نسبت به عواقب اعمال خود حساس‌تر می‌شوند و بعد از دروغگویی به شدت احساس گناه می‌کنند. گفت‌وگوهای صریح و طولانی در مورد صداقت قطعاً ضروری است و اگر دروغ‌های مصلحتی ریزی بگویید که در جهت ادب یا احترام به احساسات دیگری باشد، قابل قبول است. در شرایط این‌چنینی با فرزند خود صادق باشید تا مانع از ارسال پیغام‌های ضد و نقیض شوید. مکالمه‌ای را با این جمله شروع کنید: «می‌دونی که همیشه گفتن حقیقت به پدر مادرت خیلی مهمه، درسته؟ خب! مواقعی هم وجود داره که برای مودب بودن و آسیب نزدن به احساسات کسی دروغ مصلحتی لازمه. اگه ما خونه کسی بریم و او غذایی پخته باشه که دوست نداری، اصلاً مودبانه نیست که به روشون بیاری و از خوردن غذا امتناع کنی. تو باید غذا رو بخوری و بگی متشکرم. در این صورت تو یک مهمان با ملاحظه هستی که بازم خونشون دعوت میشی!»

          در این سنین  داشتن الگوهای خوب نیز برای فرزندان ضروری است. بنابراین از اعضای نزدیک خانواده یا همسایه‌های دلسوز کمک بگیرید تا از طریق تعاملات اجتماعی، راهنمای خوبی برای آنها باشند. بچه‌هایی که روابط ریشه‌دارتری با والدین خود دارند، معمولاً راحت‌تر حقیقت را می‌گویند. اما این را در نظر داشته باشید که آنها همیشه قرار نیست به شما حقیقت را بگویند. اندیشیدن در مورد این‌که چرا دروغ می‌گویند، به شما کمک می‌کند تا پاسخ مناسبی بیابید.

          دروغگویی چیست؟


          تفاوت دروغ با تخیل چیست و چگونه باید شناخت؟

          پسر ۴ ساله شما در حالی که دهانش آغشته به شکلات است وارد اتاق نشیمن می‌شود. در حالی‌که شما به او هشدار داده بودید که به جای شکلات، غذای مناسبی بخورد. وقتی با او روبه‌رو می‌شوید، اصرار دارد که از گفتن حقیقت امتناع بورزد. او شروع به سرهم کردن یک داستان خیالی می‌کند که دوست فضانوردش شکلات را خورده است. در این مرحله شما ممکن است به منظور راهنمایی و بدون توجه به تاثیر کلامتان به او بگویید: «من دارم سعی می‌کنم که از تو آدم بهتری بسازم ولی تو داری بهم دروغ میگی!»

          وقتی که بچه‌ها شروع به داستان‌سرایی می‌کنند، سوالی که اکثر والدین می‌پرسند این است که آیا او دروغ می‌گوید یا با خیال‌پردازی سعی در جلب توجه ما دارد؟ داستان‌های موجود در ذهن کودکان مانند فیلمنامه‌هایی هستند که آنها را به بازی سوق می‌دهند.

          کودکان از دو سالگی خیال‌پردازی را شروع می‌کنند. در این دوران از خود داستانی را سرهم می‌کنند و نمی‌توانند تفاوتی بین واقعیت و خیال قائل شوند.

          سال‌ها این‌گونه تصور می‌شد که تخیل  برای کودکان به عنوان راه فراری از واقعیت است. و اعتقاد بر این بود که وقتی به سن خاصی می‌رسند، خیال‌پردازی را کنار گذاشته و با دنیای واقعی روبه‌رو می‌شوند. متخصصان رشد کودک روز به روز به اهمیت خیال‌پردازی و نقش آن در درک واقعیت پی می‌برند.

          باعث تاسف است که بعضی مواقع ما در این توهم به سر می‌بریم که  با حذف خیال‌پردازی‌های آنها سعی در پرورش کودکانی راستگو داریم. متاسفانه ما بازی خیالی را با دروغگویی اشتباه می‌گیریم.

          بازی خیالی برای رشد فرایندهای ذهنی کودک لازم است و به او کمک می‌کند تا واکنش‌های عاطفی خود را کنترل کند. ما به عنوان والدین نه تنها باید آنها را تشویق به بازی تخیلی کنیم، بلکه می‌توانیم در آن شرکت کرده و با آنها بازی کنیم.

          دوستان خیالی کودکان بخشی از پیشرفت سالم دوران کودکی است که به آنها کمک می‌کند تا از محیط اطراف خود اطلاعات بیشتری کسب کنند و در مغز خود ارتباطاتی را برقرار سازند تا بتوانند تفکر مستقل و خود مختار داشته باشند. بنابراین آنها به تدریج مهارت‌های تصمیم‌گیری را پرورش می‌دهند و انضباط نفس را خوب یاد می‌گیرند. والدین باید پیشرفت تدریجی خلاقانه و تخیلی فرزندان خود را ترغیب کنند نه این‌که آنها را با تنبیه، تهدید کنند.

          در مراحلی خاص از دوران کودکی، دروغ گفتن رفتاری عادی است. بسیاری از کودکان برای تنبیه نشدن یا جذاب کردن داستان‌ها دروغ می‌گویند. نقش والدین در این‌جا این است که به کودک کمک کنند تا واقعیت را از خیال تشخیص دهد و آنها را باهم قاطی نکند. به عنوان مثال وقتی کودکی نمی‌خواهد زود بخوابد، دروغ می گوید و برای این‌که از لحاظ عاطفی از مادرش باج بگیرد تظاهر می‌کند که گرسنه است تا با پرت کردن حواس مادر برای دقایقی بتواند کارتون مورد علاقه خود را ببیند.

          وقتی کودک برای جذاب کردن داستان‌هایش شروع به دروغگویی می‌کند که معمولاً به صورت عادت در مهمانی‌ها این کار را انجام می‌دهد، والدین باید به اهمیت صداقت در هر رابطه‌ای تاکید کنند و به کودک عواقب اعتماد از دست رفته را توضیح دهند و این‌که دیگران چگونه می‌توانند از آن رنج ببرند.

          کودکان در دوران رشد آماده‌ی یادگیری هستند. درک والدین هنگامی که کودکان از قوه تخیل خود استفاده می‌کنند، بسیار اهمیت دارد.

          -داستانت شگفت‌انگیز بود. کی اتفاق افتاد؟ توی خونه اتفاق افتاد؟ یا مدرسه یا توی ذهنت بود؟

          -داستان تخیلی‌ای که تعریف کردی عالی بود.

          صحبت کردن در مورد خیال‌پردازی کودک به تعیین جایگاهش در واقعیت کمک می‌کند. هنگامی که تخیل کودکان را تایید می‌کنید، در واقع آن را تحریک کرده‌اید و با مسؤلیت‌پذیری به آنها آموزش می‌دهید که برای صداقت ارزش قائل شوند و مرز باریک بین دروغ و خیال‌پردازی را تشخیص دهند.

          دروغگویی چیست؟


          پیامدهای دروغگویی چیست؟
          • اعتماد دیگران را از دست خواهید داد و وقتی اعتماد دیگران را از دست می‌دهید، ارزش خود را به عنوان یک شخص از دست می‌دهید و هیچ‌کس شما را باور نخواهد کرد.
          • هنگامی که متوجه شدید فردی به شما دروغ گفته است، ناراحت خواهید شد. بنابراین باید درک کنید که اگر خودتان نیز دروغ بگویید، باعث ناراحتی دیگران می‌شوید.
          • ممکن است مجبور شوید برای پوشاندن یک دروغ، دروغ‌های بیشتری بگویید.
          • وقتی دروغ می‌گویید احساس پریشانی می‌کنید و از افشاء حقیقت می‌ترسید.

          چه عواملی در دروغگویی کودکان نقش دارند؟

          کودکان همانند بزرگسالان به دلایل مختلفی دروغ می‌گویند:

          • جلوگیری از بازخواست شدن و تنبیه (اون اول منو زد!)
          • خوش‌خیالی (دوچرخه‌سواری من خیلی خوبه.)
          • جذاب کردن یک داستان (و بعد ما یک کوسه غول پیکر دیدیم!)
          • بهتر کردن وجهه‌ی خود (اون خیلی ناراحت بود و من همه اسباب‌بازی‌هامو بهش دادم.)
          • جلب توجه ( فکر کنم بازوم شکسته.)
          • برای به دست آوردن چیزی (به مادربزرگ می‌گوید، «بابا همیشه به من اجازه می‌ده شیرینی بخورم.»)
          • مستأصل شدن از درخواست‌ها (اتاقمو تمیز کردم.)
            کشور دروغگوها
            بستن

            کشور دروغگوها

            110,000 ریال
            این کتاب شامل ۲۱ فصل است که در آن قهرمان نوجوان داستان در سرزمینی خیالی به جنگ با دروغ می‌رود. به عقیده‌ی جانی روداری، نویسنده‌ی کتاب، دروغ خطرناک‌ترین دشمن بشریت است.
            لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/O9bDc
            زنجیره ی دروغ
            بستن

            زنجیره‌ی دروغ

            68,000 ریال
            همین که شلوغ شد، فمی مثل زالو به دیوار چسبید. زنگ که به صدا درآمد، بچه‌ها مثل موج به طرف آخر راهرو کشیده شدند. فمی یک لحظه چشمش به موی بلوند دوستش گری افتاد که توی جمعیت بالا و پایین می‌رفت.
            لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/QC3e8
            بستن

            داستان‌های دروغگو

            210,000 ریال
            … بگو ببینم، واژه‌ی صلح تو را یاد چه چیزی می‌اندازد؟
            • غروبی در مونتانا.
            • – و کلمه‌ی آزادی؟
            • – یک روز عصر در مونتانا.
            • – و دوست‌داشتن؟
            • – یک شب در مونتانا.
            • – سفر زیاد رفته‌ای؟
            • – بله! تمام ایالات متحده را گشته‌ام. البته به‌جز مونتانا.
            له‌لیو گارسیای قهرمان، مرد خالی‌بندی که هیچ‌کس او را به اسم اصلی‌اش صدا نمی‌زند، بلکه همه او را دروغ‌گو صدا می‌زنند، یک‌دفعه بر سر نویسنده‌ی کتاب، هوار می‌شود و از ماجراجویی‌هایش در غرب وحشی و در مشرق‌زمین تعریف می‌کند.....
            لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/jwkXu
            برادر چاق و دروغگوی من
            بستن

            برادر چاق و دروغگوی من – ماجراهای مدرسه ۳

            160,000 ریال
            خواهر کوچک ریف خاچاتوریان بودن آسان نیست... ریف به خاطر خوش‌گذرانی در مدرسه قانون‌شکنی می‌کرد. هرگز در مدرسه نمره‌ی بیست نگرفت. در مدرسه یک میلیون دشمن داشت. و حالا همه فکر می‌کنند من هم مثل او هستم! برای همین می‌خواهم به همه ثابت کنم که اشتباه می‌کنند. وقت انتقام رسیده.
            لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/mU151

            آیا باید نگران دروغگویی کودکان بود؟

            دروغگویی در کودکان نشانه رشد طبیعی است و حاکی از آن است که دیگر مهارت‌های شناختی او نیز در حال رشد است. اگر دروغ گفتن به صورت مداوم باشد و عملکرد روزانه کودک را مختل کند، بهتر است که با یک متخصص بهداشت روان یا دکتر خود مشورت کنید. اما در موارد دیگر، به یاد داشته باشید که دروغ روشی است که کودکان برای پیدا کردن مسیرشان در زندگی اجتماعی یاد می‌گیرند.

            علی‌رغم این‌که دروغگویی در بین کودکان رواج دارد اما به ندرت باعث نگرانی می‌شود. مهم است که به یاد داشته باشید که بسیاری از بزرگسالان نیز دروغ می‌گویند. مانند دروغ‌های مصلحتی که در بعضی مواقع برای محافظت از احساسات کسی یا در هنگام بیماری می‌گویند. ضمن این‌که تخمین‌ها متفاوت است اما یک مطالعه نشان داد که ۴۰ درصد از بزرگسالان آمریکایی در طی ۲۴ ساعت از شبانه روز دروغ می‌گویند.

            در بعضی موارد اگر دروغگویی شدید با مجموعه‌ای از رفتارهای ناهنجار همراه باشد، جای نگرانی دارد. به عنوان مثال فریبکاری در دروغ اغلب در اختلال نافرمانی مقابله‌ای (ODD) وجود دارد.

            جوانان مبتلا به اختلالات رفتاری یا ODD به علت پرخاشگری مداوم در خانه و مدرسه دست به اغتشاش می‌زنند و به دیگران یا اموال‌شان آسیب وارد می‌کنند. در تشخیص این اختلال، دروغگویی همراه با گروه دیگری از علائم همراه است مانند نافرمانی کردن از مقامات مسؤول، نقض مداوم قوانین و عدم پذیرش مسؤلیت اعمال خود.

            گاهی اوقات کودکان برای مخفی نگه داشتن یک راز یا محافظت از کسی دروغ می‌گویند. به عنوان مثال کودکی که توسط یک بزرگسال مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته است اغلب برای محافظت از او دروغ می‌گوید. بعضی مواقع نیز از ترس این‌که تنبیه شود حقیقت را نمی‌گوید. اگر گمان می‌کنید که فرزندتان در مورد مسئله‌ای جدی دروغ می‌گوید، به کودک خود این اطمینان خاطر را بدهید که اگر حقیقت را بگوید در امان خواهد بود و او را متقاعد کنید که همه چیز را روبه‌راه خواهید کرد.

            یکی دیگر از دلایل نگرانی والدین این است که دروغ گفتن به عنوان پوششی برای دیگر مشکلات سلامت روان مانند ترس یا شرم بکار برده شود . به عنوان مثال کودک یا نوجوانی که از اضطراب شدید رنج می‌برد، ممکن است به طور مداوم دروغ بگوید تا از رویارویی با موقعیت‌هایی که باعث ترس در او می‌شود (مدرسه، مهمانی، میکروب) جلوگیری کند.

            همچنین ممکن است به دلیل این‌که به آن‌ها انگ بیماری روانی چسبانده نشود، دروغ بگویند. در این موارد مشاوره با پزشک یا متخصص سلامت روان (مانند روان‌شناس یا روان‌پزشک) به روشن شدن این‌که دروغ‌گویی نشان‌دهنده‌ی مشکلی در سلامت روان است یا نه، کمک می‌کند.

            در مجموع اگر دروغ‌گویی فرزندتان به عادت تبدیل شد و احساس کردید که نمی‌توانید رابطه قابل اعتمادی با او ایجاد کنید، بهتر است از خانواده درمانی بهره جویید. اگر دروغ‌گویی با رفتارهای مشکل‌آفرین دیگری مانند دزدی کردن، آسیب رساندن به اموال ، آزار و اذیت حیوانات یا بچه‌های دیگر همراه باشد، قطعاً وقت آن رسیده تا از یک متخصص حرفه‌ای کمک بخواهید.


            بیش‌فعالی (ADHD) و دروغگویی

            اگر فرزند شما مبتلا به بیش‌فعالی است، ممکن است غالباً از او بپرسید که «چرا دوباره دروغ می‌گویی؟!»

            این‌گونه نیست که همه کودکان مبتلا به ADHD دائماً دروغ بگویند، بلکه بعضی از آنها بسیار صادق هستند که می‌تواند مشکلات خاص خودش را ایجاد کند. اما در آن دسته که دروغ می‌گویند به سرعت تبدیل به عادت می‌شود. وقتی بچه‌های مبتلا به بیش‌فعالی به‌طور مداوم دروغ می‌گویند، معمولاً در مورد چیزهای بزرگی مانند سرقت یا تقلب نیست. (اگرچه ممکن است بعضی اوقات این کار را درست مثل بچه‌های دیگر انجام دهند) بلکه، ممکن است درباره مسائل روزمره مانند کارهای خانه یا وظایفشان دروغ بگویند. این نوع دروغگویی معمولاً به نافرمانی کردن مربوط نمی‌شود بلکه به احتمال زیاد فرزند شما در کنار آمدن با چالش‌های مربوط به بیش‌فعالی دچار مشکل شده است.

            دروغگویی چیست؟


            چرا بچه‌های مبتلا به بیش‌فعالی ممکن است برای پنهان کردن مشکلات دروغ بگویند؟

            کودک مبتلا به بیش‌فعالی برای فرار از انجام دادن کاری دروغ نمی‌گوید بلکه هدفش پنهان کردن رنج و زحمتی است که آن وظیفه به او وارد می‌کند و برای او این راهی است برای کنار آمدن با چالش‌ها و حتی ممکن است متوجه کاری که می‌کند، نشود.

            این سناریو را تصور کنید: شما از کودک خود می‌خواهید که اتاقش را تمیز کند. بعد از یک ساعت او را صدا می‌کنید و می‌پرسید که آیا اتاق تمیز است؟ کودک شما جواب مثبت می‌دهد. اما وقتی به اتاق سر می‌زنید، متوجه می‌شوید که اتاق هنوز به هم ریخته است و کودک شما روی زمین با اسباب‌بازی‌هایش مشغول بازی است.

            این اولین‌باری نیست که کودک شما در مورد انجام کارهای روزمره دروغ می‌گوید بنابراین از این‌که دوباره این اتفاق افتاده، عصبانی و کلافه می‌شوید. چرا فرزند شما در مورد چیزی که واضح است حقیقت ندارد دروغ می‌گوید و خود را به دردسر می‌اندازد؟ مخصوصاً برای کار ساده‌ای مثل تمیزکاری!

            اما مسئله این‌جاست که وظیفه تمیزکاری برای بسیاری از کودکان مبتلا به بیش‌فعالی ساده نیست. مشکلات آن‌ها در برنامه‌ریزی و شروع کار باعث می‌شود که انجام وظیفه‌ای که از آنها خواسته شده، دشوار شود. و به جای این‌که با آن مشکلات روبه‌رو شوند یا درخواست کمک کنند، ترجیح می‌دهند که هیچ کاری انجام ندهند. دروغ گفتن راهی است که این فشارها را کم می‌کند و برای آنها ارزش به دردسر افتادن را دارد مخصوصاً اگر به دروغگویی عادت کرده باشند.


            مغز بیش‌فعالان و دروغگویی

            دلیل اصلی این‌که کودکان بیش‌فعال دروغ می‌گویند، مغز آنهاست. این کودکان با مجموعه‌ای از مهارت‌های ذهنی به نام عملکردهای اجرایی دست و پنجه نرم می‌کنند که می‌تواند باعث ایجاد مشکلات زیر شود:

            • اتصال زمان حال به آینده
            • فکر کردن یا به خاطر سپردن پیامدها
            • سازمان‌دهی و مدیریت زمان
            • درک این‌که چگونه در ابتدا به دروغ متوسل شدند
            • درک این‌که دروغ باعث دردسر آنها شده (نه در مورد آن‌چه که دروغ گفته‌اند)
            • آگاهی از این‌که چگونه مشکل اصلی در پشت دروغ را حل کنند

            همچنین بعضی از کودکان مبتلا به ADHD می‌توانند به‌طور غیرواقع‌بینانه‌ای خوش‌بین باشند. آن‌ها ممکن است فکر کنند که همه چیز به خودی خود بر وفق مرادشان خواهد شد.

              اختلال کاهش توجه
              بستن

              اختلال کاهش توجه – مجموعه‌ی سلامت من

              190,000 ریال
              در این کتاب با اختلال کاهش توجه یا بیش‌فعالی آشنا می‌شوید. کتاب درباره نشانه‌های این اختلال، تشخیص و راه‌های درمان آن اطلاعات مفیدی به مخاطب نوجوان ارائه می‌دهد.
              لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/ZjIYG
              آشنایی با اختلال بیش فعالی
              بستن

              آشنایی با اختلال بیش فعالی

              90,000 ریال
              در این کتاب با اختلال بیش‌فعالی، اختلال بیش‌فعالی در بزرگسالان، داروهای اختلال بیش فعالی، علائم بروز و روش‌های درمان آن‌ها آشنا می‌شویم.
              لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/GZLCR
              من بیش فعالم
              بستن

              من بیش فعالم

              70,000 ریال

              سام گفتنی های بسیار دارد او راه هایی را برای تمرکز کردن ، منظم شدن ، توجه کردن ، حفظ آرامش، به خاطر سپردن چیزهای مختلف ، دوست یابی و ایجاد حس خوب در مورد خودش و نحوه ی کنار آمدن با اختلال کاستی توجه و پیش فعالی می شناسد .

              لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/rjxrd
              من گاستون شیطون هستم
              بستن

              من گاستون شیطون هستم

              230,000 ریال
              این گاستون است. یک اسب شاخدار کوچولو، مثل همه‌ی اسب‌های دیگر... یا تقریبا مثل همه‌ی اسب‌های دیگر! گاستون بعضی وقت‌ها ناراضی است، بعضی وقت‌ها راضی نیست. بعضی وقت‌ها میترسد. بعضی وقت‌ها عصبانی است. و بعضی وقت‌ها خوشحال. همه‌ی این‌ها احساسات او هستند. و گاستون همه‌ی این حس‌ها را تجربه می‌کند؛ مثل تو.
              لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/NBhQB

              وقتی کودک مبتلا به ADHD دروغ می‌گوید چگونه به او پاسخ دهید
              • مواقعی را که کودک دچار کشمکش می‌شود پیش‌بینی کرده و به او کمک کنید. اگر کودک با ترتیب‌دهی کارها مانند چیدن میز مشکل دارد، لیستی از مراحل آن را فراهم کنید. دقت کنید که چه زمانی دروغ می‌گوید تا بتوانید نقاط دردسرساز را پیدا کنید.
              • دروغ او را به خود نگیرید. سعی کنید به یاد داشته باشید که قصد او بی‌احترامی یا نافرمانی نیست. بیشتر از خود دروغ، بر آن‌چه که منجر به دروغ می‌شود تمرکز کنید.
              • از ایجاد موقعیت‌هایی که شرایط دروغگویی را فراهم می‌کند خودداری کنید. اگر به او امر کردید که تا پایان تکالیفش نباید تلویزیون تماشا کند، از او سوال نپرسید که آیا تکالیفش را انجام داده است یا نه؟ خودتان چک کنید و اگر انجام نداده بود به او بگویید که تلویزیون را خاموش کند و تکالیفش را به پایان برساند.
              • شرم دروغ را از بین ببرید. دروغ را توجیه نکنید اما نشان دهید که می‌فهمید فرزند شما چگونه به آن نقطه رسیده است. می‌توانید بگویید: «به نظر میاد که داشتی با خودت کلنجار می‌رفتی. بیا بررسی کنیم که چی باعث شد که تو به این‌جا برسی.»
              • به فرزندتان کمک کنید که ارتباط برقرار کند. درباره آن‌چه اتفاق افتاد صحبت کنید و به او کمک کنید تا اشتباه را تشخیص دهد و برایش توضیح دهید که بعد از دروغ او چه اتفاقی افتاد، تا با کمک هم‌فکری بتواند در آینده به‌طور متفاوتی از پس شرایط بر بیاید.

              بسیار مهم است که به کودک کمک کنید چرخه دروغ گفتن را قطع کند. این تجربه منفی مداوم به عزت نفس او آسیب می‌رساند. حتی ممکن است انگیزه خود را از تلاش کردن از دست بدهد. شما می‌توانید با تمرکز بر نقاط قوت و انواع تشویق‌های کمک‌کننده در زمانی که کار مثبتی انجام می‌دهد، مانع این امر شوید.


              نقش والدین در دروغگویی کودکان چیست؟

              نکاتی در مورد یادگیری صداقت این‌جا ذکر شده است:

              • از همان ابتدا با فرزندان خود در مورد این‌که چقدر صداقت در خانواده شما ارزش دارد صحبت کنید. و به آن‌ها بگویید که چقدر برای همه‌ی شما مهم است که هرقدر هم که گفتن حقیقت دشوار باشد اما همیشه می‌توانید روی یکدیگر حساب کنید. اگر بین والدین و فرزندان صداقت نباشد، اعتماد و صمیمیت عاطفی نیز وجود نخواهد داشت.
              • صداقت را نه تنها در کلمات بلکه در سبک زندگی‌تان سرمشق قرار دهید . شما نمی‌توانید انتظار داشته باشید فرزندتان به شما حقیقت را بگوید اگر خود با او صادق نباشید. حتی اگر سوال سختی از شما پرسید، مختصر و متناسب با سن او پاسخ دهید. اما اگر خود به آنها دروغ بگویید، در مواقعی که گفتن واقعیت خجالت‌آور است انتظار نداشته باشید که به‌راحتی از دهان‌شان حقیقت را بشنوید. بدیهی است که والدین و فرزندان هردو حق داشتن یک زندگی خصوصی را دارند. شما باید در به اشتراک گذاشتن جزئیات بی‌پرده و صمیمی که درک آن برای کودک سخت بوده و موضوعاتی که باعث ترساندن آنها می‌شود، حد و مرز مشخصی ترسیم کنید. اما هدف شما باید ایجاد فضایی آزاد باشد که در آن هیچ رازی وجود ندارد و همگی با راستگو بودن احساس راحتی کنند.
              • به آنها نشان دهید که تاکید شما بر صداقت آن‌هاست نه تنبیه برای رفتار نادرستش. بله شما می‌توانید عواقبی را برای دروغش اعمال کنید اما آنها باید بدانند که راستگو بودن برای‌شان فایده‌ای دارد. اگر شما به شجاعت او در درد و دل کردن در مورد حقیقت توجهی نکنید و سریع به موضوع تنبیه بپردازید، قطعاً دفعه بعد او سریع اقرار نخواهد کرد. اگر بعد از افشاء حقیقت لازم بود که تنبیهی در نظر گرفته شود، این کار را با احترام انجام دهید. ملایم رفتار کنید و به آنها بگویید که چقدر قدردان صداقت آن‌ها هستید.

              همه توانایی راستگو بودن را دارند اما اگر تمرین نکنید ممکن است شما و کودک‌تان عادت به پاسخ مبهم دادن، طفره رفتن و دروغ مصلحتی بکنید چون راحت‌تر است. به عنوان پدر و مادر شما این فرصت را دارید تا به فرزندتان کمک کنید تا راستگو باشد و باید این‌گونه تربیت شود. استانداردهای خود را پایین نیاورید اما این نکته را نیز درک کنید که آن‌ها همیشه نمی‌توانند بی‌عیب و نقص باشند و خوشبختانه عالی و بی‌نقص بودن یکی از اهداف ما نیست.

              دروغگویی چیست؟


              درمان دروغگویی چیست؟

              مراقبت در منزل- اگر متوجه شدید که فرزندتان دروغ می‌گوید، بلافاصله به او بفهمانید که در مورد نیتش اطلاع دارید. وقتی موضوع را با کودک خود در میان می‌گذارید، بسیار حائز اهمیت است که به موارد زیر تاکید کنید:

              • تفاوت بین خیال و واقعیت
              • این واقعیت که دروغ گفتن کاری ناصحیح است
              • انتخاب‌های دیگر به جای دروغ
              • اهمیت صداقت
              • انتظار شما از این‌که حقیقت به شما گفته شود

              دروغگویی بیش از حد، نیاز به درمان از طریق مشاور، روان‌شناس یا روان‌پزشک دارد که بتواند علت اصلی دروغ‌گویی را شناسایی کند و در جهت خاتمه این رفتار گام بردارد.


              نقش کتاب و کتابخوانی برای کودکان در درمان دروغگویی چیست؟

              صادق بودن می‌تواند سخت باشد زیرا غالباً با غرایز طبیعی «حفظ جان» کودک مغایرت دارد و در بعضی مواقع نیز راستگو بودن سخت و دشوار است. گفتن حقیقت خیلی خوب است اما از طرفی دیگر می‌تواند خیلی نامهربانانه باشد. به کودکان نمی‌توان به سادگی گفت که همیشه حقیقت را بگویید. آن‌ها نیاز به دستورالعملی دارند که درک کنند چه زمانی صداقت مفید و چه زمان مضر است.

              استفاده از کتاب‌های مصور درباره صداقت باعث ایجاد چالش میان کودکان می‌شود. کودکان شخصیت‌هایی را می‌بینند که:

              • اصول اخلاقی دارند
              • راستگو و قابل اعتماد هستند
              • به وجدان خود گوش می‌دهند
              • تاثیر عدم صداقت بر دیگران را درک می‌کنند
              • از خود وفاداری و انصاف نشان می‌دهند
              • پای عقاید خود می‌ایستند
              • روابط سالم دارند
              • ذهنیت شادتری دارند

              علاوه بر این ویژگی‌های مثبت، در مورد شخصیت‌هایی که دروغ می‌گویند، خیانت می‌کنند و به عواقب کارشان فکر نمی‌کنند نیز خواهید خواند که در نهایت متوجه اشتباه‌شان می‌شوند.

               


              منابع:
              • https://www.healthline.com/health/lying
              • https://www.psychologytoday.com/us/blog/going-beyond-intelligence/201803/truth-lies-and-imagination
              • https://sailemagazine.com/2013/06/fine-line-between-imagination-and-lying/
              • https://kids.dadabhagwan.org/knowledge-house/articles/consequences-of-lying/
              • https://theconversation.com/why-do-kids-lie-and-is-it-normal-98948
              • https://www.psychologytoday.com/us/blog/parenting-is-contact-sport/201103/teaching-your-kids-be-honest
              • https://www.healthline.com/health/lying#treatments
              • https://www.the-best-childrens-books.org/teaching-honesty.html
              • https://childrenslibrarylady.com/books-about-honesty/
              • https://www.parents.com/kids/development/behavioral/age-by-age-guide-to-lying/
              • https://www.understood.org/en/learning-thinking-differences/child-learning-disabilities/add-adhd/adhd-and-lying-what-you-need-to-know
              لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/jNQ1j
              اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

              اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

              گردآوری و ترجمه: شیما حسینی


              خواب خوب، نیاز اساسی و ابتدایی کودکان است. بر سلامت جسم و روان تاثیر فراوان دارد و نقشش از بدو تولد آغاز می‌شود.

              مغز از ابتدای تولد فعالیتش را برای رشد بدن آغاز می‌کند و میزان زیادی از این فعالیت را در هنگام خواب نوزاد انجام می‌دهد. در ارتباط با خواب، به مرور زمان و همراه با رشد بدن، ساعت زیستی یا ساعت بدن یا میزان خواب و بیداری را مطابق روشنایی روز و تاریکی شب شکل می‌‌دهد و تنظیم می‌کند. به‌ این ترتیب که نوزادان در ابتدای تولد خواب منظمی ندارند اما تا حدود سه تا شش ماهگی میزان خواب و بیداری منظمی پیدا می‌کند.

              علاوه بر شکل‌گیری و تنظیمات چرخه‌ی خواب و بیداری در بدن، چرخه‌ی خواب هم پرورش پیدا می‌کند؛ چرخه‌ی خواب شامل دو مرحله است:

              • خواب فعال یا خواب با حرکت سریع چشم(REM) که در آن چشم مدام زیر پلک حرکت می‌کند: در طول این مرحله مغز فعال است و تنفس و تپش قلب به شکل نامرتب انجام می‌شود.
              • خواب آرام یا خواب بدون حرکت چشم (NON-REM): این مرحله شامل خواب سبک و عمیق است و در طول آن خون بیشتری برای عضله‌های بدن فراهم می‌شود، انرژی لازم برای بدن بازیابی می‌شود و هورمون‌های لازم برای رشد ترشح می‌شوند.

              تنظیم این چرخه نیز با رشد نوزاد تغییر پیدا می‌کند و تکمیل می‌شود. چرخه‌ی خواب نوزادان ۵۰ درصد در خواب فعال و ۵۰ درصد در خواب آرام سپری می‌شود و روی هم رفته ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد. در شش ماهگی زمان خواب فعال یا REM به ۳۰ درصد تقلیل می‌یابد و وقتی کودکان به سن سه سالگی می‌رسند، مدت چرخه با مدت چرخه در بزرگسالی برابر می‌شود و به ۹۰ دقیقه می‌رسد.

              اما مدت خواب کافی برای نوزادان، کودکان و نوجوانان متفاوت است و ساعت خواب آنها در سیر تکامل رشد تغییر می‌کند. هر چه نوزادان بزرگتر می‌شوند، در روز کمتر و در شب بیشتر می‌خوابند و روی هم رفته با رشد بیشتر، به خواب کمتری احتیاج پیدا می‌کنند.

              برای خواب کودک ملزومات و الگوهای متنوعی وجود دارد و ممکن است یک نوزاد به طور خاص نیازهای متفاوتی داشته باشد، اما در ارتباط با زمان کافی برای خواب نوزادان و کودکان در سنین مختلف می‌توان به الگویی کلی اشاره کرد.

              زمان و میزان خواب کافی برای نوزادان و کودکان

              اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

              زمان و میزان خواب کافی برای نوزادان و کودکان

              ۱. میزان خواب در نوزادان زیر سه ماه

              نوزادانی که به تازگی متولد شده‌اند، مدام می‌خوابند و بیدار می‌شوند. و در واقع چرخه‌ی خواب و بیداری یا ساعت بدن نوزاد در تعامل با احتیاج او به تغذیه است. نوزادان در این سن، روی هم رفته حدود ۱۸ ساعت در شبانه‌روز می‌خوابند. خوابی بدون نظم و ترتیب دارند. زمان بیداری ممکن است بین یک تا سه ساعت طول بکشد و زمان خواب از چند دقیقه تا چند ساعت.

              نوزادانی که به تازگی متولد شده‌اند، نیازشان به خواب را با روش‌های گوناگونی از قبیل غرغر، گریه یا مالیدن چشم‌ها بیان می‌کنند.

              چرخه‌ی خواب نوزادان تازه متولد شده میان خواب فعال و خواب آرام، حدود ۳۰ تا ۵۰ دقیقه طول می‌کشد. ممکن است در طول این چرخه بیدار شوند و برای خواب دوباره نیاز به کمک داشته باشند.

              • بهتر است در این سن نوزاد، در هنگام خواب‌آلودگی و نه خواب کامل در رختخواب قرار داده شود. به این شکل که روی پشتش خوابانده شود و روی سر و صورتش پتو، پارچه یا هیچ‌چیز دیگری نباشد.

              اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

              ۲. میزان خواب در نوزادان ۳ تا ۱۱ ماه

              در سه ماهگی به مرور خواب نوزادان در طول روز کمتر و هنگام شب، بیشتر می‌شود. اما به هر حال ۲ تا ۳ بار خواب دوساعته روزانه را دارند و ممکن است شب هم حداقل یک بار بیدار شوند.

              نوزادان در شش ماهگی طولانی‌‌مدت‌ترین خواب شبانه را تجربه می‌کنند. خوابی که حدود ۹ تا ۱۲ ساعت طول می‌کشد؛ زیرا تغذیه‌ی شبانه‌ی آنها دیگر ضروری نیست.

              • بهتر است در این سن برای خواب روزانه و شبانه‌ی نوزادان به مروز زمانبندی و برنامه‌ی معین و مقدمه و روالی برای پیش از خواب در نظر گرفت.
                من می توانم تنها بخوابم
                بستن

                من می توانم تنها بخوابم

                250,000 ریال

                برخی کودکان تمایلی به تنها خوابیدن ندارند. نویسنده به روشی ساده آماده کردن مقدمات خواب کودک را یاد آوری و نحوه ی برخورد با مسئله را برای کودک و همچنین پدر و مادرها بیان می کند.

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/5ehQt
                خرسی، بگیر بخواب!
                بستن

                خرسی، بگیر بخواب! – مجموعه خرسی و باباش

                60,000 ریال
                وقت خوابیدن خرسی بود. بابا خرسی گفت: «وقت خواب است خرسی.» خرسی گفت: «نع!» بابا خرسی گفت: «دندان‌هایت را مسواک بزن و بگیر بخواب.» خرسی گفت: «نع!»
                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/8GQBS
                خوابت نمی برد، خرس کوچولو؟
                بستن

                خوابت نمی‌برد، خرس کوچولو؟ – مجموعه قصه‌های خرس کوچک و خرس بزرگ

                180,000 ریال

                شب است. خرس کوچولو به رختخواب رفته است تا بخوابد و خرس بزرگ کتاب می‌خواند. اما خرس کوچولو خوابش نمی‌برد و مرتب خرس بزرگ را صدا می‌زند و از تاریکی شکایت دارد.

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/4ZxVj
                شب بخیر خرگوش کوچولو
                بستن

                کتاب مقوایی شب بخیر خرگوش کوچولو

                350,000 ریال
                همه شب‌ها مانند هم است: خرگوش کوچولو نمی‌خواهد بخوابد. برای همین پدرش با او به یک سفر بزرگ می‌رود. آن دو پس از ماجراهای گوناگون به ایستگاه آخر که اتاق‌خواب خرگوش کوچولوست می‌رسند. شب بخیر خرگوش کوچولو!
                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/0QCys
                صبح بخیر خرگوش کوچولو
                بستن

                کتاب مقوایی صبح بخیر خرگوش کوچولو

                350,000 ریال
                همه صبح‌ها مانند هم است: مامان نمی‌تواند خرگوش کوچولو را پیدا کند. او کجا پنهان شده است؟ پنگوئن، آقا خرگوشه و آقا سگه هم نمی‌خواهند بگویند که او کجاست؟ در پایان این راز گشوده می‌شود. صبح بخیر!
                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/Hzhd3
                ۶. میزان خواب در نوجوان‌ها

                نوجوانان در سن بلوغ حدود ۸ تا ۱۰ ساعت خواب نیاز دارند تا در طول روز سطح هوشیاری خوبی داشته باشند.

                تغییرات ساعت درونی بدن در نوجوانی به معنای آن است که او گرایش دارد تا شب دیرتر به رختخواب برود و صبح هم دیرتر بیدار شود؛ اگرچه چنین اتفاقی معمولی و نرمال است و با گذر دوره‌ی نوجوانی رفع می‌شود.

                ***

                چنان‌که توضیح داده شد، کودکان در رده‌های سنی متفاوت به تناسب نیاز بدن، به خواب کافی نیاز دارند. خواب خوب و کافی به تقویت سیستم ایمنی و عصبی و عملکرد مغز کمک می‌کند. هنگام خواب، مغز نیروهایی که در طول روز به کارگرفته را بازیابی و تجدید می‌کند و اگر به خوبی استراحت کرده باشد، در روز قادر به حل مسئله، یادگیری و تفریح است. در واقع کودکانی که همواره خوب می‌خوابند؛

                • خلاقیت بیشتری به خرج می‌دهند.
                • توجه و تمرکز بیشتری روی مسائل دارند.
                • توانایی‌شان برای حل مسئله بیشتر است.
                • در یادگیری، به‌یادسپاری و تصمیم‌گیری‌ها بهتر عمل می‌کنند.
                • با دیگران راحت‌تر ارتباط برقرار می‌کنند.

                نداشتن خواب کافی در شب، علائم ناخوشایندی برای کودکان در پی دارد و همیشه نمی‌تواند با خواب بیشتر در شب بعد جبران شود. تکرار کمبود خواب یا خوابی با کیفیت پایین منجر به علائم رفتاری، شناختی-روانی و احساسی متفاوتی می‌شود.

                اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

                اختلال‌های خواب در کودکان و نوجوانان

                اختلال‌های خواب در کودکان و نوجوانان:

                در حدود ۹۰ اختلال خواب در دوران کودکی شناخته شده است. تمام این اختلال‌ها در سه حوزه‌ی اصلی جای می‌گیرند:

                1. بدخوابی در کودکان و نوجوانان (Dyssomias)

                بدخوابی‌ به مشکلات به خواب‌رفتن یا تداوم خواب مربوط می‌شود و ممکن است ناشی از مشکلات رفتاری یا جسمی باشد. شایع‌ترین نمونه‌ها عبارتند از:

                اختلال‌های مربوط به تنفس در خواب (خر و پف کردن، نفس‌نفس‌ زدن، یا وقفه‌های تنفسی در خواب)، دست‌وپا زدن تناوبی، سندورم پای بی‌قرار (گاهی به شکل دردهای زیادشونده توصیف می‌شوند)، اختلال‌های مربوط به شروع خواب (کودکان نمی‌پذیرند به رختخواب بروند یا در رختخواب بمانند) و سندروم تاخیر در فاز خواب.

                سندروم تاخیر در فاز خواب، زمانی است که ساعت بیولوژیکی بدن جابه‌جا می‌شود و فرد نیمه‌های شب یا نزدیکی‌های صبح به خواب می‌رود و تا نزدیکی‌های ظهر یا بعدازظهر می‌خوابد. که البته این مشکل بیشتر در نوجوانان عمومیت دارد.

                اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

                1. خواب‌پریشی در کودکان و نوجوانان (Parasomnias)

                خواب‌پریشی در ارتباط با بیدار شدن از خواب رخ می‌دهد. این بیداری ممکن است کامل یا ناقص و همراه با خوابالودگی و ناهشیاری باشد.

                شایع‌ترین خواب‌پریشی‌ها عبارتند از: راه‌رفتن در خواب، حرف‌زدن در خواب، کابوس‌های شبانه، هراس‌های شبانه (با کابوس‌ها کاملا متفاوت است) و شب‌ادراری.

                بسیاری از کودکان یک یا چند نوع از این خواب‌پریشی‌ها را در برخی مراحل دوران کودکی تجربه می‌کنند. این تجربه‌ها کاملا طبیعی‌اند و به نظر، بخشی از روند رشد به حساب می‌آیند. اما اگر این رفتارها در بازه‌ی زمانی طولانی ادامه پیدا کنند، یا به کرات رخ دهند یا برای کودک خطر ایجاد کنند (برای مثال زمانی که در خواب راه بروند و از خانه خارج شوند) نیاز است تا با متخصص کودکان مشورت شود.

                اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

                1. اختلالات خواب مربوط به بیماری‌های جسمی و روانی در کودکان و نوجوانان

                این اختلالات به وضعیت تشخیص برمی‌گردند؛ مثلا فردی به اختلال کم‌توجهی_بیش‌فعالی (ADHD) مبتلاست و اگر این وضعیت تشخیص داده شود و درمان شود، مشکل خواب هم بهبود پیدا می‌کند.

                در ادامه درباره‌ی دو مورد از اختلال‌های رایج خواب یعنی اختلال‌های مربوط به تنفس در خواب و شب‌ادراری، توضیح بیشتری آورده شده است:

                • اختلال‌های مربوط به تنفس در خواب

                یکی از مرسوم‌ترین اختلال‌های خواب، مشکلات تنفسی است و همان‌طور که توضیح داده شد از خر و پف گرفته تا سندورم وفقه تنفسی یا آپنه خواب (osas) را شامل می‌شود. در اختلال آپنه، انسدادی در بخش بالایی راه هوایی بینی پیش می‌آید که حین خواب منجر به نارسایی‌های تنفسی می‌شود. البته هر خر و پفی لزوما به معنای وقفه‌ی تنفسی نیست و از ۱۲ درصد کودکی که خر و پف می‌کنند تنها ۳ درصد به آپنه مبتلا هستند.

                کودکان مبتلا به آپنه به طور معمول به دلیل مشکل در تنفس، در طول خواب شبانه زیاد بیدار می‌شوند. ممکن است این فشار تنفسی موجب افت میزان اکسیژن خون در سطوح مختلف شود و دریافت اکسیژن در بافت‌ها و سلول‌های اعضای بدن، از جمله مغز، کاهش پیدا کند.

                نکته مهم اینکه اختلالات خوابی از این دست، ممکن است به عارضه‌های شناختی بینجامد. عارضه‌هایی که بر توانایی تفکر، تمرکز و توجه و پردازش اطلاعات و به خاطر سپاری و یادآوری کودک به شدت موثرند. هم‌چنین پژوهش‌ها نشان می‌دهند که کودکان با مشکلات تنفسی در خواب، آی‌کیوی پایین‌تر و در نتیجه عملکرد ضعیف‌تری در مدرسه دارند.

                آنا جویس (پژوهشگر حوزه‌ی خواب و رشد شناختی، از دانشگاه کاونتری) به همراه همکارانش در سال ۲۰۱۷ پژوهشی انجام داد تا تاثیر مشکل تنفسی در اختلال خواب را بر رشد شناختی ۲۲ کودک در رده‌ی سنی ۲ تا ۴ سال بسنجد.

                پرسش پژوهش، «چگونگی و کیفیت تاثیر خواب آشفته و نامنظم شبانه بر توانایی، آمادگی و بازدهی زندگی کودکان این رده‌ی سنی» بود. در واقع توانایی‌های کودکان در این مرحله از رشد، میزان آمادگی آنان برای مدرسه و بازدهی زندگی آینده‌‌شان را پیش‌بینی می‌کند.

                کودکان به دانشگاه کاونتری برده شدند تا مهارت‌های دیداری، حرکتی و گفتاری آنها سنجیده شود. ابتدا پژوهشگران درباره‌ی توانایی گفتاری و رفتاری کودکان از والدین کودکان پرسش‌هایی کردند و سپس از والدین خواسته شد تا در خانه با استفاده از تجهیزاتی میزان تنفس، تپش قلب و اکسیژن کودکان را حین خواب اندازه بگیرند.

                یافته‌های پژوهش چنین بود: کودکانی که در طول خواب کمترین میزان اکسیژن را دریافت می‌کردند، در مهارت گفتاری و بیانی ضعیف‌تر از دیگران عمل می‌کردند؛ یعنی برای اینکه افکارشان را در قالب کلمات و جمله‌ها بیان کنند، بیش از همه با مشکل مواجه بودند. کودکان با مشکل تنفسی در خواب، بنابر گفته‌ی والدینشان مشکلات رفتاری نیز داشتند برای مثال رفتار اجتماعی موافق یا مطلوب (رفتارهایی چون مهربانی و کمک به دیگران) را از خود نشان نمی‌دادند.

                هیچ‌یک از کودکان این پژوهش گرفتار (OSAS) نبودند. طبق این پژوهش، مشکلات تنفسی به تنهایی برای ایجاد مشکلات شناختی کافی بود. اهمیت این نکته در اینجاست که (OSAS) خفیف در کودکان اغلب قابل توجه و تشخیص نیست و در حال حاضر اتفاق نظری برای سطح شدتی که باید درمان شود، وجود ندارد.

                یافته‌ی دیگر پژوهش چنین بود که کودکان با ساعت خواب طولانی‌تر، مشکلات احساسی کمتری از جمله ترس، اضطراب و غم را داشتند که البته منطقی و معنی‌دار به نظر می‌رسید. زیرا پژوهش‌های پیشین دریافته بودند که درمان اختلال‌های خواب کودکان موجب بهبودی مشکلات احساسی است. از سوی دیگر بی‌توجهی به اختلال‌های خواب در کودکی ممکن است موجب اختلال‌های اضطرابی در بزرگسالی شود.

                اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

                • اختلال شب‌ادراری در کودکان و نوجوانان

                یکی از اختلال‌های مربوط به خواب که در دسته‌ی خواب‌پریشی قرار می‌گیرد و پیش‌تر هم درباره‌ی آن صحبت شد، شب‌ادراری است. این اختلال مربوط به زمانی است که بدن کودکان به رشد کافی برای کنترل اوره در مثانه حین ساعات خواب شب رسیده است و میان کودکان پیش از دبستان، دبستان و حتی نوجوانان رواج دارد. البته این اختلال، بیماری جدی محسوب نمی‌شود و اغلب با بزرگ‌تر شدن کودکان رفع می‌شود اما به‌هر حال برای کودکان و والدین موضوعی ناراحت‌کننده است. در ادامه عوامل موثر بر این اختلال و توصیه‌هایی برای والدین و خانواده در این زمینه آورده شده است:

                عوامل موثر بر بر شب‌ادراری کودکان و نوجوانان:
                • ژنتیک: اگر یکی از والدین بعد از ۵ سالگی دچار این اختلال بوده باشد، تا ۴۰ درصد احتمال درگیری کودکانش با این اختلال وجود دارد. در صورت ابتلای هر دو والدین، این احتمال به ۷۰ درصد می‌رسد.
                • اضطراب و استرس: یکی از مرسوم‌ترین دلایل شب‌ادراری است. کودکان ممکن است هنگام جابه‌جایی به خانه یا مدرسه‌ی جدید، تجربه‌ی جدایی والدین یا مرگ یکی از والدین یا عزیزان یا هنگام وقوع رویدادی خاص دچار این اختلال شوند. یادگیری برخورد صحیح با این اضطراب، می‌تواند شب‌اداری را متوقف و رفع کند.
                • خواب عمیق: خواب عمیق در دوره‌ی نوجوانی عادی و نرمال است زیرا احتمال آنکه نوجوان برنامه‌ی خوابی ضعیف و کم خوابی داشته باشد، زیاد است. در دوره‌ی بلوغ به‌ویژه برای نوجوانان دوره‌ی دبیرستان چنین وضعیتی شایع است.
                • وقفه‌ی تنفسی یا آپنه: در نمونه‌های نادری شب‌ادراری ناشی از ابتلای کودک به وقفه‌های تنفسی در خواب است. بدن کودکان در این شرایط مغز را از نظر تعادل شیمیایی تغییر می‌دهد. همین تغییر ممکن است به شب‌ادراری بینجامد.
                • یبوست: محل قرارگیری مثانه و روده‌ها در بدن، در کنار همدیگر است. پیچ‌خوردگی روده (یبوست) ممکن است به مثانه فشار بیاورد و کودک نتواند مثانه‌اش را کنترل کند. بنابراین درمان یبوست اغلب اولین مرحله از درمان شب‌ادراری در این شکل است.
                • بیماری کلیه یا مثانه: اگر کودکی در طول روز و شب نمی‌تواند مثانه‌اش را کنترل کند یا علائم بیمارگونه‌ی دیگری چون درد هنگام دفع، یا دفع مکرر دارد، احتمال بیماری کلیه و مثانه‌ی او زیاد است.
                • بیماری‌های عصبی: گاهی مشکل نخاعی در سال‌های ابتدایی کودکی در طول رشد و نمو شدیدتر و حادتر و در نتیجه موجب شب‌اداری می‌شود. اگر کودک شما با مشکلات دیگری همچون بی‌حسی، گزگز کردن و درد در پاها مواجه است نیز امکان دارد دچار شب‌اداری شود، هر چند احتمال آن بسیار اندک است.
                • مشکلات جسمی و پزشکی دیگر: در نمونه‌های اندکی دیابت، اختلال کم‌توجهی_بیش‌فعالی (ADHD) یا استفاده از برخی داروها ممکن است منجر به شب‌ادراری شوند.
                پیامدهای احساسی شب‌ادراری در کودکان و نوجوانان:

                شب‌ادراری هم برای کودکان و هم برای اعضای دیگر خانواده پیامدهای احساسی دارد. کودکان ممکن است احساس شرم، نگرانی، کمبود حرمت خود را تجربه کنند. این تجربه‌ها بر روابط، کیفیت زندگی و فعالیت‌هایشان در مدرسه اثرگذار است. کودکان و نوجوانان ممکن است از حضور در اردوهای چند روزه (که مجبورند شب را کنار دوستانشان بگذرانند) پرهیز کنند. ممکن است از سوی خواهر و برادرها طرد شوند. حتما کارهای نظافت به کارهای افراد خانواده اضافه می‌شود.

                اما نکته‌ای که همیشه باید به یاد داشته باشید این است: شب‌اداری تقصیر و گناه کودک نیست و او بر این وضعیت کنترلی ندارد. افراد خانواده و دوستان نباید کودک را از این بابت مقصر بدانند و تنبیهش کنند یا به او احساس شرم و گناه بدهند. در عوض باید با پزشک در ارتباط باشند تا دلیل و مسئله‌ی اصلی را پیدا کنند و گام به گام برای حل مسئله پیش بروند.

                توصیه‌هایی برای والدین در ارتباط با شب‌ادراری کودکان و نوجوانان:
                • میزان خوردنی‌ها و آشامیدنی‌های کافئین‌دار را محدود کنید و از خوردن اسنک‌های شور و شیرین به ویژه در عصر و شب بپرهیزید.
                • کودکانتان را تشویق کنید تا به طور مرتب، هر دو یا سه ساعت یک‌بار و البته پیش از خواب، به دستشویی بروند.
                • در صورت لزوم تنها یک‌بار کودکانتان را در طول شب بیدار کنید تا به دستشویی بروند. توجه داشته باشید که بیدارکردن کودک بیش از یک‌بار در شب ممکن است چرخه‌ی خواب او را به هم بزند و در این صورت کودک در روز بعد یا در مدرسه با مشکل مواجه خواهد شد.
                • برای اردوهای چند روزه که کودک شب را بیرون از خانه می‌گذراند، با کودکتان صحبت کنید تا در صورت لزوم از مشاورها یا مسئول‌های اردو به طور خصوصی کمک بگیرد.

                کابوس‌های شبانه در کودکان
                • کابوس‌های شبانه در کودکان
                چه خواب بدی دیدم!
                بستن

                چه خواب بدی دیدم! – ماجراهای کریتر

                140,000 ریال

                خواب دیدم یک معجون جادویی درست کردم و سرکشیدم و یک‌دفعه شکل یک هیولا شدم. نعره می‌زدم و همه از من می‌ترسیدند. هرکاری هم که دوست داشتم، انجام می‌دادم. نه موهایم را شانه می‌کردم و نه دندان‌هایم را مسواک می‌زدم ولی...

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/qmhjC
                نیکی و گرگ های بد گنده - مجموعه قصه های دوستی
                بستن

                نیکی و گرگ‌های بد گنده – مجموعه قصه‌های دوستی ۲

                240,000 ریال
                شب بود و باد می‌وزید. نیکی از خواب پرید... کمک! مامان با عجله توی اتاق آمد و پرسید: «چه خبر شده؟» نیکی گفت: «گرگ! صدتا گرگ دنبالم می‌کردند.» مامان گفت: «صدتا گرگ؟مطمئنی؟»
                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/bsaEz
                خواب بد
                بستن

                خواب بد

                180,000 ریال
                برادر خرس اسباب‌بازی موجودات فضایی و فیلم‌های ترسناک را خیلی دوست داشت و همیشه پول‌هایش را جمع می‌کرد تا از این اسباب‌بازی‌ها بخرد ولی خواهر خرسک اصلا این اسباب‌بازی‌ها را دوست نداشت. یک روز داداش خرسی به سینما رفت تا فیلم جنگ موجودات فضایی را ببیند. شب هم او و هم خواهر خرسک کابوس دیدند. آن‌ها خواب موجودات فضایی را دیدند و وحشت‌زده از خواب پریدند... .
                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/YAfJk

                علائم و نشانه‌های کمبود خواب در کودکان و نوجوانان

                بهداشت خواب چیست و چگونه به کودکان کمک می‌کند؟

                در پایان به توصیه‌هایی برای خواب خوب و با کیفیت توجه کنید:

                بهداشت خواب چیست و چگونه به کودکان کمک می‌کند؟

                در خلال توضیحات مربوط به مدت زمان خواب لازم برای نوزاد و کودک در سنین مختلف، اشاراتی به بهداشت خواب شد. منظور از بهداشت خواب مقدمات و شرایطی است که همواره برای خواب هر فرد، فراهم می‌شود. در اینجا به شکل کلی و دسته‌‌بندی‌شده به مواردی که از سوی مرکز درمانی ارماند ارائه شده است، می‌پردازیم. والدین با رعایت این نکات می‌توانند به خواب خوب کودکانشان کمک کنند و از این طریق در رشد سالم جسمی و روانی آنها موثر باشند. مواردی که ذیل عنوان بهداشت خواب باید در نظر گرفت عبارتند از:

                • کافئین: بهداشت خواب خوب، از روز و با در نظر گرفتن خوراکی‌های کودک شروع می‌شود. کافئین یک خوراکی محرک است و کودک را بیدار نگه می‌دارد و مانع خواب راحت و آرام او می‌شود. نوشیدنی‌هایی مثل چای، قهوه، نوشابه، نوشابه‌های انرژی‌زا و سوداهای گازدار، کافئین دارد. اگر کودکتان از این خوراکی‌ها استفاده می‌کند، مقدارش را محدود کنید و زمان مصرفش را پیش از ناهار بیندازید.
                • غذا: پرخوری در شب و نزدیک به ساعت خواب، مانع خواب راحت است. برای خوردن وعده‌ی شام زمان مناسبی را انتخاب کنید.
                • ورزش: اگر کودکان در طول روز به میزان کافی تحرک نداشته باشند، ممکن است شب به سختی به خواب بروند. کودکتان را تشویق کنید تا ورزش و بازی‌های فیزیکی انجام دهد تا با سوخت کافی انرژی، در انتهای روز احساس خستگی کند. البته از ورزش کردن هنگام خواب اجتناب کنید، زیرا عضلات حین ورزش گرمایی تولید می‌کنند که مانع خواب می‌شود.
                • محیط: کودک در محیط خواب خود باید احساس آرامش و امنیت کند اما برای بازی و بازیگوشی هم وسوسه نشود. البته افراد مختلف، در شرایط متفاوتی این احساس را تجربه می‌کنند. کودکی با چراغ‌خواب روشن، به خواب می‌رود و کودکی در تاریکی کامل. وسایل و اسباب بازی هم بهتر است در محل متفاوتی نگهداری شود تا حواسش را پرت نکند.
                • تکنولوژی: استفاده از وسایل الکترونیکی مانند تلویزیون، موبایل، تبلت، کامپیوتر در نزدیکی زمان خواب، آرامش کودک را سلب می‌کند زیرا با تولید نور مانع تولید هورمون‌های طبیعی برای خواب می‌شوند.

                اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

                به شکل ایده‌آل این وسایل، هم نباید پیش از خواب استفاده شوند و هم نباید در اتاق خواب کودک باشند.

                • روال منظم: داشتن روالی منظم هنگام خواب به کودکتان کمک می‌کند تا بداند پیش از خواب چه انتظاراتی داشته باشد و چطور رفتار کند. این روال می‌تواند حدود ۳۰ دقیقه تا دوساعت قبل از خواب باشد و شرایط را برای استراحت فراهم کند و او را در حالت و وضعیت خواب قرار بدهد. کارهایی مثل دوش آب گرم یا خواندن داستان به کودک در این زمینه کمک می‌کند.

                اهمیت و تاثیر خواندن کتاب داستان هنگام خواب

                اهمیت و تاثیر خواندن کتاب داستان هنگام خواب

                همان‌طور که گفته شد، تکرار و ادامه‌دادن هر شب برنامه برای پیش از خواب، به کودک کمک می‌کند تا در حالت و وضعیت استراحت و خواب قرار بگیرد. یکی از این برنامه‌های موثر، خواندن کتاب داستان است. وقتی کودک در رخت‌خواب دراز کشیده و غرق در یک داستان خوب می‌شود، از حیث ذهنی، روانی و جسمی آرامش دارد و آماده‌ی خواب است.

                مطالعات همواره نشان می‌دهد، در آغوش گرفتن کودک برای رشد و کارکرد مثبت مغز مفید است. بنابراین والدین می‌توانند کنار کودک دراز بکشند یا بنشینند و کتاب بخوانند. خواندنی که در تقویت هوش کودک تاثیر فراوان دارد. در واقع با خواندن، مهارت‌های تفکر و منطق و مهارت‌های گفتاری و زبانی کودک نیز پرورش پیدا می‌کند؛ به‌ویژه زمانی که والدین در جایگاه خواننده لحن، تاکیدها و احساسات را در کلمه‌ها نشان بدهند.

                از دیگر سودمندی‌های خواندن داستان پیش از خواب تقویت خلاقیت کودک و مهارت‌های مربوط به تخیل است. بردن آنها به دنیاهای جادویی و فانتزی، معرفی شخصیت‌های جدید و دنبال‌کردن داستان، به آنها کمک می‌کند تا تصویرها را در سر بپرورانند. به‌ویژه آنکه در ساعات پیش از خواب، معمولا فضا ساکت است و کودک مشغولیت ذهنی کمتری دارد. زبان توصیفی که در بیشتر کتاب‌های کودکان به کارگرفته می‌شود به آنها کمک می‌کند تا ساده‌تر تصویرسازی و خیال‌پردازی کنند. ضمن اینکه والدین می‌توانند درباره‌ی کتابی که خوانده شده، با کودک گفتگو کنند تا او داستان را از نگاه خودش توصیف کند و قوه‌ی تخیلش را بیشتر به کار گیرد.

                اهمیت خواب کافی در کودکان و نوجوانان و نقش آن در سلامت جسم و روان

                ایجاد مهلتی در پیوند با خواندن می‌تواند لحظه‌های کوتاه اما آرامش‌بخش و ارزشمندی باشد که والدین و کودکان با هم سهیم می‌شوند. با وجود سبک زندگی پرمشغله‌ی امروزی ممکن است به سختی زمانی برای کنار هم بودن پیدا کنند. بنابراین دمخور شدن با کتاب می‌تواند برنامه و فرصتی باشد که پایان هر روز کودک و والدین را به هم وصل می‌کند. این زمان آرامش‌بخش در کاهش اضطراب روزانه‌ی هر دو طرف، هم کودک و هم والدین بسیار موثر است. در واقع، اگر هر یک از آنها درگیر روزی سخت و پرهیجان بوده باشند، فرصتی کوتاه و آرام می‌تواند شگفتی‌آفرین و حتی اعجازآور باشد و با وجود آن هر دو با ذهنی آرام و بدون مشغله و هیجان به خواب بروند.

                روی هم رفته می‌توان گفت: پرورش و شکل‌دادن ساعت‌هایی برای خواندن پیش از خواب، شیوه‌‌ای عالی برای خلق خوابی سالم برای کودکان است.

                کتاب‌های بیشتر با موضوع خواب کودکان را می‌توانید در قسمت کتاب‌های موضوعی، دسته‌ی «کتاب با موضوع مشکلات خواب در کودک» ببینید.

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/dZ3IC

                پیشگیری از ابتلای نوزاد به آلرژی با مصرف بادام زمینی

                پیشگیری از ابتلای نوزاد به آلرژی با مصرف بادام زمینی

                تیمی از محققان دریافتند زنانی که در دوره شیردهی بادام زمینی مصرف می‌کنند احتمال ابتلا کودکشان به آلرژی بادام زمینی کاهش می‌یابد.

                به گزارش خبرنگار مهر، در حال حاضر نرخ ابتلا به آلرژی به بادام زمینی و سایر آلرژی‌ها در بسیاری از مناطق جهان، بخصوص آمریکای شمالی و اروپا، روبه افزایش است. تحقیق اخیر نشان می‌دهد افزایش بروز آلرژی به بادام زمینی ناشی از عدم مصرف این ماده خوراکی در دوران کودکی است که موجب بروز مشکلاتی در ابتدای سنین جوانی می‌شود.

                در یک مطالعه هم مشخص شده است کودکانی که در سنین پایین بادام زمینی یا مواد خوراکی حاوی بادام زمینی مصرف می‌کنند، با احتمال نسبتاً کمتر ابتلا به آلرژی در سنین بالاتر روبرو هستند.

                در مطالعه جدید تیمی از محققان کانادایی عادات ۳۴۳ مادر و فرزند را در طول چندین سال بررسی کردند. آن‌ها از مادران پرسیدند که آیا در طول شیردهی به فرزندشان، بادام زمینی یا محصولات حاوی بادام زمینی مصرف کرده بودند.

                آن‌ها همچنین از والدین پرسیدند که چه زمانی به طورمنظم به طور مستقیم به فرزندشان محصولات بادام زمینی دادند. سپس آنها سلامت این کودکان را تا سن ۱۵ سالگی از لحاظ ابتلا به آلرژی به بادام زمینی تحت نظر داشتند.

                محققان دریافتند کودکان متولدشده از والدینی که در دوره شیردهی بادام زمینی مصرف کرده بودند و در طول اولین سال زندگی‌شان نیز به طور مستقیم محصولات بادام زمینی دریافت کرده بودند، تنها ۱.۷ درصد در معرض ابتلا به آلرژی به بادام زمینی قرار داشتند، درحالیکه این رقم در جمعیت عمومی به طورمیانگین ۹.۴ درصد است.

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/TK6Va

                دانش آموزانی که صبحانه نمیخورند، بی حوصله اند

                دانش آموزانی که صبحانه نمیخورند، بی حوصله اند

                پروین افشار در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با اشاره به اینکه تغذیه در دوران مدرسه از دو بعد اهمیت پیدا می‌کند، گفت: اول اینکه کودکان در این دوران در سن رشد هستند و نیازهای تغذیه‌ای آن‌ها نیز به علت مصادف بودن با این دوره ویژه می‌شود و همین‌طور تغذیه نه تنها در رشد جسمی کودکان مؤثر است، بلکه در یادگیری و قدرت حافظه نیز نقش به‌سزایی دارد. به عبارت دیگر به دلیل رشد جسمی کودکان، به خصوص جهش رشد در این دوران، نیاز به مواد مغذی بیشتر می‌شود.

                سوءتغذیه کودک در دوران مدرسه عامل کوتاهی قد، کاهش بهره هوشی، افزایش ابتلا به بیماری‌ها، افت تحصیلی است.

                همه این مشکلات جسمی ناشی از کمبودهای تغذیه‌ای و الگوی غذایی نادرست است و برای پیشگیری از این عوارض باید به تغذیه این گروه توجه ویژه‌ای شود و تغذیه اصولی و درست در این گروه سنی نیز بر دو اصل مهم تغذیه‌ای استوار است که شامل تعادل و تنوع است.

                تنوع یعنی این گروه سنی باید از همه گروه‌های غذایی که شامل نان و غلات مثل نان و برنج و مواد غذایی نشاسته‌ای است و تأمین کننده بخش مهمی از انرژی مورد نیاز بچه‌ها در سنین مدرسه است و همین‌طور تأمین کننده ویتامین‌ها و مواد معدنی و فیبر مورد نیاز است.

                گروه میوه‌جات و سبزیجات نیز در عین حال که تأمین کننده فیبر هستند منبع خوبی از ویتامین‌ها و مواد معدنی است. همچنین گروه گوشت که شامل گوشت قرمز، مرغ و ماکیان و تخم‌مرغ و کره بادام‌زمینی و حبوبات است، تأمین کننده پروتئین مورد نیاز نیز جهت رشد کودکان است.

                گروه لبنیات و شیر و ماست هم منبع انرژی و پروتئین و هم منبع کلسیم و ویتامین د هستند که در رشد و استحکام استخوان‌ها نقش خیلی مهمی دارند، به‌طوری که توصیه می‌شود روزانه حداقل ۲ لیوان شیر یا ماست در روز مصرف شود.

                گروه چربی نیز تأمین‌کننده انرژی و اسیدهای چرب ضروری است. پس برای اینکه نیازهای تغذیه‌ای بچه‌ها در سنین مدرسه تأمین شود، لازم است از تمام گروهای غذایی استفاده نمایند و تعادل هم یعنی از تمام گروهای غذایی به اندازه نیازشان استفاده نمایند و وقتی این دو اصل در برنامه و الگوی غذایی کودکان در سنین مدرسه رعایت شود، همه نیازهای تغذیه‌ای کودکان رفع می‌شود و ریزمغذی‌های نظیر روی، آهن، کلسیم، ید که نقش مهمی در رشد و یادگیری آن‌ها دارد تأمین می‌شود.

                وی با اشاره به اینکه در کل توصیه می‌شود کودکان در این سن سه وعده اصلی غذایی یعنی صبحانه و ناهار و شام غذاهای مورد نیاز خود را میل کنند، گفت: در این سه وعده از گروه نان غلات و گوشت و سبزیجات استفاده کنند و در میان وعده‌ها و وعده آخر شب نیز از شیر و لبنیات و میوه‌ها و غلات سالم و مغزها استفاده کنند.

                دانش‌آموزانی که صبحانه نمی‌خورند، کم‌دقت، خسته و بی‌حوصله‌اند و نمی‌توانند کمبود انرژی، ویتامین‌ها و املاح معدنی را با خوردن وعده‌های غذایی دیگر جبران کنند. در واقع مصرف صبحانه باعث کنترل قند خون در طول ساعات مدرسه و بالا رفتن قدرت یادگیری کودکان می‌شود پس والدین از تهیه صبحانه برای کودکان خود نباید غافل شوند.

                 

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/5mQbp

                مشکلات امروز کودکان از آپارتمان نشینی ناشی می شود

                مشکلات امروز کودکان از آپارتمان نشینی ناشی می شود

                معاون بهداشتی شبکه بهداشت و درمان محمودآباد و کارشناس بهداشتی گفت: مشکلات امروز کودکان از آپارتمان نشینی ناشی می‌شود.

                ماندانا ابراهیمی در گفت‌وگو با ایسنا، به مناسبت روز ملی کودک و محیط زیست با بیان اینکه مهم‌ترین عامل برای آشنایی کودکان با محیط زیست ارتباط مستقیم با آن است، اظهار کرد: کودکان آینده سازان جامعه هستند و می‌توان با آموزش تصمیم گیری درست به آنان از محیط زیست خود حفاظت کرد.

                وی با بیان اینکه از دوران کودکی این آموزش‌ها باید به آنها داده تا تأثیر آن را در بزرگسالی دید شود، تصریح کرد: می‌توان با ارائه راهکارهای درست ارتباط عمیقی میان کودکان و محیط زیست ایجاد کرد.

                مشکلات امروز محدود کردن کودکان به محیط آپارتمان نشینی بوده و کودک با محیط بیرون ارتباط چندانی نداشته و سبک شهرنشینی و مدرنیته این امکان را به حداقل رسانده است.

                می‌توان کودک را با مسیرهای کوتاه مدرسه تا خانه با محیط اطراف آشنا کرد و از آنجایی که کودک ذهن پویا و خلاقی دارد حواس پنجگانه وی تحریک و ارتباط خوبی با محیط می‌گیرد.

                وی با تاکید بر استفاده درست از فضای مجازی در راستای آشنا شدن کودک با محیط زیست را مهم دانست و اظهار کرد: بازی‌های کامپیوتری، دیدن برنامه‌های فرهنگی محیط زیستی از طریق تلوزیون و آوردن مباحث مهم زیست محیطی در کتاب‌های درسی همان طور که در چند سال گذشته شاهد آن هستیم می‌تواند محیط زیست را بهتر به کودکان بشناساند.

                معاون بهداشتی شبکه بهداشت و درمان محمودآباد با بیان اینکه خانواده می‌تواند تأثیر فراوانی در روند آشنایی کودک با محیط اطراف داشته باشد، افزود: فرهنگ سازی در بحث محیط زیستی ابتدا از خانواده و سپس مدرسه و محیط اجتماعی باید صورت پذیرد و صیانت از محیط زیست باید از کودکی و خانواده آغاز شود.

                یکی از مهم‌ترین گروه‌های هدف کودکان هستند و سازمان جهانی بهداشت مهم‌ترین معیارش میزان مرگ و میر کودکان بوده که از شاخص‌های توسعه در دنیا است و به طور قطع اگر کودک سالم‌تری داشته باشیم بزرگسال سالم‌تری نیز خواهیم داشت که آینده‌ای بهتر را ایجاد می‌کنند.

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/F5If6

                چه عاملی سبب بروز پرخاشگری در کودکان می شود؟

                یک روانشناس کودک گفت: مهم‌ترین عامل بروز پرخاشگری کودکان رفتار خانواده و اطرافیان است.

                فرهناز تبریزی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، اظهار کرد: رفتار مادر در دوران بارداری بسیار بر کودک اثر می‌گذارد به طوری که اگر مادر از شخصی نفرت داشته باشد کودک نیز پس از تولد همان حس نفرت را به آن شخص دارد.

                محیط ناامن و خالی از آرامش باعث بروز خشونت و پرخاشگری در کودکان می‌شود اما با رفتارهای صحیحی چون پذیرش کودک به عنوان یک انسان محترم و تقدم وی در بسیاری از امور از طرف والدین و اطرافیان مانند دبیران و اقوام که بیشتر با کودک در تعامل هستند می‌تواند مؤثر واقع شود.

                این روانشناس کودک با اشاره به اینکه احتمال شروع پرخاشگری کودک از دو سالگی و اوج آن در دوران بلوغ است، خاطرنشان کرد: آموزش خانواده‌ها از دوران پیش از بارداری و برگزاری کلاس‌های اجباری در سطح جامعه برای ایجاد آگاهی در خانواده‌ها نقش به سزایی دارند. ناگفته نماند رسانه‌ها و بازی‌های رایانه‌ای بخصوص گوشی‌های هوشمند و تبلت ها نیز اثرات منفی بر روی رفتار خشونت آمیز و پرخاشگری کودکان دارد.

                تغذیه نیز می‌تواند اثرات مثبت و منفی بروی پرخاشگری کودکان و حتی بزرگسالان بگذارد اما تأثیر محیط و خانواده بسیار گسترده‌تر است. مصرف بیش از حد فراورده‌های گوشتی به خصوص گوشت قرمز نوعی سخت دلی به همراه می‌آورد که یکی از نتایج آن بروز پرخاشگری است.

                وی در خصوص محیط‌هایی تنش زا مانند شهرهای بزرگ، تصریح کرد: این محیط‌ها به خاطر دور بودن از طبیعت و داشتن تنش بالا در مقایسه با شهرهای کوچک و روستاها زمینه پرخاشگری را افزایش می‌دهد.

                در پسران به دلیل وجود هورمون‌های مردانه بروز خشونت و پرخاشگری نسبت به دختران بیشتر است اما باز هم بستگی به نوع رفتار خانواده و اطرافیان با وی دارد که این مسئله هم در خانواده‌های پرجمعیت و هم تک فرزند مشاهده می‌شود.

                 

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/MZjNI

                عوارض عجیب دندان قروچه

                دبیرعلمی ششمین همایش زیبایی انجمن دندانپزشکان عمومی در گفت و گو با خبرنگار علمی ایرنا با اشاره به اینکه شیوع دندان قروچه در مردان به شکل سایش و تخریب مشاهده می‌شود، گفت: دندان‌های سائیده شده در مردان بیشتر از زنان دیده می‌شود.

                دکتر رامین آغنده اظهار کرد که سردرد یکی ازعوارض دندان قروچه است که این عارضه بیشتر در زنان بروز پیدا می‌کند و در آنان بیشتر سردرد مشاهده می‌شود.

                وی با اشاره به اینکه دندان قروچه و فشار دادن دندان معمولاً در شب‌ها رخ می‌دهد، گفت: بیمار کاملاً نسبت به این موضوع ناآگاه بوده و فقط می‌تواند علائم و عوارض بیماری را مشاهده کند و معمولاً اطرافیان بیمار، موضوع را مطلع می‌شوند.

                خیلی از بیمارن دندان‌های خود را نمی‌سایند بلکه به هم فشار می‌دهند که به آن ‘ کلنچینگ’ گفته می‌شود. این عمل خیلی سایش ایجاد نمی‌شود بلکه در این حالت مشکلاتی از جمله شکستگی، ترک و دردهای مفصلی و تخریب مفصل فک برای بیمار ایجاد می‌شود.

                سائیدگی‌ها، ترک‌ها، شکستگی‌ها، ناراحتی‌های لثه، تحلیل‌های استخونی، دردهای ناحیه مفصل، سردردها، دردهای عضلانی و گردن دردا از جمله عوارض دندان قروچه است.

                لق شدن دندان‌ها، تحلیل لثه، بی خوابی، زخم یا درد در قسمت گونه، گوش درد، صدا هنگام باز و بسته کردن فک و حساسیت شدید دندان‌ها می‌تواند از دیگر عوارض این بیماری باشد.

                دبیر علمی ششمین همایش زیبایی انجمن دندانپزشکان عمومی بیان کرد که دندان قروچه عارضه ای مضر دندانی است که از بچگی و جوانی تا سنین میانسالی مشاهده می‌شود و این بیماری ممکن است در دوران پیری هم ادامه پیدا کند.

                آغنده با اشاره به اینکه آمار دقیقی از مبتلایان به این بیماری در کشور وجود ندارد، گفت: براساس تحقیقات انجام شده شیوع این بیماری در جامعه جهانی بین ۴۰ تا ۶۰ درصد عنوان شده است.

                وی با اشاره اینکه معمولاً افراد با افزایش استرس دچار این عارضه می‌شوند، بیان کرد: تعدادی از دندان قروچه های ضعیف تر هستند و صدمه کمتر به دندان می‌زنند و افراد هرازگاهی دچار آن می‌شوند.

                برخی افراد به صورت عادت و مستقل از عامل استرس دچار این بیماری می‌شوند و این معضل سبب تخریب دندان‌های آنان می‌شود.

                ین موضوع مهم صرفاً با آگاهی از روش‌های تشخیصی و تکیه بر معاینه کامل و در صورت نیاز پاراکلینیک محقق می‌شود. بسیاری از آسیب‌های وارده به دندان قابل برگشتند و برخی به این راحتی‌ها درمان نخواهند شد.

                گاهی موارد درمان این بیماران بسیار ساده بوده و به راحتی امکان پذیر است و گاهی موارد هم با توجه به شدت صدمات وارده، سعی در کنترل درد و عدم پیشرفت بیماری، است.

                وی ادامه داد که درمان‌ها معمولاً شامل مداخلات دندانپزشکی، درمان‌های دارویی، فیزیوتراپی و روان درمانی است. بسیاری از مداخلات دندانپزشکی در این زمینه شامل ساخت و استفاده از وسایل خاص هنگام خواب، اصلاح تماس دندان‌ها و در برخی موارد نیاز به تغییراتی در دندان‌ها برای جبران تخریب‌ها، است.

                ** آموزش مناسب به همکاران پزشک برای تشخیص و کنترل بیماری ارائه نشده است

                باتوجه به اینکه عوارض دندان قروچه می‌تواند شدید، زیاد و متعدد باشد اما بسیاری از همکاران پزشک آموزش مناسب برای تشخیص و کنترل بیماری را ندیده‌اند و این موضوع مشکلاتی را برای بیماران به وجود آورده است.

                دبیر علمی ششمین همایش زیبایی انجمن دندانپزشکان عمومی تاکید کرد که متاسفانه آگاهی همکاران پزشک ما در این موضوع که چه مقدار از دردها منشأ دندانپزشکی دارند، بسیار کم است.

                متاسفانه بسیاری از بیماران با وجود سردردها و گردن دردهای شدید با تشخیص بیماری‌های دیگر مانند میگرن تحت درمان قرار می‌گیرند و معمولاً مداوای آنان نتیجه بخش نبوده یا بیماری به شکل موقت کنترل می‌شود.

                وی برلزوم توجه بیشتر وزارت بهداشت و دانشکده‌های دندان پزشکی به این علم تاکید کرد و گفت: متاسفانه بیماران بین برخی از متخصصان مانند گوش و حلق و بینی، مغز و اعصاب و طب سوزنی سرگردان هستند.

                دبیر علمی ششمین همایش زیبایی انجمن دندانپزشکان عمومی، برلزوم توسعه فعالیت‌های پژوهشی و تحقیقاتی در حوزه دندان پزشکی تاکید کرد و گفت: دانشکده‌های دندانپزشکی و مراکز پژوهشی باید به تحقیقات در این زمینه توجه بشری داشته باشد تا علاوه بر ارائه راهکارها مناسب علمی، خدمات بهتری به مردم ارائه شود.

                ** دندان قروچه در کودکان معمولاً بیماری محسوب نمی‌شود

                دندان قروچه کودکان می‌تواند، موضوع طبیعی تلقی شود و نیاز به درمان نداشته باشد و معمولاً دندان قروچه در آنان به عنوان بیماری محسوب نمی‌شود.

                وی اظهار کرد که این موضوع به عنوان مرحله ای از رشد و تکامل دندان‌های کودکان در نظر گرفته می‌شود تا با سائیدن دندان تطابق بین دندان‌های پایین و بالا انجام گیرد.

                آغنده با اشاره به اینکه دندان قروچه در کودکان مقوله کاملاً متفاوت با بزرگسالان است، افزود: خیلی وقت‌ها هنگام رویش دندان‌ها، این موضوع در بین کودکان رخ می‌دهد. در صورتی که دندان‌ها تطبق خوبی نداشته باشند به هم سائیده می‌شوند تا تطبق بهتری پیدا کنند.

                وی یکی دیگر از علت‌هایی که معمولاً در سنین کودکی برای این موضوع مطرح شده را وجود برخی از انواع انگل‌های روده ای اعلام کرد و گفت: اگر کودکان با مشکل دندان قروچه به دندانپزشکان مراجعه کنند، آن‌ها در ابتداد آزمایش انگلی را برای آنان تجویز می‌کنند تا در صورت وجود انگل آن را از بین ببرند.

                آغنده ادامه داد که دندان قروچه معمولاً با کامل شدن رشد دندان‌های کودک از بین می‌رود. اگر در سنین بیش از ۱۵ سالگی این عادت مشاهده شود باید آن را به صورت جدی پیگیری کرد و این موضوع احتمالاً نیاز به درمان هم دارد.

                ششمین همایش زیبایی انجمن دندانپزشکان عمومی ایران ۲۵ تا ۲۷ مرداد در مرکز همایش‌های هتل المپیک برگزار می‌شود.

                منبع: ایرنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/sou7Q

                این خوراکی ها را برای کودکان نخرید

                این خوراکی ها را برای کودکان نخرید

                معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی با اشاره به رنگ‌های غیرمجاز در آلوچه و لواشک‌های غیربهداشتی، درباره عوارض مصرف این خوراکی ها بر روی کودکان توضیحاتی داد.

                آراسب دباغ معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی در مورد انواع آلوچه، لواشک و ترشیجاتی که عموماً توسط دست فروشان به فروش می‌رسند، اظهار کرد: در اماکن تفریحی انواع آلوچه‌ها و ترشیجات با رنگ‌های بسیار درخشان و البته فریبنده به فراوانی به چشم می‌خورد که شاید هر فردی را نسبت به خریداری اینگونه تنقلات آنهم با قیمت‌هایی تقریباً بالا ترقیب می‌کند، اما آگاهی عمومی در خصوص طرز تهیه این مواد ضروری است.

                به گزارش جام جم، وی تاکید کرد: مردم باید بدانند که میوه‌های به کار رفته در ترشیجات و انواع آلوچه‌ها به طور طبیعی دارای رنگ هستند که پس از فرآیندهای مختلف مانند ترشی انداختن این رنگ طبیعی کم رنگ تر شده و حتی در برخی مواقع به طور کلی تغییر رنگ داده و رنگدانه ها تخریب می‌شوند، درحالیکه درخشش غیرطبیعی میوه‌های ترشی شده و انواع آلوچه‌هایی که به فروش می‌رسند، نشانه استفاده از رنگ‌های صنعتی مانند رنگ پارچه، فرش و نظایر آن برای رنگ و جلا دادن به آلوچه و لواشک‌ها است.

                آلوچه و لواشک‌های غیربهداشتی که بدون بسته بندی استاندارد در انواع اماکن عمومی و تفریحی به فروش می‌رسند، به شدت برای سیستم گوارشی کودکان ضرر دارند زیرا دستگاه گوارش خردسالان و کودکان همانند افراد بالغ، تکامل نیافته و مقاوم نیست و اسید، رنگ‌های مصنوعی و غیرمجاز موجود در آلوچه و لواشک‌های باز می‌توانند آسیب‌های بسیار جدی را بر سیستم گوارشی این کودکان وارد کنند.

                تمرکز و نظارت‌های بهداشتی لازم بر روی خرده فروشی‌ها درباره چگونگی تهیه و توزیع آلوچه و لواشک‌های غیربهداشتی در اماکن مختلف آنطور که باید صورت نمی‌گیرد و شاید برخی ضوابط باعث فروش روز افزون انواع آلوچه و لواشک‌های غیربهداشتی شده است.

                بهترین راهکار برای جلوگیری از ابتلا به عوارض جسمی ناشی از مصرف آلوچه و لواشک‌های غیربهداشتی، استفاده از ترشیجات و آلوچه‌های بسته بندی و کارخانه ای است دارای نشان تأیید وزارت بهداشت و سیب سبز سلامت سازمان غذا و دارو هستند.

                منبع:آفتاب نیوز

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/yFuvY

                افزایش پایبندی کودکان چاق به رژیم غذایی سالم با مصاحبه انگیزشی

                افزایش پایبندی کودکان چاق به رژیم غذایی سالم با مصاحبه انگیزشی

                نتایج یک پژوهش حاکی از آن است که رژیم غذایی سالم، منجر به کاهش نمایه توده بدنی و دور کمر کودکان چاق یا اضافه وزن می‌شود. همراه کردن رژیم درمانی با مصاحبه انگیزشی این تأثیر را افزایش داده و میزان پایبندی به رژیم غذایی را نیز افزایش می‌دهد.

                فاطمه شهریارزاده، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته علوم بهداشتی در تغذیه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در پایان‌نامه خود به “بررسی تأثیر مصاحبه انگیزشی و رژیم غذایی سالم بر شاخص‌های انتروپومتریک و فشار خون کودکان دبستانی مبتلا به اضافه وزن و در معرض اضافه وزن” پرداخت.

                شیوع چاقی کودکان در جهان رو به افزایش است. رژیم غذایی سالم از جمله مداخلات مورد استفاده در درمان چاقی است. روش‌های رفتاردرمانی می‌توانند بر رفتارهای غذایی کودکان مؤثر باشند. یکی از زیرشاخه‌های رفتاردرمانی، مصاحبه انگیزشی است.

                این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده موازی بود. نود و شش کودک به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. گروه اول، رژیم غذایی سالم و مصاحبه انگیزشی، گروه دوم، رژیم غذایی سالم وگروه سوم، گروه کنترل بودند. شرکت کنندگان هشت هفته تحت مداخله قرار گرفتند.

                شاخص‌های انتروپومتریک و فشارخون در ابتدا و انتهای مداخله سنجیده شد. جهت اطمینان از پایدار ماندن اثرات مداخله، افراد سه ماه بعد مجدداً مورد ارزیابی قرار گرفتند. میزان پایبندی به رژیم با محاسبه شاخص تغذیه سالم سنجیده شد.

                مطابق این تحقیق میانگین نمایه توده بدنی و دورکمر در گروه یک (p_value<یک هزارم) و گروه دو (p_value=یک هزارم) بعد از مداخله، کاهش یافت، اما در گروه کنترل این اختلاف معنادار نبود. این کاهش در گروه اول نسبت به گروه دوم بیشتر بود.

                همچنین بین میانگین فشارخون در سه زمان در هر سه گروه اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. میانگین شاخص تغذیه سالم در گروه اول نسبت به گروه دوم بالاتر بود. بین شاخص تغذیه سالم با تغییرات نمایه توده بدنی و دور کمر رابطه معکوس بود (p_value=یک هزارم).

                منبع: ایسنا

                کتاب‌های پیشنهادی در رابطه با این موضوع:

                لینک خرید کتاب راهنمای بهداشت و تغذیه دایناسورها

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/l9Xrk

                معلم ناشی در پایه اول ابتدایی موجب اختلال یادگیری دانش آموز میشود

                معلم ناشی در پایه اول ابتدایی موجب اختلال یادگیری دانش آموز می‌شود

                رئیس سازمان مدارس استثنایی کشور با اشاره به اینکه اگر در آموزش و پرورش خطا کنیم انسانی را منهدم کرده‌ایم، گفت: معلم ناشی در پایه اول ابتدایی موجب اختلال یادگیری در دانش‌آموز می‌شود.

                به گزارش ایسنا، مجید قدمی امروز بیست و یک اردیبهشت ماه در همایش تجلیل از معلمان نمونه خراسان رضوی که در پردیس شهید بهشتی دانشگاه فرهنگیان برگزار شد، اظهار کرد: اگر معلمان مخاطبان خود را نشناسند دچار خطا خواهند شد. تحقیقات نشان می‌دهد معلم ناشی در پایه اول ابتدایی موجب اختلال یادگیری در دانش‌آموز می‌شود اما به این دلیل که سیستم‌های کنترلی در نظام آموزشی نداریم تا آن دانش‌آموزان را احصاء کنیم، این اتفاق رخ می‌دهد و ما هم همه چیز را به دانش‌آموزان نسبت می‌دهیم در حالی که با اطلاعاتی که در حال حاضر بدست آورده‌ایم به راحتی می‌توانیم بسیاری از مشکلات را که در نظام آموزشی اتفاق می‌افتد کنترل کنیم.

                گاهی دانش آموزی در تمام درس‌ها نمرات خوبی کسب می‌کند، اما در املاء نمره خیلی پایینی دارد، این موضوع نشان دهنده اختلالات یادگیری است که هفت روش برای ترمیم آن وجود دارد. درست است که معلم نمی‌تواند تمام روش‌ها را بکار بگیرد و از آنها آگاهی داشته باشد اما می‌تواند به مراکز اختلالات یادگیری ارجاع دهد. همچنین باید در تربیت معلمان دقت کافی داشته باشیم.

                معاون وزیر آموزش و پرورش با بیان اینکه می‌خواهیم در هر منطقه مرکز اختلالات یادگیری ایجاد کنیم، گفت: در حال حاضر پانصد و پنجاه مرکز داریم که در دولت تدبیر و امید سیصد مرکز ایجاد شده است همچنین چک لیست‌هایی آماده کرده‌ایم که معلمان و دانش‌آموزان دارای مشکلات را تشخیص و سپس به این مراکز ارجاع دهند تا ما به راحتی چنین دانش‌آموزانی را از سیستم آموزش و پرورش رد نکنیم.

                نگاه جهانی به آموزش و پرورش این است که دانش‌آموز رد نمی‌شود بلکه نظام آموزشی خود را رد می‌کند، در سیستم ارزشیابی نمره‌ای که خشن است، نمره زیر ده را رد می‌کنیم در حالی که نگاه امروز این نیست، اگر سیستم‌های ترمیمی را بکار ببریم مشکلات دانش‌آموزان در دوره ابتدایی رفع می‌شود.

                طرح سنجش را برای یک میلیون و دویست هزار کودک شش سال تمام انجام می‌دهیم اما در برخی موارد تعدادی دانش‌آموزان که مشکلات خاصی دارند هم وارد مدارس عادی می‌شوند، آن‌ها از نظر کلامی و ظاهری مشکلی ندارند، به دلیل دقت نداشتن معلمان و کارنامه توصیفی مشکلات این دانش‌آموزان از پایه ششم به بعد خود را نشان می‌دهد، اگر برای معلمان چندین نشانه از چنین دانش‌آموزانی تبیین شود آن‌ها با یک چک لیست در ماه اول سال تحصیلی تشخیص داده خواهند شد.

                لزوم فراگیری روانشناسی مخاطب، تدریس، تفاوت‌های فردی دانش آموزان و… توسط معلمان، تشخیص طبقه بندی دانش آموزان که به طور نامحسوس در کلاس وجود دارد بسیار مهم است زیرا تمام دانش آموزان در یک سطح نیستند.

                شهید مطهری در نظام اسلامی و در بعد انقلاب مدت کمی در قید حیات بودند اما تأثیر این شهید بزرگ در نظام اسلامی و انقلاب بر کسی پوشیده نیست، امام خمینی (ره) در خصوص ایشان می‌گفتند تمام کتاب‌های این شهید بدون استثناء مفید است.

                شهید مطهری معلم، فیلسوف، عارف و مجتهد بزرگی بوده است، اولین ویژگی ایشان که باید برای ما معلمان ملاک باشد ساده گویی است، او فیلسوف بود اما در برابر مردم طوری سخن می‌گفت که همه متوجه شوند، مخاطب شناس بود و بر اساس ویژگی‌های مخاطب کلام را تنظیم می‌کرد.. شهید مطهری زمان شناس بود و این ویژگی موجب شد دشمنان خیلی زود متوجه شوند از ناحیه او ضربه می‌خورند.

                شهید مطهری در تعلیم و تربیت هم کتاب تعلیم و تربیت با نگاه اسلامی را نوشته که توصیه می‌شود معلمان آن را حتماً بخوانند. در این کتاب بسیار ساده بیان شده که در فضای مدرسه و کلاس چه رسالتی داریم و چگونه باید عمل کنیم.

                منبع: ایسنا

                کتاب‌های پیشنهادی در رابطه با این موضوع:

                لینک خرید کتاب تجربه های مدرسه داری – مجتمع آموزشی مهران

                 

                 

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/azKc3

                مقایسه زمینه بروز حسادت در کودکان را افزایش می‌دهد

                مقایسه زمینه بروز حسادت در کودکان را افزایش می‌دهد

                یک پزشک سلامت روان گفت: مقایسه کودک با دیگران زمینه حسادت‌ها را افزایش می‌دهد و این حسادت‌ها حتی میان خواهران و برادران ممکن است که تا پایان عمر ماندگار شود.

                هورا چیت ساز در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با اشاره به اینکه مقایسه میان فرزندان از زمان بارداری مادر آغاز می‌شود، اظهار کرد: اینکه مادر می‌گوید این بارداری‌ام با بارداری قبلی‌ام متفاوت بوده است آغاز مقایسه فرزندان است.

                همان طور که پنج انگشت متفاوت است و هر انسانی یک موجود آزاد و مستقل است و راه و روش و توانایی‌های خاص خود را دارد، والدین با توجه به این شرایط باید زمینه آزادی عمل برای رشد خلاقیت کودک خود را فراهم کنند و تصور نکنند کودک باید آنچه که آن‌ها می‌خواهند شود بلکه با تربیت و پرورش درست مهارت‌ها و توانایی کودک افزایش می‌یابد.

                این پزشک سلامت روان با بیان اینکه مقایسه‌ها زمینه حسادت‌ها را افزایش می‌دهد و این حسادت‌ها بین خواهران و برادران ممکن است که تا پایان عمر ماندگار شود، خاطر نشان کرد: بهتر است والدین به جای افزایش حسادت، به فکر شناسایی توانایی‌های کودکان خود باشند و استعدادهای خاص آن‌ها را پرورش دهند.

                پر و بال دادن به این مقایسه‌ها زمینه ساز دروغگویی کودکان می‌شود. کودک می‌خواهد خود را آن طور که ما می‌خواهیم به ما نشان دهد نه خود واقعی‌اش را. توقعات بیش از حد ما حتی ممکن است زمینه ساز این شود که کودک از خود واقعی‌اش فرار کند و خود دروغین را به ما نشان دهد.

                این فرارها و دروغگویی ها زمینه ساز اضطراب می‌شود و این احساس را در کودک ایجاد می‌کند که والدین به من بی توجه هستند، همچنین یک احساس خشن در کودک نسبت به والدین شکل می‌گیرد و خاطرات رفتارهای خشن تاپایان عمر ماندگار می‌شود. حتی ممکن است که این رفتار خشن نسبت به خواهر و بردار نیز ماندگار شود.

                این رفتارهای والدین منجر می‌شود که زندگی برای کودک به یک مسابقه تبدیل شود و کودک خود را با ایده آل‌های والدین مطابقت دهد. این رفتارهای به کودک این احساس را القا می‌کند که تو باید آنکه من می‌خواهم باشی و نه آنگونه که خودت می‌خواهی.

                باید در نظر داشته باشیم که تفاوت‌های ظاهری و رفتاری میان کودکان وجود دارد و باید توانایی‌های آن‌ها را پر و بال بدهیم و از جمله “فرزند من بهترین فرزند دنیا است” استفاده کنیم، به کار بردن این جملات مقایسه فرزندانمان با بهترین‌ها است.

                وی با بیان اینکه شرایط محیطی و پرورش فرزند می‌تواند در بروز تفاوت‌ها دخالت داشته باشد، گفت: به جای اینکه کودک را با دیگران مقایسه کنیم باید راه و روش زندگی را به او نشان دهیم. باید این حس را به فرزندانمان القا کنیم که ما خود واقعیی‌شان را دوست داریم و هیچ کس اجازه دخالت در زندگی و مراحل رشد او را ندارد.

                باید به کودک اطمنیان خاطر بدهیم که با جود تفاوت‌هایی که با خواهر و برادر خود دارد مورد علاقه ما است. اگر به کودک یاد دهیم که طعم ناکامی را بچشد،‌ تجربه زندگی جمعی را به دست می‌آورد و در برخورد با مشکلات مهارت حل مسئله و تصمیم گیری را پیدا می‌کند و زندگی و آینده موفقی خواهد داشت.

                منبع: دکتر سلام

                 

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/xSzss

                مشکلات شروع دوران بلوغ و اتمام کودکی

                مشکلات شروع دوران بلوغ و اتمام کودکی

                همیشه پدر و مادرها، وقتی شیطنت‌های کودکشان را می‌بینند و گاهی از این شیطنت‌ها عصبانی می‌شوند می گویند کاش زودتر بزرگ شوی. اما وقتی کودک بزرگ‌تر می‌شود و وارد سن نوجوانی می‌گردد، می‌فهمند که یک سری مسائل جدید و مشکلات جدیدتر پیش می‌آید. در دوران نوجوانی، دوران بلوغ قرار دارد که والدین باید حواسشان به فرزندان باشد تا از این مرحله حساس زندگی با موفقیت بیرون آیند.

                دوران بلوغ یا نوجوانی که به سال‌های بین ۱۲ تا ۱۸ سالگی اطلاق می‌شود، به عنوان بحرانی‌ترین دوره زندگی هر فردی از آن یاد می‌شود. این دوره که در حقیقت دوره گذار است، نوجوان ما نه کودک است نه بزرگسال بلکه در حال وداع با کودکی و کسب آمادگی برای بزرگسالی است.

                دوران بلوغ یکی از پیچیده‌ترین دوره‌های زندگی و در عین حال لذت بخش ترین و دل انگیز ترین دوره زندگی هر فرد است. نوجوان در دوران بلوغ تمایلات و خواهش‌های متضادی دارد. مثلاً با این که می‌خواهد با دوستانش باشد. به تنها بودن نیز علاقمند است. در این دوره نوجوان نه کودک به حساب می‌آید و نه هنوز به درستی بالغ گردیده است ولی در مرز بین این دو مرحله (کودکی و بزرگسالی) قرار می‌گیرد.

                سن بلوغ

                سن رسیدن به بلوغ متفاوت است؛ دوران بلوغ می‌تواند در هر زمانی بین ۱۰ تا ۱۹ سالگی اتفاق افتد، ولی متوسط سن بلوغ در دختران ۱۱ سالگی است و پسران یک یا دو سال بعد از آن به سن بلوغ می‌رسند. این تفاوتها در سن بلوغ به همان اندازه که مربوط به خود فرد است به مسائل اجتماعی هم در هر دو جنس مربوط می‌شود.

                علل بلوغ

                هورمون‌ها باعث بروز دوران بلوغ می‌شوند از حدود ۵ سال قبل از بلوغ جنسی، میزان کمی از هورمونهای جنسی تولید و ترشح می‌شوند، که این میزان به تدریج در دوران بلوغ افزایش می‌یابد و سبب تکامل ساختمانی دستگاه تناسیلی و عمل غدد جنسی می‌شود.

                این هورمونها از غده‌ای به نام هیپوفیز که در قاعده مغز قرار دارد و نیز از غدد جنسی (بیضه‌ها در پسران و تخمدانها در دختران) ترشح می‌شوند و با تأثیرگذاری بر سایر غدد و اثر متقابل بر یکدیگر سبب رشد و تکامل بیضه و سایر اعضاء تناسلی و بروز صفات ثانویه جنسی می‌شوند. این اثرات متقابل در تمام طول حیات باروری افراد ادامه دارد و بتدریج کاهش می‌یابد.

                بنابراین پیدایش بلوغ بر اثر ترشح هورمونهای جنسی است و فعالیت‌های هورمونی سبب بروز تظاهرات بلوغ می‌شود که صفات اولیه و ثانویه جنسی نامیده می‌شوند. صفات اولیه جنسی مربوط به مقاربت جنسی و تولید مثل است که در ارتباط با اعضای دستگاه تناسلی است و صفات ثانویه جنسی شامل رویش موی صورت و ناحیه تناسلی و بم شدن و تغییر آهنگ صدا در پسران و رویش موی ناحیه تناسلی و تغییرات اندامها در دختران است.

                در دوران بلوغ هورمونهای جنسی به تدریج افزایش می‌یابند و تغییرات بدنی را سبب می‌شوند. بنظر می‌رسد در سن ۱۶ تا ۱۷ سالگی سطح هورمون مردانه (تستوسترون) در خون خیلی زیاد می‌شود و سپس به آهستگی کاهش می‌یابد تا در افراد بزرگسال به میزان ثابتی برسد.

                مشکلات روانی و اجتماعی دوران بلوغ در نوجوانان

                کشمکش بین استقلال و وابستگی

                با توجه به اینکه دوران بلوغ، حد فاصل دوران کودکی و بزرگسالی است، از دست دادن حمایت‌های بی‌قید و شرط والدین برای کسب احساس استقلال از یک طرف و لذت مورد حمایت و پشتیبانی آنها بودن و همانطور کودک ماندن و بدون زحمت و دردسر، همیشه مورد محبت قرار گرفتن از طرف دیگر، در نوجوان کشمکش درونی ایجاد می‌کند و جنگ روانی عمیقی در ذهن او به وجود می‌آورد.

                طغیان علیه مراجع قدرت

                نوجوان برای کسب استقلال علیه همهٔ مراجع قدرت من جمله والدین و کادر مدرسه طغیان می‌کند. بحث و مجادلهٔ طولانی انجام می‌دهد، بر خلاف خواستهٔ والدین دیر به خانه می‌آید، از انجام تکالیف درسی خودداری می‌کند، سیگار می‌کشد و حتی ممکن است دست به اعمال بزهکارانه هم بزند.

                هویّت فردی

                یکی دیگر از مشکلات مهمی که نوجوان در دوران بلوغ با آن روبرو می‌شود مسالهٔ تشکیل «هویت فردی» اوست. بدان معنی که سوال‌های متعددی دربارهٔ مفهوم زندگی، نقش او در این زندگی، مفهوم مرگ و زندگی پس از مرگ و بطور کلی سوال‌هایی نظیر، من کیستم؟ و به کجا می‌روم؟ ذهن او را به خود مشغول می‌نماید که باید به آنها پاسخ دهد.

                چگونگی ارضاء نیازهای جدید (جنسی)

                رشد و نمو غدد داخلی و ترشحات هورمون‌های جنسی به نوجوان امکان برقراری روابط جنسی را می‌دهد و انگیزه و کشش جنسی نسبت به غیر هم‌جنس در او ایجاد می‌گردد و از طرفی نخستین برخورد نوجوان با جنس مخالف اغلب با ترس و پریشانی خاطر همراه است. جوان تازه بالغ جدید تمایلات قوی و نامعلومی را احساس می‌کند که او را از جلدش خارج کرده و بسوی جنس مخالف می‌کشاند. جهش‌های شدید محبت، عقب‌نشینی‌های توضیح ناپذیر و حرکات بدون دلیلی که او را آشفته می‌سازد.

                عدم کنترل هیجانات ناشی از تغییرات جسمی و روانی

                به دلیل رشد سریع جسمی و تغییرات مشهود در اندام‌های بدن نوجوان در دوران بلوغ بعضی از رفتارهای هیجانی و عدم کنترل او طبیعی است. مثلاً جلو آمدن سرنوجوان به دلیل احساس بلندتر شدن گردنش، بزرگ شدن بینی و یا عدم کنترل در دست‌هایش برای جابجایی خصوصاً اشیاء ظریف از طرفی و عدم آگاهی و آموزش صحیح او در مقابله با این مسائل از طرف دیگر او را از نظر روحی تحت تأثیر قرار داده به‌طوری که در خود احساس بی‌کفایتی و حقارت می‌نماید که همین امر موجبات اضطراب را در وی فراهم می‌آورد.

                ترس از آینده

                با پیدایش نیازهای جدید در نوجوان و کشش به سوی ارضای نیازهای آنی و مقطعی، آینده را در ذهن نوجوان مبهم و دور از دسترس تصویر می‌نماید به طوری که حتی چگونگی تأمین اقتصادی و تشکیل خانواده برای خود در آینده و ازدواج و تحصیلات عالی را قله‌هایی دور از دسترس می‌پندارد که دستیابی به آنها برای او بسیار دشوار و در بسیاری از موارد از محالات است که البته نقائص تربیتی و آموزشی در درون خانواده، مدرسه و جامعه و محرومیت‌های شدید مالی خانواده به شدت و عمق این مشکل نیز می‌افزاید.

                همچنین ناتوانی در سازگاری با موقعیت‌های جدید موجب تشدید ترس و اضطراب در نوجوان می‌شود مانند: ترس از عدم موفقیت در امتحان یا مورد سرزنش قرار گرفتن در خانه و مدرسه، ترس از پذیرش مسئولیت و ارتباط با جنس مخالف یا مورد پذیرش دوستان واقع نشدن.

                دغدغه اقتصادی

                یکی از مهمترین مشکلات نوجوانی این است که فرد قبل از اینکه به بلوغ اقتصادی برسد به بلوغ جنسی رسیده است و از طرفی چون به دنبال استقلال و کسب هویت جدید برای خود نیز می‌باشد همیشه به فکر دستیابی زودتربه منافع اقتصادی است و در این ارتباط می‌بینیم نوجوانانی را که مدرسه و تحصیل را رها کرده و به دنبال شغل و کسب درآمد می‌باشند.

                تعارض بین خواسته‌های والدین و گروه همسالان

                در این دوران، نوجوان تحت تأثیر گروه همسالان می‌باشد و والدین را مرتبط به نسل گذشته می‌داند که نیازها و خواسته‌های عصر حاضر او را درک نمی‌کنند. لذا نوجوان خود را در این میان کاملاً گیج احساس می‌کند چون حاضر نیست که محبت والدین را هم از دست بدهد.

                به هم ریختگی ارتباط با دیگران

                فشارهای روانی، عاطفی و اجتماعی در این دوران موجب می‌شود که نوجوان با خودش، با خانواده‌اش، با دوستانش و بطور کلی با همه رابطه‌اش بهم می‌خورد و احساس کوچک شمردن خود و حقارت می‌کند و حالت عصبی در او افزایش می‌یابد.

                منبع: دکتر سلام

                کتاب‌های پیشنهادی در رابطه با این موضوع:

                لینک خرید کتاب کنار دریاچه، نیمکت هفتم
                لینک خرید کتاب نکته هایی درباره رفتار با نوجوانان
                لینک خرید کتاب ارزش های زندگی (مجموعه ی ۱۰ جلدی)

                 

                 

                 

                 

                 

                 

                 

                 

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/LJmJs

                لزوم رعایت بهداشت دهان با رویش اولین دندان در سن ۶ ماهگی

                لزوم رعایت بهداشت دهان با رویش اولین دندان در سن ۶ ماهگی

                روند پوسیدگی دندان‌ها از سن ۶ ماهگی و با رویش اولین دندان آغاز می‌شود؛ بنابراین لازم است بهداشت دهان نوزاد از همین سن از سوی والدین و سپس در سنین بالاتر با یادگیری اصول آن از سوی کودک رعایت شود.

                به گزارش روز یکشنبه ایرنا از انجمن متخصصان دندانپزشکی ترمیمی و زیبایی ایران، دکتر سیدحسین اینانلو در خصوص علت پوسیدگی دندان‌ها گفت: از زمان رویش اولین دندان در سن حدود ۶ ماهگی، باکتری‌های عامل پوسیدگی دندان‌ها نیز که می‌توانند از طریق شیرخوردن از مادر به فرزند منتقل شوند، شروع به فعالیت می‌کنند.

                اگر بهداشت دهان رعایت نشود، احتمال پوسیدگی دندان‌ها افزایش می‌یابد؛ زیرا باکتری‌هایی که عامل پوسیدگی هستند در دهان بیشتر شده و نوع بزاق و شرایط دهان به سمت اسیدی‌تر شدن می‌رود و همین مساله باعث می‌شود که پوسیدگی‌ها بیشتر و راحت‌تر ایجاد شوند.

                تا زمانی که فرزندان قادر به مسواک زدن نیستند، والدین باید پس از شیرخوردن یا غذاخوردن کمی به انها آب داده و دندان‌های آنها را با تنظیف تمیز کنند.

                مهم‌ترین اصل در درمان دندان‌های پوسیده، شناخت علت پوسیدگی و پیشگیری از ادامه این روند است؛ بسیاری از بیماران درک صحیحی از نحوه و ایجاد پوسیدگی که علت اصلی آن وجود باکتری‌ها در دهان است، ندارند.
                استفاده از مسواک و نخ دندان باید به گونه‌ای باشد که پلاک باکتریایی که روی دندان یا لای دندان‌ها قرار دارد، به خوبی برداشته شود زیرا ممکن است با باقی ماندن مقداری از این باکتری‌ها و فعال شدن آنها، عامل پوسیدگی از همان نقطه آغاز شود.

                بهداشت دهان و دندان فقط به مسواک زدن و نخ دندان کشیدن ختم نمی‌شود، بلکه باید با استفاده از دهانشویه ها که خاصیت ضد پوسیدگی دارند مانند وارنیش ها، دهانشویه های فلورایددار، واتر ژل‌ها و دستگاه‌هایی که آب و با فشار بالا به فضای بین دندان‌ها پمپ می‌کنند، مانع از رشد این باکتری‌ها شد.

                افرادی که در دهان روکش، بریچ یا ارتودنسی دارند، باید بیشتر به بهداشت دهان و دندان اهمیت دهند تا احتمال پوسیدگی در آنها کاهش یابد.

                از آنجا که پوسیدگی‌ها در مراحل اولیه دیده نمی‌شوند، باید هر ۶ ماه یک بار به دندانپزشک مراجعه شود تا پوسیدگی‌های جدیدی که هنوز عمیق نشده‌اند، توسط دندانپزشک تشخیص و درمان شوند.

                منبع: ایرنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/VTrLv

                بهترین سن برای پدر شدن مردان چه زمانی است؟

                بهترین سن برای پدر شدن مردان چه زمانی است؟

                کارشناسان درجدیدترین تحقیقات خود دریافتند نوزادان پدرانی که سن آنها زیر ۲۵ یا بالای ۵۱ سال است با درصد بالاتری احتمال دارد که به بیماری اوتیسم مبتلا شوند.

                کارشناسان این نتایج را با تحقیق بر روی بیش از ۱۵ هزار کودک در رده سنی ۴ الی ۱۶ ساله مبتلا به بیماری اوتیسم و بررسی سن پدران آن‌ها بدست آورده‌اند.

                اکثر افراد گمان می‌کنند که تنها افزایش سن مادر می‌تواند باعث بالارفتن خطر ریسک ابتلا به انواع بیماری‌ها در نوزاد شود، اما تحقیقات جدید نشان داده است که سن پدر نیز به همان میزان در ابتلای کودک به انواع بیماری‌ها مؤثر است.

                براساس پژوهش‌ها فرزندان مردانی که درسنین زیر ۲۵ سال یا بالای ۵۱ سال صاحب اولاد شده‌اند اغلب دچار مشکلاتی، چون مهارت‌های ارتباطی ضعیف از طیف اوتیسم می‌شوند.

                علاوه بر اختلال اوتیسم فرزندانی که پدران سالمند دارند به دلیل کاهش انرژی پدر برای همکاری در فعالیت‌های اجتماعی، تفریح و بازی با کودک دچار مشکلات رفتاری، انزوا طلبی، کاهش اعتماد به نفس و ناتوانی در انجام فعالیت‌های گروهی می‌شوند.

                این دسته از کودکان معمولاٌ به مادر خود وابسته می‌شوند و ممکن است در بدست آوردن مهارت‌های اجتماعی با مشکل مواجه شوند.

                دسته دیگر فرزندان از پدرهای بسیار جوان نیز احتمال دارد با احتمال بالایی دچار اختلالات طیف اوتیسم شوند.

                این مطالعه نشان می‌دهد ساعت بیولوژیک بدن پدران همگام با سایر فاکتورهای ژنتیکی از جمله سن مادر، محل زیست، بیماری‌های زمینه‌ای مادر، نوع تغذیه، استرس و فشارهای عصبی، آلودگی‌ها و مواردی از این دست در ابتلای نوزاد به بیماری اوتیسم مؤثر است.

                سن پدر در شکل گیری درست یا اشتباه سلول‌های مغزی کودک مؤثر است و می‌تواند باعث یا مانع از ابتلا به برخی بیماری‌های مغزو اعصاب شود.

                کارشناسان بهترین سن برای صاحب فرزند شدن آقایان را در بازه زمانی ۲۶ تا ۵۰ سالگی می‌دانند.

                بیماری اوتیسم از طیف اختلالات روانی است که باعث معلولیت ذهنی و در برخی موارد جسمی فرد می‌شود، افراد مبتلا به این بیماری دچار ناتوانی در برقراری ارتباط با دیگران، یادگیری مهارت‌ها و زندگی طبیعی هستند.

                این افراد باید در تمام طول عمر تحت نظارت پزشکی و درمان‌های اختصاصی قراربگیرند و نیاز به مراقبت دائمی دارند.

                منبع: ایلنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/ipd4s

                از خشونت لفظی تا خشونت کلامی

                از خشونت لفظی تا خشونت کلامی

                تهران- ایرنا- روزنامه آرمان در گزارشی، نوشت: هر محفلی برای خود از آداب و رسوم، شان و ادبیات خاص خود برخوردار است. برای مثال در گذشته برخی افراد در کوچه و بازار به دلیل نوع خاص رفتار، لباس پوشیدن و ادبیاتشان از دیگر اقشار جامعه متمایز می‌شدند. حتی در بین افراد تحصیلکرده نیز ادبیات و سبک زندگی آنها را از دیگر اقشار جامعه جدا می‌کند.

                گذران دوران دانشجویی یکی از دوره‌های جذاب زندگی محسوب می‌شود و این دوران از شوخی‌ها و ادبیات خاص خود برخوردار است. چندی پیش رئیس سازمان امور دانشجویی وزارت علوم گفت: یکی از مشکلاتی که وزارت علوم با آن مواجه است مسائل و رفتارهای خشونت آمیز در فضای دانشگاه است. باید دید چگونه باید درگیری و خشونت لفظی را کاهش دهیم. به گفته او هدف کاهش خشونت لفظی در محیط دانشگاه‌های کشور است.

                با بررسی پرونده‌های جنایی در دادگاه مشاهده می‌شود که گاه یک جمله نامحترمانه، شوخی بیجا و به کارگیری ادبیات کوچه و بازاری برای نشان دادن صمیمیت بیش از حد افراد را به کام مرگ کشانده یا باعث ضرب و جرح و قطع عضو شده است. این در حالی است که شاید یک لحن مناسب، بیان جمله محترمانه یا حتی معذرت خواهی ساده می‌توانست آنها را از این دردسرها نجات دهد. بر اساس تعاریف علمی خشونت کلامی استفاده از الفاظ و کلمات بد با هدف توهین و تحقیر، دشنام شمرده شده و با عنوان خشونت لفظی و روانی در فهرست خشونت‌ها دسته‌بندی می‌شود.

                خشونت لفظی پیامدهای ناگواری در پی داشته و در اغلب موارد منجر به خودکشی، خودسوزی و عمل متقابل می‌شود. فردی که در خانواده یا اجتماع با خشونت لفظی مواجه شود، طبیعتاً با گذشت زمان تغییر کرده و پرخاشگر پرورش می‌یابد. برای مثال مادری که در خانواده مورد خشونت لفظی قرار دارد بدون تردید در برخورد با کودکانش وضعیت عادی نداشته و به مرور زمان برخورد پرخاشگرانه و نامناسب را با اطرافیان و به ویژه کودکانش دارد. روندی که در نهایت به محیط کار و جامعه منتقل می‌شود.

                **الگوپذیری از خانواده

                خشونت کلامی در بین دانشجویان کشور باید در قالب فردی و اجتماعی بررسی شود. در روانشناسی این مقوله از بعد تربیتی بررسی می‌شود. با مشاهده افراد پرخاشگر قبل از هر اقدام نسبت به عملکردشان باید خانواده آنها مورد ارزیابی قرار گیرد. در افراد روند جامعه پذیری اولیه از خانواده، مهدکودک و مدرسه آغاز شده و دیگر جوامع نیز در شکل‌گیری آن تاثیرگذار هستند. در واقع اغلب خانواده‌های ایرانی به دلیل عدم شناخت مناسب نسبت به مسائل تربیتی فقط به فرزندانشان محبت می‌کنند. طبیعتاً فرزندان نیز در الگو پذیری نهاد خانواده را سرمشق قرار می‌دهند.

                برای مثال وقتی کودک شاهد رفتارهای پرخاشگرانه پدر در مواجهه با سختی‌ها و ناملایمات است به نسبت او نیز این نوع رفتارها را در مواقع سختی از خود بروز می‌دهد. همچنین برخی افراد در حین مشاهده مسابقات فوتبال از تلویزیون به فوتبالیست‌ها ناسزا گفته یا توانایی کنترل احساسات خود را ندارند. برخی از آنها نیز از نهاد خانواده چنین رفتارهایی را آموخته‌اند. شخصیت افراد در جامعه شکل می‌گیرد، اما مسائل اقتصادی باعث ایجاد نقاط مشترک در بین افراد و طبقات اجتماعی می‌شود، آن هم به این دلیل که عدم توجه به شادی و فقر فرهنگی در بروز رفتارهای پرخاشگرانه تاثیرگذار است.

                انسان با آرامش می‌تواند رفتارهای مناسب از خود بروز دهد. این در حالی است که شرایط نامناسب اقتصادی، عدم توانایی در تأمین نیازها و… در جوانان باعث افزایش حس پرخاشگری می‌شود. امروزه قلمرو شخصی افراد دستخوش حوادث فراوان شده و همین امر در رفتار و منش آن‌ها تأثیر گذار است.

                **مرگ فرهنگ با ناسزاگویی و فحاشی

                یک پژوهشگر مسائل اجتماعی با بیان اینکه جوانان جامعه ما دچار استرس مزمن هستند به «آرمان» می‌گوید: جوانان امروز با مسائل متعددی دست به گریبانند؛ برای کاهش مشکلات این قشر باید از وزارت ورزش و جوانان ماحصل اقداماتشان در چندین سال خدمت به نسل جوان را پرسید.

                فقر اقتصادی به نسبت فقر فرهنگی را به دنبال دارد، چون در شرایط نامساعد اقتصادی، فرهنگ نیز دچار تخریب می‌شود. باید با اعمال سیاست‌ها و برنامه‌های مدون بتوان هیجان‌های سرگردان را در بین قشر جوان هدایت کرد. چون بروز رفتارهایی همچون ناسزا گویی، بددهنی، تحقیر و پرخاشگری در بین این افراد نشان‌دهنده خشم‌های نهفته در وجودشان است.

                این در حالی است که عدم واکنش به اعتراضات و خشونت، افراد را به افسردگی، بی‌اعتنایی و اعتیاد دچار می‌کند. او تاکید می‌کند: پرخاشگری و بروز رفتارهای نامناسب همچون فحاشی یک رفتار قبیح اجتماعی تلقی می‌شود، اما قبل از هر اقدام باید انگیزه فرد را از این گونه رفتارها ارزیابی کرد.. به گفته این پژوهشگر مسائل اجتماعی باید چرایی بروز رفتارهای خشونت آمیز و بددهنی‌ها بررسی شود و دیگر نمی‌توان منشأ مشکلات را فرد و شرایط سنین جوانی دانست، چون هر رفتار به دلیل وضعیت خاص بروز می‌کند.

                در اصل منشأ اغلب خشم‌های نهفته در جوانان ابهام از وضعیت آینده است. وقتی قشر جوان برای زندگی و دستیابی به اهداف خود هیچ امیدی به تغییر نداشته باشد به نسبت بروز رفتارهای پرخاشگرانه طبیعی است. در ضمن افراد در واکنش به ناملایمات به‌جای اینکه دست به رفتارهای خشونت‌آمیز بزنند، می‌توانند به شکل مثبت و کارآمد اقدام کنند.

                برای مثال فرد در مواجهه با ناملایمات تحمل می‌کند، اما بعد از گذشت مدتی با کاهش آستانه تحمل رفتارهای پرخاشگرانه از خود بروز می‌دهد. او با بیان اینکه در برخی تصمیم‌گیری‌ها و رفتارها شاهد اهانت به قشر جوان در کشور هستیم، می‌افزاید: از سوی دیگر نصیحت‌های فراوان از سوی رسانه ملی و دیگر نهادهای تصمیم‌گیر برای قشر جوان مشاهده می‌شود.

                این در حالی است که اغلب افراد نصیحت‌کننده خودشان مسائل مطرح شده را رعایت نمی‌کنند، جوان نیز در این شرایط در پی انتقام جویی و ارائه رفتارهای تخریب‌کننده است. برای مثال در برخی مواقع مشاهده می‌شود که فرد ناراضی و نابهنجار با یک میخ خودروی دیگران را تخریب می‌کند. این استاد دانشگاه می‌گوید: در عصب‌شناسی مبحثی تحت عنوان اراده مطرح می‌شود. افراد با اراده می‌توانند نسبت به رفتارهای خود تصمیم‌گیری کنند. وقتی فرد با آگاهی رفتار کند، طبیعتاً مشکلات و ناکارآمدی‌هایش برطرف می‌شود.

                ناسزا گفتن و بددهنی به هیچ عنوان ژنتیکی نیست. برای مثال بر اساس تحقیقات انجام شده برخی افراد به سبک و زبان لمپن یا کوچه و بازاری صحبت و رفتار می‌کنند، اما همسران آنها به هیچ‌عنوان از چنین سبکی در رفتارشان الگو نمی‌پذیرند. این در حالی است که هم اکنون در سطح شهر شاهد رفتارهای کوچه بازاری در بین برخی دختران هستیم و این رفتار نشان‌دهنده وضعیت وخیم اجتماعی در کشور است، چون این دختران در آینده ازدواج کرده و باید فرزندهایشان را تربیت کنند.

                در گذشته براساس آموزه‌های دینی و تربیتی ایرانیان رعایت شرم و حیا از اولویت‌های رفتاری محسوب می‌شد. به گفته این استاد دانشگاه باید دانست که با به کارگیری شیوه‌های تربیتی نخ نما مغز اجتماعی افراد رشد نمی‌کند، بلکه مغز اجتماعی آنها باید براساس مسئولیت پذیری، مشارکت اجتماعی و توجه به حقوق شهروندی تربیت شده و رشد کند تا به این شکل بتوان از فرهنگ و هنر این مرز و بوم نگهداری کرد.

                در کشور ما ترازوی عدالت به شکل مناسب وجود ندارد، چون هر فردی با تجاوز به حریم دیگری باید مورد شماتت و مجازات قرار گیرد. اگر امروز جوانان از فحاشی و رفتارهای پرخاشگری در مواجهه با ناملایمات استفاده می‌کنند، چون خانواده رفتار مناسبی نداشته است. با اصلاح جامعه پذیری افراد می‌توان در ارتقای رفتارهای اجتماعی تأثیر گذار بود.

                **والدین نسبت به تربیت فرزندشان حساس باشند

                بر اساس نتایج تحقیقات روانشناسان، خانواده، مدرسه و جامعه در بروز رفتار افراد تاثیرگذار هستند، اما تصمیم‌گیرنده نهایی در ارائه نحوه رفتار خود فرد است. اگر افراد ذهنشان را از کمبودها و عقده‌ها مصون نگه دارند به نسبت رفتارهای اجتماعی مناسبی از آنها مشاهده می‌شود. باید از طریق نهادهای آموزشی کشور به شکل کارآمد و مناسب در بین دانش‌آموزان و دانشجویان کشور هنر تفکر و تصمیم‌گیری آموزش داده شود.

                متاسفانه والدین جامعه ما بر این باورند که اگر فرزند آنها درس بخواند و نمره ۲۰ بگیرد و سرانجام در کنکور قبول شود، شخصیتش هم شکل می‌گیرد. در نتیجه والدین به نوجوان شیوه‌های پرورش شخصیت مسئول، تصمیم‌گیرنده و مستقلی را نمی‌آموزد.

                بسیاری از جوانان جامعه ما در سطح فوق لیسانس و دکترا تحصیل کرده و افراد مودبی هم هستند، اما پس از ازدواج متوجه می‌شوند که قادر به پذیرش مسئولیت در مقابل طرف مقابل و تحمل ناکامی‌ها نیستند و مشکل ارتباطی دارند. جوانان امروز کمتر دارای جسارت هستند.

                اگرچه اکثر آنها پرخاشگر شده‌اند، اما جسور نیستند چرا که انسان جسور داد نمی‌زند و پرخاشگری نمی‌کند. در روانشناسی نظریه‌ای وجود دارد مبنی بر اینکه ناکامی پرخاشگری را به همراه دارد. یعنی وقتی انسان با ناکامی مواجه می‌شود یکی از واکنش‌هایش پرخاشگری است و زمانی که پرخاشگری می‌کند در آن لحظه دچار تخلیه هیجانی می‌شود، با تخلیه هیجانی هم تنش وجودی‌اش کاهش می‌یابد.

                منبع: ایرنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/cFT8a

                چگونه ترس را از کودکمان دور کنیم؟

                چگونه ترس را از کودکمان دور کنیم؟

                ترس در کودکان به دو نوع ترس بهنجار و نابهنجار تقسیم می‌شود.

                «علی‌اکبر نخعی» در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا اظهار کرد: کودکان در ایام کودکی به‌شدت تحت‌تأثیر هیجانات قرار دارند و گاهی مواقع اقداماتی انجام می‌دهند که ممکن است خطرآفرین بوده و زندگی کودک را در معرض خطر قرار دهند.

                از این‌رو در این مواقع کمی ترس برای کودک مفید و اثربخش است که این نوع ترس، ترس بهنجار یا مطلوب نامیده می‌شود.

                ترس نابهنجار، ترس مرضی است، این ترس در درجه اول افراطی و شدید، غیرمنطقی و ناموجه است.

                کودکان برخلاف بزرگسالان نمی‌توانند تفکیکی میان ترس‌های خود قائل شوند و طبیعی را از غیرطبیعی تشخیص دهند.

                ترس‌های کودکان در سنین مختلف، متفاوت است، کودکان، تا شش ماهگی، ترس از صداهای بلند و رها شدن (عدم تکیه گاه) دارند، درشش تا نه ماهگی، از بیگانه‌ها ترس دارند و در یک سالگی از جدایی از عزیزانشان می‌ترسند.

                کودکان در دو سالگی از موجودات خیالی، در سه سالگی از تنهایی و موجوداتی چون سگ، در چهارسالگی، از تاریکی و در ۶ تا ۱۲ سالگی از مدرسه، آسیب دیدن، رویدادهای طبیعی و اجتماعی می‌ترسند.

                شیوه‌های مختلفی برای درمان ترس کودکان وجود دارد، حساسیت‌زدایی منظم یکی از این شیوه‌ها است که در آن، مواجه کردن تدریجی کودک با موقعیت ترس‌آور، مثل ترس کودک از حیوانات، صورت می‌گیرد.

                شیوه مدل‌سازی یک راه دیگر برای درمان ترس کودکان است، که در آن مشاهده یک مدل راحت مثل این‌که به کودک نشان دهیم که چگونه سایر کودکان علی‌الخصوص افرادی که برای کودک اهمیت دارند بدون هراس و ترس وارد موقعیت ترس‌آور می‌شوند (مثل ترس کودک از آب) صورت می‌گیرد.

                یکی دیگر از راه‌های مبارزه با ترس کودکان، شیوه شناخت درمانی است که در این روش به مطالعه تأثیر باورها و شناخت کودک از موقعیت ترس‌آور پرداخته‌اند.

                لازم است والدین در مورد ترس کودکان و روش مواجه با آن مطالعاتی عمیق‌تر و گسترده‌تری انجام دهند تا فرزند خود را برای ورود به جامعه‌ای بزرگ‌تر آماده سازند.

                منبع: ایسنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/ZhHoO

                مقابله با کودک آزاری در خانواده

                مقابله با کودک آزاری در خانواده

                برای مقابله با کودک آزاری بهتر است از خودمان شروع کنیم همین که به فرزندمان توجه نمی‌کنیم و سرگرم امور روزمره خود هستیم عوارض منفی زیادی بر روح و روان آن‌ها خواهد گذاشت سعی کنید فرزندانتان را نادیده نگیرید عدم توجه به خواسته‌های فرزندان می‌تواند نوعی کودک آزاری محسوب شود.

                آزار کودک چیزی فراتر از شکستن دست و پای او یا سوزاندن بخشی از بدن اوست. اگرچه آزارهای جسمانی را می‌توان در بدن کودک مشاهده کرد اما آزار کودک می‌تواند فراتر از آزار جسمانی باشد و شامل آزار روانی، عاطفی و بی‌توجهی نیز بشود. شناخت نشانه‌های آزار در کودک تحت خشونت هرچه زودتر اتفاق بیفتد شانس بهبود و رهایی از چرخه بی‌پایان آزار او را بیشتر خواهد کرد.

                با شناخت نشانه‌های خشونت شما می‌توانید در وضعیت و شرایط کودک مداخله کنید و او را از این وضعیت نجات بدهید. البته نشانه‌ها و عوارض خشونت بسیار گسترده هستند و پرداختن به همه آنها در یک یادداشت کوتاه دشوار است اما اگر شما کودکی را در معرض این نوع خشونت‌ها می‌بینید نباید سکوت کنید. مداخله شما می‌تواند تغییر بزرگی در زندگی کودک ایجاد کند.

                هر نوع خشونتی جراحتی برای کودک است. اگرچه آزارهای جسمی آشکار هستند اما آزارهای روانی زخم‌های عمیق‌تر و ماندگارتری دارند. آزارهای روانی کودک باعث تخریب اعتماد به نفس کودک، توانایی برقراری ارتباط سالم و عملکرد درست او می‌شوند.

                کودکی که تحت خشونت است در برقرار ارتباط با دیگران و اعتماد به افراد مختلف دچار مشکلات جدی است. این مساله نه‌تنها در کودکی یک مساله مهم است بلکه مشکلات او در بزرگسالی بزرگ‌تر و جدی‌تر نیز خواهد بود.

                علاوه بر این کودک تحت خشونت همواره خود را بی‌ارزش و آسیب دیده می‌بیند. کودکی که دائماً سرکوب می‌شود، احمق، کم‌هوش و بی‌ادب دانسته می‌شود این توصیف‌های خشونت‌آمیز را به عنوان بخشی از واقعیت‌های وجودی خود می‌پذیرد. کودکی که دچار خشونت‌های فیزیکی و روانی است به سختی می‌توان اعتماد به نفس داد.

                خشونت‌های رایج علیه کودکان

                رفتارهای خشونت‌آمیز شکل‌های مختلفی دارند. کودکی که در معرض خشونت است نمی‌تواند به والدینش اعتماد کند و حتی قادر نیست رفتارهای آنها را پیش بینی کند.

                آزارهای عاطفی

                آزارهای عاطفی شکلی از خشونت علیه کودکان هستند که سلامت روانی کودک را به خطر می‌اندازند و مانع رشد شخصیتی و اجتماعی کودک می‌شوند. تحقیر دائمی کودک، توهین به کودک، عبارت‌های سخیف، ایجاد این باور که تو بی‌ارزش، بد، گناهکاری، تهدید، نادیده‌گرفتن و بی‌توجهی به کودک به عنوان راهی برای مجازات، تهدید در سکوت و غر زدن بر سر کودک نشانه‌های خشونت‌های عاطفی علیه کودک هستند. علاوه بر این دریغ کردن بوسه، آغوش و عدم تماس جسمی کافی با کودک برای ابراز محبت نیز آزارهای عاطفی هستند.

                نادیده گرفتن

                بی‌توجهی و نادیده گرفتن کودک یکی از اشکال رایج خشونت علیه کودکان است. بی‌توجهی به معنای نادیده‌گرفتن نیازهای اساسی کودک مثل غذای کافی و سالک، پوشاک، بهداشت و مراقبت است. تشخیص بی‌توجهی به کودک همیشه ساده نیست. والدی که دچار مشکلات روحی، افسردگی و اضطراب است نیز می‌تواند به اندازه یک والد معتاد به الکل یا مواد مخدر به کودک خود بی‌توجهی کند.

                کودکی که در معرض بی‌توجهی است ممکن است رفتار متفاوتی از کودکان دیگر نداشته باشد و نشانه‌های عدم مراقبت را نشان ندهد و چه بسا نقش والد خود را نیز به عهده بگیرد. اما در نهایت زمانی فرا می‌رسد که بی‌توجهی به نیازهای اساسی کودک به شکل رفتارهای تهاجمی، افسردگی و ناامیدی بروز پیدا می‌کند.

                آزارهای جسمی

                آزارهای جسمی هرنوع صدمه و آسیب فیزیکی به کودک را شامل می‌شود. آزارهای جسمانی اثر خود را روی بدن به شکل زخم، سوختگی و کوفتگی نمایان می‌کنند. برخی از والدین با هدف آسیب رساندن به کودک او را مورد خشونت جسمی قرار می‌دهند. اما همیشه هم اینطور نیست. گاهی والدین برای تنبیه و به عنوان یک شیوه آموزشی از آزار جسمی استفاده می‌کنند.

                خیلی از والدین برای بیان خشم و ناراحتی خود و یا اصلاح یک رفتار کودک را مورد خشونت قرار می‌دهند. اما چگونه ممکن است کودکی با ترس تنبیه و آسیب جسمی چیزی را بیاموزد؟

                آزارهای جنسی

                آزارهای جنسی نوع پیچیده آزار کودکان است. آزارهای جنسی همیشه با تماس‌های جسمی همراه نیست. قرار دادن کودک در موقعیت‌های جنسی و تماس‌های بی‌مورد و لمس ناخوشایند بدن کودک شامل آزارهای جنسی می‌شوند.

                آزارهای جنسی معمولاً توسط کسانی انجام می‌شود که کودک آنها را می‌شناسد و به او اعتماد کرده است. اما آنطور که عموم مردم تصور می‌کنند آزارهای جنسی فقط برای دخترها اتفاق نمی‌افتد و پسرها دوبرابر بیشتر از دخترها در معرض خشونت جنسی قرار می‌گیرند.

                شناسایی کودک در معرض خشونت

                خشونت علیه کودکان همیشه آشکار و قابل تشخیص نیست اما با شناخت نشانه‌های هشدار دهنده می‌توانید به کمک کودکی خشونت دیده بشتابید. البته اینکه شما یک نشانه خطرناک را مشاهده کرده‌اید به معنای آن نیست که کودک حتماً در معرض خشونت است و باید برای مقابله با آن اقدام کنید اما این نشانه‌ها به شما هشدار می‌دهند که عمیق‌تر و جدی‌تر به رفتارهای والدین کودک توجه کنید.

                کودک در معرض خشونت عاطفی به راحتی برآشفته می‌شود، مضطرب است و از همه چیز می‌ترسد. او ممکن است بسیار خنثی رفتار کند یا رفتارهای پرخاشگرانه داشته باشد و معمولاً تمایلی به برقراری ارتباط صمیمی با والدینش ندارد.

                اما کودکانی که خشونت‌های فیزیکی را تجربه می‌کنند معمولاً جراحت‌های آشکاری روی بدنشان وجود دارد. آن‌ها دائماً در هراس‌اند که مبادا کار بدی انجام بدهند. از تماس جسمی با دیگران هراس دارند و حرکت‌های ناگهانی و شدید دارند. لباس‌های نامناسبی می‌پوشند که نشانه تلاش برای پوشاندن جای زخم است.

                همچنین کودکی که در معرض بی‌توجهی است سلامت و بهداشت ضعیفی دارد مثلاً موهای آلوده و بدن کثیفی دارد. بیش از اندازه بیمار می‌شود و بیماریش توسط والدین جدی گرفته نمی‌شود. در خانه تنها رها می‌شود و والدش به او اجازه می‌دهد در فضای نامطمئن بازی کند. دیر به مدرسه می‌رود و بیش از اندازه غیبت می‌کند.

                کودک در معرض خشونت جنسی در راه رفتن و نشستن مشکل دارد. بیشتر از سن خودش به موضعات جنسی علاقمند است و اطلاعات دارد. او ممکن است از فرد خاصی اجتناب و دوری کند. از درآوردن لباس جلوی والدینش خجالت می‌کشد، از خانه گریزان است.

                چه کودکی بیشتر در معرض خطر است؟

                اگرچه خشونت علیه کودکان فقط توسط کسانی که ما آنها را انسان‌های ناسالمی می‌دانیم اتفاق نمی‌افتد اما به طور کلی کودکی که در محیط خانوادگی پرخشونت زندگی می‌کند، والدین معتاد دارد، والدی با اختلال روانی درمان نشده دارد و یا به همراه افرادی زندگی می‌کند که فاقد مهارت‌های لازم برای تربیت و مراقبت از کودک هستند بیشتر در معرض خشونت قرار دارد.

                آیا احساس می‌کنید رفتارهای شما به عنوان یک والد مصداق خشونت علیه کودک است؟

                منبع: دکتر سلام

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/rfAQk

                موفق‌های خوشحال تربیت کنید!

                موفق‌های خوشحال تربیت کنید!

                تربیت کردن فرزندان، کار درستی است و اتمام حجت کردن، بعضی وقت‌ها، خیلی هم لازم است، اما قرار نیست همیشه، شما دستور بدهید و او هم گوش به فرمان‌تان باشد.

                “همین الان لباست رو بپوش؛ وگرنه اصلاً بیرون نمی‌ریم”، “باشه، پس خونه می‌مونیم”؛ مکالمه عجیب و غریبی نیست. ممکن است شما هم از دو، سه سالگی فرزندتان به بعد، چندین و چندبار در همین موقعیت قرار گرفته باشید و وقتی می‌خواستید با پسر و دختر بازیگوش‌تان اتمام حجت کنید، آن‌ها با واکنش‌شان، شما را حیرت‌زده کرده باشند.

                دکتر احمدرضا زمانی، استاد دانشگاه در نخستین نشست تخصصی الفبای موفقیت فرزندان در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا وجود قاطعیت در والدین را برای تربیت صحیح فرزندان ضروری دانست و گفت: نیاز است والدین قبل از گفتن بله یا نه به فرزندان فکر کنند و با هم هماهنگ باشند و هرچه قدر فرزند اصرار کرد نظرشان عوض نشود. البته قاطعیت را با خشونت اشتباه نگیرند و در نظرات یکدیگر برای تربیت فرزندان دخالت نکنند.

                این استاد دانشگاه مقایسه فرزندان با دیگران را بسیار بد دانست و اظهار کرد: توجه به تفاوت استعدادها، هوش‌های دهگانه، تکیه بر توانمندی‌ها و مقایسه برای پیشرفت در تربیت فرزندان بسیار مهم است.

                والدین نباید با فرزندان راجع به شخصیتشان حرف بزنند بلکه باید تربیت رفتاری را مد نظر داشته باشند، وقتی قرار است به آن‌ها تذکر دهند نباید حاشیه پردازی کنند و بحث گذشته را پیش بکشند، بلکه باید راجع به یک نکته تربیتی حرف بزنند و فرزندان را با دیروز خودشان مقایسه کنند.

                یادگیری ۹۳ درصدی فرزندان از رفتار والدین

                والدین باید نمونه تغییری باشند که از فرزندانشان انتظار دارند؛ یعنی به یکدیگر احترام بگذارند و از خودشان مراقبت کنند. همچنین تناقض حرف و عمل والدین، فرزندان را سردرگم می‌کند، مثلاً وقتی والدین سریال‌های ۸۵۰ قسمتی ماهواره را می‌بینند حق ندارد به فرزند در مورد دیدن زیاد از حد تلویزیون تذکر بدهند.

                این متخصص اجتماعی خانواده محروم سازی موقتی برای تربیت فرزندان را ضروری دانست و اظهار کرد: تنبیه متناسب، غیربدنی، در اتاق خلوت در حالی که رفتار فرزند و نه شخصیت او مورد هدف قرار می‌گیرد، ضروری است.

                والدین باید دستان و صدایشان را کنترل کنند و نباید به سر و صورت فرزند برای تنبیه بزنند چون تحقیر می‌شود، شب ادراری می‌گیرد و ناخن می‌جود پس باید به جای اینگونه تنبیه اتاقی خلوت که حوصله فرزند در آن سر می‌رود و وسیله خطرناکی هم در آن نیست انتخاب کنند و چند دقیقه برای تنبیه او را به آن‌جا بفرستند.

                هرچه‌قدر فرزند بزرگ‌تر شد این‌گونه تنبیه به تنبیه محرومیت چند روزه از موبایل و تبلت و تلویزیون تبدیل می‌شود.

                مراقب خط قرمزها باشید

                آماده کردن یک محیط امن و مورد علاقه، ایجاد محیطی سازنده برای یادگیری، استفاده از انضباط قاطعانه، داشتن انتظارات واقع بینانه و مراقبت از خود به عنوان پدر یا مادر موفقیت فرزندان را تضمین می‌کند.

                والدین باید موفق‌های خوشحال تربیت کنند، نه پزشک و مهندس‌هایی که خوشحال نیستند و تعدادشان کم هم نیست؛ همچنین نیاز است والدین حتی اگر به یکدیگر علاقه ندارند اما به هم احترام بگذارند اینگونه محیط امن تربیتی فراهم می‌شود.

                وی با اشاره به خط قرمزهای برخورد با کودک اظهار کرد: آسیب زدن به خود، دیگران و اشیا از خط قرمزها است و اگر کودک قصد داشت این کارها را بکند باید او را در آغوش بگیریم تا مطمئن شویم دیگر این‌کارها را نمی‌کند.

                منبع: ایسنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/yP2mP

                مرگ خواهر یا برادر، تهدید جدی برای سلامت کودکان است

                مرگ خواهر یا برادر، تهدید جدی برای سلامت کودکان است

                مرگ عزیزان اغلب پیامدهای سخت و مخرب برای بازماندگان دارد و در دوران بزرگسالی، اندوه ناشی از مرگ و فقدان همسر یا فرزند با اثرات منفی جدی بر سلامتی افراد شامل مشکلات قلبی و حتی خطر مرگ زودهنگام در بازماندگان همراه است.

                به گزارش ایسنا، با این حال تا کنون در مورد اثرات کوتاه مدت و بلندمدت مرگ یک عزیز روی کودکان مطالعات کمتری صورت گرفته است.

                در همین رابطه نتایج مطالعه‌ای که به تازگی در نشریه “اطفال JAMA” به چاپ رسیده حاکیست، از دست دادن خواهر یا برادر در دوران کودکی با افزایش خطر مرگ زودهنگام هم در کوتاه مدت و هم در بلندمدت مرتبط است.

                “یونگفو یو” پزشک و محقق بیمارستان دانشگاه “آرهوس” در دانمارک در این باره گفت: ارتباط بین خواهر و برادرها در خانواده عمیق، صمیمی و طولانی مدت است و به همین دلیل مرگ یکی از آنها می‌تواند یک اتفاق مخرب برای زندگی خواهر و برادرهای دیگر باشد به ویژه اگر این اتفاق در سنین کودکی و پایین رخ دهد.

                به گزارش شبکه سی بی اس نیوز، در این مطالعه که روی اطلاعات بیش از پنج میلیون کودک دانمارکی و سوئیسی انجام گرفت محققان دریافتند کودکانی که در سنین خردسالی و کودکی خواهر یا برادری را از دست می‌دهند در مقایسه با کودکانی که چنین اتفاق تلخی را تجربه نمی‌کنند ۷۱ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ ناشی از عوامل گوناگون هستند و این خطر در یک سال نخست فقدان یک خواهر و برادر و نیز برای خواهر و برادرهایی که جنسیت مشابه یا اختلاف سنی اندکی داشته‌اند به مراتب بیشتر است.

                “یو” با تاکید بر اینکه باید بررسی بیشتری روی دلایل این ارتباط صورت گیرد خاطر نشان ساخت: احتمالاً ژنتیک، استرس روانی یا تغییر رفتارهای والدین پس از مرگ یکی از کودکان می‌توانند عوامل مؤثر در این زمینه باشند.

                منبع: ایسنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/OwAbh

                آرام کردن کودکان با غذا دادن در درازمدت زیان‌بار است

                آرام کردن کودکان با غذا دادن در درازمدت زیان‌بار است

                آرام کردن کودکان با غذا ممکن است در کوتاه‌مدت گریه کردن آنان را متوقف کند، اما پژوهشگران هشدار می‌دهند که این کار ممکن است در درازمدت به الگوهای ناسالم غذا خوردن تبدیل شود.

                به گزارش هلدثی یک بررسی جدید به‌وسیله پژوهشگران بریتانیایی و نروژی نشان داد که والدینی که به‌اصطلاح «غذا دهندگان عاطفی» می‌توانند «غذا خوردن عاطفی» را ترغیب کنند که عادتی است با افزایش وزن و اختلالات خوردوخوراک ارتباط دارد.

                کارشناسان می‌گویند یافته‌های این بررسی شواهد قوی‌تری دراین‌باره فراهم می‌کند که سبک‌های غذا دادن والدین به کودکان می‌تواند تأثیر عمده‌ای بر عادات غذا خوردن آنان و نوع رابطه‌شان با غذاها و نوشیدنی‌ها هنگام مواجهه با عواطفشان بگذارد.

                «غذا دادن عاطفی» به این معناست که والدین برای آرام کردن کودک برای مثال هنگام کج‌خلقی کردن او به دادن غذا و نوشیدنی متوسل می‌شوند.

                سیلجی استینسبک، سرپرست این بررسی و همکارانش می‌گویند اتکای والدین بر دادن هله‌هوله‌ها، دسرها و غذاهای شیرین برای آرام کردن کودکان می‌تواند به پرخوری بینجامد و زمینه‌ساز مشکلات بعدی مانند پراشتهایی عصبی و غذا خوردن افراطی در آنان باشد.

                استینسبک که استادیار روانشناسی در دانشگاه علوم و تکنولوژی نروژ در شهر تروندهایم است، دراین‌باره گفت: «هنگامی که غمگین باشید، علاقه‌ای به خوردن هویج نخواهید داشت.»
                پژوهشگران عادات تغذیه و غذا خوردن بیش از هشتصد کودک را از چهار سالگی تحت نظر گرفتند. آنان این کودکان را در شش، هشت و ده‌سالگی چک کردند.

                بر اساس پرسشنامه‌هایی که والدین پر کرده بودند، معلوم شد که حدود دوسوم این کودکان در همه سنین نشانه‌های غذا خوردن برای آرام کردن خودشان را بروز می‌دهند. همچنین این پژوهشگران دریافتند که کودکانی که با غذا خوردن آسان‌تر احساس آرامش می‌کردند، بیشتر به‌وسیله والدین برای این منظور تغذیه می‌شدند.»

                «غذا دادن عاطفی غذا خوردن عاطفی را افزایش می‌دهد و برعکس.»

                کودکانی که در ۴ سالگی آسان‌تر خشمگین یا پریشان می‌شدند با احتمال بیشتری برای آرامش پیدا کردن غذا می‌خوردند و والدینشان برای این مقصود به آنان غذا می‌دادند.

                راهی بهتری برای کنار آمدن با ناراحتی عاطفی کودکان وجود دارد. آنان به والدین توصیه می‌کنند به جای اینکه هنگامی خشم یا ناراحتی کودکان از غذا به‌عنوان وسیله‌ای برای پرت کردن حواس آنان استفاده کنند، باید به کودکان آموزش دهند که این عواطف تحمل کنند و راه‌هایی برای کنار آمدن با آن‌ها پیدا کنند. در چنین موارد برقراری انضباط مثبت و نترسیدن از گریه کودک او را در مسیر رشد طبیعی برای غلبه بر عواطفش قرار می‌دهد.
                منبع: همشهری آنلاین

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/EJmvK

                تنبیه کلامی، سم تربیت است

                تنبیه کلامی، سم تربیت است

                بهترین تنبیه، در قبال خطاهای عمدی کودک، تنبیه رفتاری است که از طریق محرومیت به وجود می‌آید، اما معمولاً والدین چندان تمایلی ندارند که تنبیه رفتاری داشته باشند کلام که ساده‌ترین و اشتباه‌ترین راه است را انتخاب می‌کنند.

                علی راکی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با اشاره به اینکه والدین نسبت به هرگونه اقدام نادرستی که کودک انجام می‌دهد باید یک تنبیه متناسب در نظر گیرند، اظهار کرد: متاسفانه تنبیهی که برخی از والدین برای کودکشان در نظر می‌گیرند متناسب با خطای کودک نیست.

                ممکن است یک کودک کاری را از روی سهل انگاری انجام دهد اما عکس‌العمل والدین به گونه‌ای باشد که کودک به عمد اقدام نادرستی را انجام داده است؛ بنابراین والدین باید نسبت به رفتارهای غلط کودکان یک تقسیم‌بندی داشته باشند. گاهی ممکن است کودک برخی کارها را سهواً انجام دهد مانند ریختن غذا بر روی لباس و… اما برخی رفتارها را از روی عمد انجام می‌دهد.

                برخی مواقع کودک رفتاری عمدی انجام می‌دهد یا دروغ می‌گوید تا به هدف خود برسد، هدف کودک از انجام برخی اقدامات عمدی جلب توجه است؛ البته ممکن است که تمایلی به انجام آن کار غلط نداشته باشد مانند زود ادراری کودکانی که به دنبال جلب توجه هستند در حالی که این کار چندان برایشان رضایت‌بخش نیست.

                در هرکدام از این رفتارهای کودک، والدین باید عکس‌العمل‌های متفاوتی داشته باشند، توصیه می‌شود والدین در خصوص رفتارهای سهوی کودک چشم‌پوشی کنند و در واقع نادیده گرفتن بهتر است و تلاش کنند که طرز صحیح رفتار را به کودک یاد دهند.

                علاوه بر این والدین در خصوص کارهایی که کودک به عمد انجام می‌دهد و به دنبال رسیدن به یک سود است باید عواقب مناسبی برای آن در نظر گیرند. مانند محروم کردن که کودک متوجه شود نمی‌تواند از این طریق به هدف خود برسد.

                والدین باید آگاه باشند که کودک به دو روش انجام رفتار غلط عمدی و ایجاد جلب توجه می‌خواهد به اهداف خود برسد، این امر باید زنگ خطری برای آن‌ها باشد که در کدام رفتار خود کوتاهی و کم‌کاری کرده‌اند و آن را جبران کنند.

                اگر والدین از طریق رفتارهایی مانند سرزنش و تحقیر به ویژه در مواردی که کودکان اقداماتی را سهواً انجام داده بخواهند کودک را تربیت و در او احساس شرم ایجاد کنند در بزرگ‌سالی عواقب بدی خواهد داشت.

                بزرگ‌ترین نتیجه تحقیر و سرزنش کودک احساس اعتماد به نفس ضعیف و عزت‌نفس ضعیف است، علاوه بر این کودک در انجام کارهای خود و یا انجام کارهای جدید با مشکل مواجه می‌شود. این دسته افراد در ارتباطات بیش از حد تلاش می‌کنند تا تائید دیگران را کسب کنند؛ گاهی اوقات این امر می‌تواند به سوءاستفاده از آن‌ها در بزرگ‌سالی منجر شود.

                معمولاً بهترین تنبیه‌ها، تنبیه‌های کلامی و ایجاد احساس گناه و ترس در کودکان نیست بلکه بهترین آن‌ها تنبیه رفتاری است که از طریق محرومیت به وجود می‌آید، اما معمولاً والدین چندان تمایلی ندارند که تنبیه رفتاری داشته باشند و از طریق کلام که ساده‌ترین راه و البته غلط‌ترین راه است به تربیت می‌پردازند.

                برخی والدین‌ها ازنصیحت کردن استفاده می‌کنند که یک سم در تربیت است و شماری دیگر از طریق صحبت‌های منفی، سرزنش، مقایسه و متلک انداختن تلاش می‌کنند فرزند خود را تنبیه کنند که در هر دو صورت عواقب بسیاری بدی در بزرگ‌سالی برای فرد به دنبال خواهد داشت.

                والدین باید قبل از انتظار از فرزند خود به وظایفشان در قبال کودک عمل کنند. متاسفانه امروز والدین فکر می‌کنند وظایف مادی مانند فراهم کردن شرایط بازی و تفریح برای کودکان کافی است در صورتی که این امر کافی نیست و مشارکت و ارتباط با کودک در اولویت قرار دارد. اگر قرار است نیازهای کودکان برآورده نشود انتظار داشتن از آن‌ها خطاست.

                منبع: ایسنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/dId3w

                چگونه کودک را به خوردن تشویق کنیم؟

                چگونه کودک را به خوردن تشویق کنیم؟

                والدین بخاطر تجریباتی که دارند باید کودکشان را به مصرف خوردنی‌های مفید تشویق کنند. در این میان برخی والدین هستند که دوست دارند این کار را انجام دهند ولی راه و روش آن را نمی‌دانند و سبب می‌شوند کودک از آن خوردنی دلزده شود. چگونه می‌توان کودک را به خوردن تشویق کرد؟ چه راههایی برای تشویق کودک به خوردن وجود دارد؟

                کم نیستند والدینی که وقتی کودکانشان از مصرف بعضی مواد غذایی بخصوص سبزیجات امتناع می‌ورزند از آنها می‌خواهند که حتماً آن را بخورند اما با این کار خود کودکان بدتر دچار دلزدگی می‌شوند.

                پدر و مادرها مجدداً سعی در توضیح فواید سبزیجات دارند اما آنها دیگر گوش نمی‌کنند. راه حل این نیست بلکه باید روشی فرهنگی برای آن پیدا کرد و بچه‌ها را با بازی‌ها و شیوه‌های گوناگون آموزشی به مصرف خوراکی‌های سالم، ترغیب نمود. کتاب‌ها و دستورات غذایی فراوانی برای بزرگسالان وجود دارند، اما کمتر مواردی دیده می‌شود که غذاهایی بخصوص با سبزیجات برای بچه‌ها پخت و تزیین شود و باب میل آنها باشد.

                در این سری از نوشته‌ها سعی بر این داریم به مواد غذایی اشاره کنیم که بچه‌ها زیاد تمایلی به مصرف آن ندارند اما به شیوه‌های خاصی می‌توانید آنها را به خوردن تشویق کنید.
                زمان اختصاص دهید. امروزه اکثر پدر و مادرها بسیار درگیرند و ذهن مشغولی دارند. اما وقتی شما هم یکی از والدین شدید پس باید برای کودکان خود وقت بگذارید. در این بین اگر زمان‌های خاصی برای آشپزی با کودکان خود بگذارید بسیار هیجان انگیز و مفید خواهد بود.

                در قرن بیست ویکم انتخاب سریع والدین در رفتن به فست‌فودها است در حالی که همان زمان را می‌توانند صرف یک آشپزی سریع سالم در منزل همراه با بچه‌های خود نمایند. فراموش نکنید. عادات خوب غذایی جزو چیزهایی است که بچه‌ها باید یاد بگیرند پس به آنها آموزش دهید.

                یک نفس عمیق بکشید و با بچه‌ها به خرید خوراکی‌ها بروید

                با کودک به خرید رفتن آسان نیست، بخصوص با کوچک‌ترها وهمراه بردن کالسکه آنها که خسته نشوند.

                اما واقعیت این است که درگیر کردن بچه‌ها در برخی از امور خانه تنها جنبه تفریح و سرگرمی ندارد، بلکه به آنها اعتماد به نفس و قدرت هم می‌دهد یا حتی اگر نمی‌توانند به خرید بیایند تهیه لیست مواد غذایی لازم برای منزل و نوشتن آن را به عهده آنها بگذارید و در این کار آنها را مشارکت دهید در واقع قدرت انتخاب و تصمیم‌گیری به آنها بدهید.

                بعنوان مثال امشب برای شام با لازانیا هویج بخوریم یا نخود فرنگی؟ کدامیک؟ یا اگر به خرید می‌روید، کمی حس کنجکاوی آنها را تحریک کنید… “واااای این چه میوه‌ای است؟ میوه‌ای جدید … دوست داری امروز این را امتحان کنیم؟” یا پس از خرید بچه‌ها را در باز کردن بسته‌بندی‌ها، جای دادن مواد خریداری شده در قفسه‌ها یا یخچال و حتی طرز پخت آنها مشارکت دهید.
                باغچه کوچکی داشته باشید

                داشتن باغچه‌ای کوچک بطوری که کاشت گیاهان و سبزیجات آن از ابتدا با خود شما باشد تأثیر شگرفی در بچه‌ها دارد. البته نه تنها بچه‌ها بلکه انرژی مثبت آن به خود شما هم منتقل می‌شود.

                بچه‌ها لذت کاشت گیاهان و نگهداری و مراقبت از آنها را یاد می‌گیرند و همین مساله خوردن آنها را برایشان موضوع جالبی می‌نماید. می‌توانید کتابچه راهنمای کوچکی بگیرید و با کمک آن این کار را انجام دهید.

                اگر هم امکان داشتن چنین باغچه‌ای را ندارید گلدان‌های کوچکی تهیه کنید و در آنها چند نوع گیاه خوراکی را پرورش دهید.

                بچه‌ها را با فنون خاصی به مصرف خوراکی‌ها تشویق نمایید

                بچه‌ها معمولاً اگر از ظاهر چیزی خوششان نیاید آن را نمی‌خورند، حال هر مزه‌ای داشته باشد. ضمناً اینکه چه ماده غذایی برایشان مفید و کدامیک مضر است در احساس آنها به خوردن آن اثری ندارد.

                بنابراین بیهوده تلاش نکنید که به آنها مرتب یادآوری کنید کدام ماده غذایی برای رشد و بلندتر کردن قد آنها مفیداست و کدام مضر. آن‌ها انتخابی بر اساس این گفته‌ها نخواهند داشت. اغلب بچه‌ها بخاطر ظاهر ماده غذایی آن را می‌خورند و متاسفانه اکثر آنها تمایلی به مصرف سبزیجات و ساقه‌ها از خود نشان نمی‌دهند. آنچه که ما سعی داریم در این سری نوشته‌ها به شما بیاموزیم این است که چگونه و با چه روش‌هایی می‌توانید آنها را تشویق به خوردن سبزیجات کنید. از بروکلی گرفته تا سیب زمینی و هویج و…. در این سری مقالات استفاده ازروش‌هایی ازجمله برش‌های شکل‌داری از سبزیجات و شیرینی‌های خانگی تا اشکال مختلف ساندویچ‌ها با طعم‌های مختلف را به شما نشان خواهیم داد.

                کودک را با مواد غذایی تنبیه یا تشویق نکنید

                تجربه نشان داده است که معمولاً اگر خوراکی را بعنوان تشویق و جایزه به کودکان بدهید از خوردن آن کمتر احساس خوشایندی خواهند داشت و از سویی دیگر مثلاً اگر ماده غذایی شیرینی را به کودکان بعنوان پاداش انجام کاری بدهید این حس در آنها بوجود می‌آید که مزه شیرینی “خوب” و بقیه طعم‌ها “بد” هستند. بنابراین به مرور زمان بچه‌ها از خوردن طعم‌های دیگری از مواد غذایی بجز شیرینی سر باز می‌زنند و یا با بی‌میل آن را می‌خورند.

                خود دار باشید و آرامش خود را حفظ کنید

                تحقیقات نشان داده است که یک کودک برای امتحان کردن طعم یک ماده غذایی باید قبلاً آن را حدوداً بیست بار دیده باشد. پس اگر از خوردن یک ماده غذایی سر باز می‌زند خیلی سخت نگیرید. می‌توانید در پاسخ به این کار او از او بخواهید اگر اشکالی ندارد مادر یا پدر آن را بخورند و با کمال میل آن خوراکی را مقابل کودک با اشتها بخورید.

                به حجم و اندازه غذای آنها توجه داشته باشید

                بخاطر داشته باشید بچه‌ها معده کوچکی دارند و آنها را مجبور به خوردن حجم زیادی از مواد غذایی نکنید. این سؤال مهمی است که باید قبل از غذا دادن به آنها پاسخ دهید. آیا در آن زمان گرسنه هستند؟ نکته دیگر اینکه گوشت و سبزیجات را در بشقاب غذایشان به تکه‌های کوچک تقسیم کنید. بهتر جواب خواهد داد.

                از کودک نخواهید بیشتر از اندازه بخورد

                هرگز بچه‌ها را وادار نکنید وقتی گرسنه نیستند بیشتر از آنچه که میل دارند بخورند، زیرا در آینده هم باعث زیاده‌خوری در آنها خواهد شد.

                از احساسی که مواد غذایی به ما می‌دهند برایشان بگویید

                اگر بچه‌های شما کمی بزرگ‌تر هستند می‌توانید حسی از هیجان و احساس در کنار غذاها بیافرینید. از آن‌ها سؤال کنید برای شام چه چیزهایی دوست دارند. مراقب باشید انتخاب آنها ممکن است چیپس و بستنی و یا هله هوله باشد. از کوره در نروید و با آنها نجنگید. آگاه باشید که خوراکی‌هایی که آنها انتخاب می‌کنند احساسی چون بیش‌فعالی یا برعکس سنگین شدن و تنبلی به آنها می‌دهد. آن موقع است که می‌توانید نتیجه انتخاب‌شان را به آنها گوشزد نمایید و بگویید در صورت انتخاب خوراکی‌های سالم می‌توانند احساس خوشایندتری داشته باشند.

                منبع: دکتر سلام

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/bcifU

                پیش به سوی استقلال و خودانگیزی

                پیش به سوی استقلال و خودانگیزی

                سازمان ملل متحد استقلال و خودانگیزی بیماران مبتلا به اوتیسم را از مهمترین اهداف روز جهانی اوتیسم در سال ۲۰۱۷ میلادی اعلام کرده است.

                به گزارش گروه اخبار علمی ایرنا، اوتیسم یک اختلال عصبی است که عملکرد مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این معلولیت رشدی معمولاً در سه سال اول زندگی به طور کامل آشکار می‌شود. معمولاً این سه سال اول، دوره طلایی قلمداد می‌شود و چنانچه در این دوره مربیان و والدین کودک این عارضه را شناسایی کنند و در صورت درمان و رسیدگی می‌توان کودک را به مدرسه فرستاد و مهارت‌های زیادی را به او آموخت.

                روز دوم آوریل (۱۳ فروردین) روز جهانی اوتیسم نام گرفته است. این روز برای اولین بار در سال ۲۰۰۸ میلادی توسط مجمع عمومی سازمان ملل و به اتفاق آرا با هدف افزایش آگاهی در مورد این بیماری شکل گرفت.

                سازمان ملل متحد هر سال شعاری برای این رویداد درنظر می‌گیرد، این شعار در سال ۲۰۱۷، پیش به سوی استقلال و خودانگیزی انتخاب شده است.

                در گزارشی ملل متحد در سال گذشته آمده است که بیش از ۸۰ درصد از بزرگسالان مبتلا به اوتیسم بیکار هستند و استخدام را مزیتی برای بیماران اوتیسمی، دانست.

                برخی از مهمترین نشانه‌های اوتیسم عبارتند از:

                •دیر به حرف افتادن یا عدم تمایل به صحبت کردن؛ ۴۰ درصد از مبتلایان به اوتیسم هرگز صحبت نمی‌کنند.
                • مشکل در درک دیدگاه گوینده
                • استفاده از کلمات و عبارت‌های تکراری
                • تکرار رفتارهای کلیشه‌ای مانند تکان دادن دست یا بدن
                • تمرکز طولانی مدت روی اشیا
                • خودزنی
                • پرخاشگری
                • ناتوانی در بیان اسم
                • ناتوانی در برقراری ارتباط چشمی
                • علاقه به بازی‌های تکراری
                • خیره شدن به یکشی یا تصویر
                • فقدان حس همدلی و به اشتراک گذاشتن احساسات
                • عدم تمایل به ایجاد دوستی با هم سن و سالان

                معمولاً تشخیص بیماری اوتیسم بین ۲۱ ماهگی تا ۲۴ ماهگی نوزاد صورت می‌گیرد؛ البته گاهی اوقات این زمان تا چهار سالگی کودک نیز طول می‌کشد.

                برخی آمارها در مورد اوتیسم

                مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها در آمریکا، گزارشی را در مورد اوتیسم در سراسر جهان منتشر کرده است که بر اساس آن،

                -از هر ۱۵۰ کودک در سراسر جهان، یک نفر به اختلال اوتیسم (ASD) مبتلا است.
                -احتمال بروز این بیماری در تمام گروه‌های نژادی، قومی، اجتماعی و اقتصادی وجود دارد.
                -اوتیسم در پسران (از هر ۴۲ پسر یک نفر) شایع‌تر از دختران (از هر ۱۸۹ نفر یک نفر) است.
                -تحقیقات انجام شده در آسیا، اروپا و آمریکای شمالی، شمار کودکان مبتلا را حدود یک درصد و در کره جنوبی حدود ۲٫۶ درصد نشان می‌دهد.

                عوامل خطر و ویژگی‌ها

                -مطالعات نشان می‌دهد که در بین دو قلوهای همسان (identical twins)، اگر یک کودک به اوتیسم مبتلا باشد، احتمال ابتلای دیگری بین ۳۶ تا ۹۵ درصد است. در دوقلوهای غیر همسان (non-identical twins) در صورتی که یک کودک به این اختلال مبتلا باشد، احتمال ابتلای دیگری صفر تا ۳۱ درصد است.

                -پدر و مادری که دارای یک فرزند اوتیسمی هستند، در صورت بارداری مجدد، احتمال ابتلای کودک دوم ۲ تا ۱۸ درصد است.

                -احتمال ابتلا به اوتیسم در افرادی که نقص ژنتیکی یا کروموزومی دارند، به مراتب بیشتر است. حدود ۱۰ درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم به یکی از اختلالات سندرم داون، سندرم X شکننده، اسکلروز ناهنجار یا اختلالات دیگر کروموزومی و ژنتیکی مبتلا هستند.

                -توانایی فکری ۴۶ درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم، در حد متوسط یا بالاتر از حد متوسط است.

                -کودکان متولد شده از والدین مسن، بیشتر در معرض این اختلال قرار دارند.

                با کودک اوتیسمی چه کنیم

                والدین کودکان مبتلا به اوتیسم نگرانی‌های زیادی دارند و به دلیل ناشناخته بودن این بیماری، با چالش‌های بسیاری در سطح جامعه مواجه می‌شوند. والدین باید بدانند که این اختلال به کمک افراد آگاه و مشاوره، کاملاً قابل کنترل است و به راحتی می‌توان مهارت‌های ارزشمندی را به این کودکان آموخت.

                در صورت مشاهده علایم غیر طبیعی در کودک، بدون تعلل به مراکز درمانی مراجعه کنید و کمک بخواهید. در صورتیکه تشخیص داده شد که کودک به اوتیسم مبتلاست، وارد مرحله بعدی می‌شوید. هرچه زمان تشخیص زودتر باشد، کودک شانس بیشتری برای یادگیری و رشد طبیعی دارد.

                -در مورد اوتیسم بیشتر یادبگیرید و مطالعه کنید.

                هر چه در مورد اوتیسم بیشتر بدانید، راحت‌تر می‌توانید با کودک خود ارتباط برقرار کنید و او کمتر صدمه می‌بیند. شما باید در زمینه اوتیسم متخصص شوید و بدانید کودک شما از چه می‌هراسد و به چه چیز پاسخ مثبت می‌دهد.

                -کودک خود را با همان شرایط بپزیرید.

                باید بپزیرید که کودک شما عادی نیست و او را با هم سالانش و با افراد عادی مقایسه نکنید. از او به اندازه خودش انتظار داشته باشید.

                -نا امید نشوید.

                -بدانید که مسئول این کودک به طور کامل شما هستید و هیچ فردی غیر از شما نمی‌تواند پشتیبان او باشد

                -برای کودک خود برنامه بریزید.

                کودکان مبتلا به این اختلال از داشتن یک برنامه منظم غذایی، تفریحی، استراحت و آموزشی لذت می‌برند؛ چراکه ذهن آنان کاملاً سازماندهی شده است.

                -او را تشویق کنید و جایزه بدهید.

                در صورتیکه کودک شما مهارتی را فراگرفت یا در کاری موفق بود، او را تشویق کنید و جایزه‌ای هر چند کوچک برایش تهیه کنید. این کار به او برای آموختن انگیزه می‌دهد.

                -به کودک احساس امنیت دهید.

                در خانه فضایی را به کودک بیمار اختصاص دهید که او در آنجا احساس آرامش و امنیت کند. اجازه دهید همیشه حمایت شما را در برابر سایرین احساس کند.

                -کودک را در محیط‌های شاد قرار دهید.

                -او را درگیر کارهای ساده کنید و حس مسئولیت پذیری کودک را تحریک کنید.

                – او را سرزنش نکنید

                مترجم: سپیده کاشانی
                منبع: ایرنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/peQFG

                چگونه زبان کودک خبرچین را قفل کنید؟!

                چگونه زبان کودک خبرچین را قفل کنید؟!

                دختر ۸ ساله‌ای دارم که بیشتر در جمع بزرگسالان حضور می‌یابد و رازهایی که مربوط به خانه و واقعاً شخصی است را برای مهمانان بازگو می‌کند. چندین بار او را از این کار باز داشته‌ام ولی فایده‌ای ندارد و از من حرف شنوی ندارد.

                اگر این مسئله مشکل شما هم هست، نکات زیر می‌تواند شما را در حل این مشکل یاری کند.

                ۱- اگر مطالبی که کودک در جمع مطرح می‌کند، کم اهمیت یا بی‌اهمیت است؛ برای مثال وقتی می‌گوید: «شام چی خورده‌ایم یا دیروز کجا رفته‌ایم و…» هیچ واکنشی نشان ندهید.

                ۲- اگر مسائل مهم زندگیتان را در جمع بیان می‌کند یکی از دلایل مهم آن، این است که خودتان در حضور همسر یا بستگانتان همین کار را می‌کنید، بدون اینکه متوجه باشید دختر ۸ ساله شما با وجود اینکه مشغول بازی است، صحبت‌های شما را می‌شنود. سعی کنید الگوی خوبی باشید و مسائل و رازهای خانوادگی را با دیگران مطرح نکنید، اگر هم این کار را انجام می‌دهید حداقل زمانی که او مدرسه است و درخانه حضور ندارد با دیگران صحبت کنید.

                ۳- وقتی کودک رازهای خانواده را مطرح می‌کند واکنش شدید نشان ندهید بلکه او را از جمع بیرون ببرید و او را از نظر خودتان مطلع کنید؛ مثلاً بگویید: «من خیلی ناراحت می‌شوم وقتی مسائل خصوصی زندگیمان جلوی بقیه مطرح می‌شود» یا در همان موقع با یک نگاه جدی (بدون هیچ صحبتی) برای چند ثانیه به او نگاه کنید.

                ۴- به هیچ وجه از روش‌های نصیحت، عصبانیت، تهدید، تنبیه و… به ویژه در حضور جمع استفاده نکنید.

                ۵- کودک شما به شدت نیازمند جلب توجه است. شما و همسرتان سعی کنید نکات مثبت او را بیشتر ببینید برای مثال می‌توانید توانمندی‌هایش را روی کاغذ بنویسید و روی کمدش بچسبانید. تا می‌توانید با او بازی کنید برایش وقت بگذارید با هم بیرون بروید و…

                ۶- به دیگران بسپارید که وقتی از مسائل زندگیتان صحبت می‌کند، هیچ واکنشی نشان ندهند و کاملاً بی‌تفاوت باشند.

                ۷-هدف کودک از خبرچینی را مشخص کنید، آیا کودک به دنبال جلب توجه و کسب قدرت است و یا انتقام جویی می‌کند؟

                ۸- در مورد علل خبرچینی با کودک صحبت کنید و به او یاد دهید که از روش‌های دیگر مطلوب برای افزایش مقبولیت استفاده کند.

                ۹- به کودک کمک کنید دیگران را در توانمندی‌های خود سهیم کند و یا به آن‌ها آموزش دهد.

                ۱۰- به او کمک کنید تا برای دست یافتن مهارت‌های اجتماعی الگوی مناسبی پیدا کند و رفتارهای قابل تحسین الگو را به خاطر بسپارد و یا یادداشت کند.

                ۱۱- هنگامی که کودک خبرچینی می‌کند توجه خود را به چیزهای دیگر جلب کنید مثلاً بگویید: ((به جای اینکه در بارهٔ این موضوع حرف بزنیم بهتر است که …))

                ۱۲- در بحث‌های کلاسی و گروهی احساس دیگران در مورد افراد خبر چین را به چالش بکشید و یا بیان داستان و نشان دادن فیلم و…آن‌ها را با عواقب خبر چینی و احساسات دیگران نسبت به چنین کسانی آشنا سازید.

                ۱۳- به جای گوش دادن به خبر چینی از او بخواهید ماجرا را بنویسد.

                ۱۴- خبر چینی را نادیده گرفته و رفتارهای صحیح کودک را تشویق کنید.

                ۱۵- هنگامی که چشم پوشی از خبر وی غیرممکن است با کودک قرار بگذارید در صورت خبرچینی نکردن به او جایزه می‌دهید و برعکس.

                ۱۶- به کودک اعتماد به نفس بدهید تا برای جلب توجه مجبور به خبرچینی نشود.

                ۱۷- در فعالیت و کارها کودک خبرچین را با الگوهای مناسب قرار دهید و در مورد رفتارهای خوب این الگوها با کودک بحث کنید.

                ۱۸-کروم بلتز، پیشنهاد می‌دهد اصل تمیز را به کودکان یاد دهید تا برخی خبرها با خبرچینی متفاوت باشد مثل خبرهایی که مورد خطر برای اموال مدرسه و دیگران و… است.

                ۱۹- کودک را با دادن فهرستی از خبرچینی‌هایش از رفتارش آگاه کنید.

                ۲۰- به کودک کمک کنید تا خودش راهی برای اصلاح رفتارش بیابد به جای اینکه آن را به طور کامل به عهدهٔ والدین بگذارید.

                ۲۱- به کودک آموزش دهید که گزارش چه اطلاعاتی مناسب است. مثل نیاز به کمک فوری، زد وخورد، فریب دادن و…

                منبع: دکتر سلام

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/jQdr0

                چگونه جدا خواباندن کودکان را آغاز کنیم؟

                چگونه جدا خواباندن کودکان را آغاز کنیم؟

                جداکردن اتاق کودک در شب‌های اول بسیار سخت خواهد بود و می‌توان از سیستم محرومیت استفاده کرد.

                شکی نیست که این کار در شب‌های اول بسیار سخت خواهد بود و کودک هر کاری که لازم باشد انجام می‌دهد تا خودش را به کنار شما برساند و باز هم در تخت شما بخوابد.

                شاید کودک پشت در اتاق والدین بخوابد تا نشان دهد نمی‌خواهد از آنها جدا شود که در این حالت می‌توان از سیستم محرومیت استفاده کرد.

                در این مواقع باید او گفته شود اجازه ندارد بازی مورد علاقه‌اش را انجام دهد که به این ترتیب او می‌فهمد که شما در این کار جدی هستید و باید تسلیم شود.

                کودک را روی تختش خوابانده و در آغوش بگیرید، ببوسید، به او بگویید وقت خواب است و بعد نزدیک تخت روی زمین قرار بگیرید ولی به هیچ‌وجه با او به تختخواب نروید یا لب آن ننشینید.

                صورت خود را به سمت کودک نگیرید زیرا اگر به چشم‌های شما نگاه کند، صحبت را آغاز خواهد کرد، به او یادآور شوید که زمان خواب است بنابراین باید چشم‌هایش را ببندد.

                از خاموش بودن چراغ‌ها و باز بودن در اتاق خواب کودک مطمئن شوید، و در سکوت بنشینید، طوری که صورت‌تان به طرف او نباشد و منتظر بمانید تا خوابش ببرد، اگر بچه خواست با شما صحبت کند فقط بگویید «بخواب».

                هر شب همین کار را تکرار کنید ولی کمی دورتر از تخت بنشینید تا آن‌که به بیرون اتاق و پشت در باز، برسید.

                کودک مدتی پس از تکرار عمل نشستن شما پشت در باز اتاق خواب، یاد می‌گیرد که به تنهایی بخوابد. برای جا انداختن این موضوع باید اندکی زمان صرف کنید اما به این ترتیب عادت زیانباری را که ممکن است سال‌ها ادامه پیدا کند، تغییر داده‌اید.

                منبع: ایسنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/vqGSF

                رفتارهای مخاطره‌آمیز خانواده با کودکان، ضایعات جبران‌ناپذیری در پی‌دارد

                رفتارهای مخاطره‌آمیز خانواده با کودکان، ضایعات جبران‌ناپذیری در پی‌دارد

                یک کارشناس مذهبی در خراسان‌جنوبی گفت: پدران و مادران و حتی معلمان باید متوجه باشند که رفتارهای مخاطره‌انگیز در محیط خانه از جمله خشونت و رفتارهای خشن، ضایعات جبران‌ناپذیری را در پی‌دارد.

                اگر روش‌ها و برنامه‌های تربیتی در محیط خانه به طور جامع انجام نگیرد قطعاً در آینده با واکنش و انحرافات فرزندان مواجه می‌شویم.

                امروزه در بسیاری از جوامع غربی و بعضاً در کشور خودمان شاهد خشونت‌ها و انحرافات فراوان هستیم که بیشتر ریشه خانوادگی دارد.

                بسیاری از خانواده‌ها و جوانان از کمبود مادی رنج نمی‌برند، عدم رعایت اصول اخلاقی و رفتاری و بی‌توجهی به فضایل انسانی باعث رنجش کودکان می‌شود.

                پدران و مادران و حتی معلمان باید متوجه باشند که رفتارهای مخاطره‌انگیز در محیط خانه از جمله خشونت و رفتارهای خشن، ضایعات جبران‌ناپذیری را در پی‌دارد.

                فرار از خانه، خودکشی، فروپاشی بنیان خانواده، عدم اعتماد، افسردگی، پرخاشگری، عدم اعتماد به نفس از جمله پدیده‌های شوم خشونت در محیط خانواده است.

                کودکان در محیط خانواده بیشتر از همه تشنه محبت و رفتارهای عاطفی هستند، کودکی که در محیط نزاع و تفرقه و پرخاش رشد کند ناسالم و تربیت ناقصی دارد و پیامدهای این تربیت ناقص بر جامعه غیرقابل جبران است.

                سیدی، یکی از عوامل گسترده شدن پدیده شوم طلاق را کمبود محبت در فرزندان رشد یافته در محیط خانه اعلام کرد و افزود: کودکی که در محیط پراضطراب وکم محبت رشد کند تشنه محبت است و این گمشده را در ازدواج جستجو می‌کند و زمانی که بعد از ازدواج آنطور که باید محبت نبیند ساز ناسازگاری کوک کرده و به فکر جدایی می‌افتد.

                پدران و مادران باید به خود آمده و براعصاب متلاطم خویش قفلی کنترل بزنند تا به دست خود عزیزانشان را به چاه نیندازند.

                منبع: ایسنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/mXmoT

                کودکان را با تبلت و گوشی‌های هوشمند تنها نگذارید

                کودکان را با تبلت و گوشی‌های هوشمند تنها نگذارید

                روزنامه قدس در گزارشی تأکید پژوهشگران بر خطرات فناوری‌های ارتباطی برای نونهالان را بررسی کرد و آورد: یکی از چالش‌های مهم و نگران کننده‌ای که در اثر عمومی شدن دستگاه‌های هوشمند و سیستم‌های مختلف فناوری به وجود آمده است، مسأله کنترل، تربیت و سرگرم کردن کودکان در کنار سیستم‌های هوشمند و دستگاه‌های مختلف است.

                در ادامه این گزارش که به قلم رها واعظی نگاشته شد، می‌خوانیم: گسترش و توسعه لحظه‌ای فناوری در دنیا، سبب بروز چالش‌های جدیدی در زندگی اجتماعی و روزمره مردم شده است. پیش از ورود فناوری‌های مختلف به بطن زندگی مردم، بسیاری از امور اجتماعی و تربیتی، شکل ساده‌تری داشت و حل چالش‌های موجود آن دوران، آسان تربه نظر می‌رسید. اما امروزه، فناوری بر همه جوانب زندگی ما انسان‌ها بشدت سایه افکنده و سبب ایجاد چالش‌های مختلفی شده است.

                چالش‌های ورود فناوری به زندگی کودکان

                یکی از چالش‌های مهم و نگران کننده‌ای که در اثر عمومی شدن دستگاه‌های هوشمند و سیستم‌های مختلف فناوری به وجود آمده است، مسأله کنترل، تربیت و سرگرم کردن کودکان در کنار سیستم‌های هوشمند و دستگاه‌های مختلف است.

                همه ما کم و بیش با این فکر که آیا دسترسی کودکان به فناوری و دستگاه‌های هوشمند مفید است، یا سبب بروز مشکلات مختلف خواهد شد مواجه شده‌ایم، اما چه بخواهیم و چه نخواهیم، حضور سامانه‌های هوشمند در زندگی ما، روز به روز پررنگ‌ترمی‌شود و نمی‌توان نقش آن‌ها را در زندگی روزمره نادیده گرفت. با این وجود، چطور انتظار داریم که این دستگاه‌ها و سیستم‌های مرتبط با فناوری، زندگی کودکان را تحت تأثیر قرار ندهد؟

                سبقت گرفتن کودکان از والدین

                هر دورانی، چالش‌های تربیتی خاص خود را برای کودکان و والدین آن‌ها دارد، شاید در دوران ما نیز فناوری و نحوه استفاده از آن توسط کودکان، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها، برای والدین باشد.

                والدین یک کودک، هر روز ساعت‌های زیادی را با گوشی‌های هوشمند، تبلت و یا لپ تاپ خود کار می‌کنند. کودکان نیز مانند همیشه، رفتار والدین خود را در ذهنشان اسکن می‌کنند و در ذهن خود گمان می‌کنند که چون والدینشان ساعات زیادی را با این دستگاه‌ها سپری می‌کند، پس حتماً چیز خوبی در آن‌ها وجود دارد.

                البته این موضوع تا پیش از زمانی است که خود کودک مزه استفاده از فناوری را چشیده باشد. زیرا پس از آن جذابیت فناوری به قدری است که دیگر برای کنکاش در دستگاه‌های هوشمند مختلف، منتظر پدر و مادر خود نمی‌ماند و به تنهایی پیش خواهد رفت و گاهی حتی از والدین خود نیز در مسیر استفاده از فناوری پیشی می‌گیرد.

                آیا استفاده از فناوری برای کودکان مفید است؟

                فناوری جنبه‌های مختلفی دارد و از بازی‌های ویدیویی گرفته تا استفاده از گوشی هوشمند، تبلت، جست و جو در اینترنت و بهره گیری از برنامه‌های تلویزیون‌های هوشمند را در بر می‌گیرد.

                استفاده از تبلت و گوشی‌های هوشمند، به طور استاندارد از دوازده سالگی برای کودکان مجاز است. اما در حال حاضر در تمام دنیا، سن داشتن تبلت یا گوشی هوشمند در کودکان کاهش یافته است.

                استفاده از این دست فناوری‌ها برای کودکان، هم می‌تواند مضر و هم می‌تواند مفید باشد. اگر استفاده از اینگونه فناوری‌ها، توسط کودکان، کنترل نشده و بدون نظارت مستقیم والدین باشد، بخصوص اگر گوشی و یا تبلت هوشمند به اینترنت متصل باشد، قطعاً برای کودکان چیزی جز ضرر و آسیب به همراه نخواهد داشت.

                البته کار کردن با فناوری‌های مختلف توسط کودکان، اگر از ابتدا با نظارت و کنترل والدین باشد، نه تنها به بهبود خلاقیت و تقویت ذهن کودکان کمک می‌کند، بلکه می‌تواند در یادگیری مهارت‌ها و علوم مختلف به کودکان کمک کند. البته باید توجه داشت که استفاده کودکان زیر سه سال از فناوری در همه شرایط و در همه جای دنیا ممنوع است و به هیچ وجه نباید به آن‌ها اجازه داد که حتی گوشی و یا تبلت هوشمند را در دست بگیرند!

                زمان مناسب برای کار با تبلت توسط کودکان

                نتایج پژوهش‌های علمی دانشمندان استرالیایی که در دانشگاه کورتین انجام شده است، هشدار می‌دهد که استفاده زیاد از تبلت ها و گوشی‌های هوشمند می‌تواند بر سلامت کودکان در سنین بزرگسالی تأثیر منفی بگذارد.

                بر اساس این گزارش، حداکثر زمانی که کودک می‌تواند برای استفاده از این فناوری‌ها صرف کند، روزانه ۳۰ دقیقه است و استفاده بیش از این مدت می‌تواند زمینه ساز دردهای کمر و گردن در بزرگسالی می‌شود. براساس نتایج بررسی‌ها، با وجود آنکه ۷۰ درصد کودکان می‌توانند به طور مناسب و استاندارد از تبلت و گوشی‌های هوشمند استفاده کنند، اما ۶۰ درصد آن‌ها در استفاده از این فناوری زیاده روی می‌کنند و ۱۰ درصدشان نیز بیش از یک ساعت از وقت خود را پای تبلت و گوشی می‌گذرانند.

                مشکلات ناشی از وابستگی کودکان به فناوری

                وابستگی ناسالم اولین و مهم‌ترین عارضه‌ای است که می‌تواند کودکان را هنگام استفاده از فناوری دچار مشکل کند. منظور از وابستگی این است، که کودک وقت بسیاری را در فضای مجازی می‌گذراند و از زندگی واقعی خود غافل می‌شود.

                یکی از مشکلاتی که ممکن است در زمان وابستگی کودکان به فناوری ایجاد شود، فاصله گرفتن از تفریحات سالم و پناه بردن به دنیای مجازی است. تفریحات سالم مانند دوچرخه سواری، بازی کردن با اسباب بازی و گردش، نقش بسیار مهمی در فرآیند رشد سالم روانی و فیزیکی کودکان دارد.

                اضافه وزن نیز یکی دیگر از نتایج نامطلوب استفاده نامناسب کودکان از فناوری و وابستگی شدید آن‌ها به گوشی‌ها و تبلت‌های هوشمند می‌باشد. طبیعی است که هر چقدر میزان استفاده از اینگونه فناوری‌ها توسط کودکان افزایش یابد، میزان فعالیت فیزیکی آن‌ها کاهش پیدا می‌کند و کودک دچار اضافه وزن می‌شود.

                منبع: ایرنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/M6ep9

                همه چیز درباره ریفلاکس معده در کودکان

                همه چیز درباره ریفلاکس معده در کودکان

                بیشتر کودکان در بخشی از فعالیت‌های روزانه خود شیر بالا می‌آورند؛ بالا آوردن شیر به ریفلاکس یا ریفلاکس معده به مری معروف است. ریفلاکس در کودکان کاملاً عادی و نرمال بوده و به ندرت جدی می‌شود.

                به گزارش روز سه شنبه گروه علمی ایرنا از پایگاه اینترنتی مدیکال نیوز تودی، ریفلاکس معده به مری (GER) زمانی حادث می‌شود که محتویات معده به لوله غذایی نوازد باز می‌گردد. به این جریان ریفلاکس بدون مشکل می گویند و معمولاً خود به خود نیز حل می‌شود.

                اما برخی اوقات یک شکل جدی‌تر و طولانی مدت ریفلاکس معده به مری وجو دارد که به آن ریفلاکس معده به مری (GERD) گفته می‌شود.

                دلایل ریفلاکس (GERD)

                عضله‌ای در انتهای پایینی لوله غذایی به نام اسفنکتر تحتانی مری وجود دارد که این عضله در حالت استراحت به غذا اجازه ورود به معده می‌دهد و در حالت انقباض بازگشت غذا و اسید را به لوله غذایی مسدود می‌کند.

                اگر این عضله کاملاً بسته نشود، جریان مایع از معده به لوله غذایی باز می‌گردد. این توالی در همه افراد رخ می‌دهد اما تکرار آن در کودکان زیر یک سال بیشتر است.

                ریفلاکس معده به مری یا GER برخی اوقات نادیده گرفته می‌شود زیرا مایع در قسمت پایینی لوله غذایی می‌ماند یا اینکه این مایع برگشت داده و بالا آورده می‌شود.

                ریفلاکس یا برگشت، در کودکان شایع است و اوج بروز آن در فاصله سنی ۳ تا ۴ ماهگی است. برخی نوزادان دست کم یک بار در روز دچار برگشت غذا می‌شوند و برخی با بیشتر وعده‌های غذایی دچار برگشت غذا می‌شوند.

                میزان ریفلاکس با بالغ شدن عضله‌ای که جریان غذا را کنترل می‌کند کاهش می‌یابد و این اتفاق معمولاً زمانی می افتد که کودک ۱۸ ماهه می‌شود.

                اما GER می‌تواند به بیماری ریفلاکس معده (GERD) تبدیل شود. این وضعیت می‌تواند علائم و عوارض مشکل سازی بیشتری به وجود آورد.

                از جمله علائم این بیماری می‌توان به افزایش آهسته وزن، تحریک پذیری، گریه بی دلیل و اختلال در خواب اشاره کرد. لازم است GERD تحت درمان قرار گیرد تا از آسیب به لایه لوله غذایی پیشگیری شود.

                عوامل خطرساز

                بیشتر عوامل ساز خطر برای کودکان مبتلا به GER غیر قابل پیشگیری هستند و عبارتند از:

                -آرامش موقت اسفنکتر تحتانی مری بعد از تغذیه
                -لوله غذایی کوتاه

                وضعیت‌های زیر نیز خطر ابتلا به GERD را در کودکان افزایش می‌دهد که عبارتند از:

                – فتق هیاتال
                – اختلالات عصبی تکاملی
                -فیبروز کیستیک
                -صرع
                – اختلالات مادرزادی لوله غذایی
                -آسم
                – تولد پیش از موعد
                – چاقی
                – سابقه ریفلاکس والدین

                علائم

                کودکان مبتلا به GER:

                – افزایش عادی وزن دارند
                – از مشکل کمی در تغذیه برخوردارند
                – علائم قابل توجه در زمینه تنفسی ندارند
                – هیچ گونه علائم عصبی رفتاری ندارند
                اما برعکس کودکان مبتلا به GERD دارای علائم:
                – افزایش خفیف وزن، کاهش وزن و اختلال رشد
                – امتناع از تغذیه یا تغذیه‌های طولانی
                – تحریک پذیری بعد از تغذیه
                – مشکل در بلع غذا و یا درد در هنگام قورت دادن غذا
                – تهوع مکرر
                – معده درد، سینه درد و درد در سایر نواحی شکمی
                – سرفه طولانی مدت، خس خس سینه و یا خش صدا
                -آسم

                درمان

                بیشتر موارد برگشت غذا یا ریفلاکس در سال اول تولد نوزاد برطرف می‌شود و به هیچ درمانی نیاز ندارد. اما با این حال با ایجاد تغییراتی در شیوه زندگی می‌توان به درمان این بیماری کمک کرد.

                – تکرر و شدت ریفلاکس در نوزادنی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند، کمتر است. اما با ایجاد تغییرات زیر می‌توان به بهبود ریفلاکس در کودکانی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند کمک کرد.
                – کاهش حجم وعده‌های غذایی در نوزدانی که زیاد غذا می‌خورند
                – تغذیه با حجم کمتر اما متناوب‌تر
                -افزودن عوامل غلیظ کننده (مانند افزودن یک قاشق چایخوری آرد برنج در هر اونس شیر خشک)
                – مصرف شیرهای خشک ضد ریفلاکس
                – مصرف شیرهای خشک ضد حساسیت برای نوزادانی که به پروتیین شیر گاو حساسیت دارند
                – قطع تغذیه برای آروغ زدن منظم کودک

                منبع: ایرنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/o6Jfk

                چگونه کودک را به خوردن تشویق کنیم؟

                چگونه کودک را به خوردن تشویق کنیم؟

                والدین بخاطر تجریباتی که دارند باید کودکشان را به مصرف خوردنی‌های مفید تشویق کنند. در این میان برخی والدین هستند که دوست دارند این کار را انجام دهند ولی راه و روش آن را نمی‌دانند و سبب می‌شوند کودک از آن خوردنی دلزده شود. چگونه می‌توان کودک را به خوردن تشویق کرد؟ چه راههایی برای تشویق کودک به خوردن وجود دارد؟

                کم نیستند والدینی که وقتی کودکانشان از مصرف بعضی مواد غذایی بخصوص سبزیجات امتناع می‌ورزند از آنها می‌خواهند که حتماً آن را بخورند اما با این کار خود کودکان بدتر دچار دلزدگی می‌شوند.

                پدر و مادرها مجدداً سعی در توضیح فواید سبزیجات دارند اما آنها دیگر گوش نمی‌کنند. راه حل این نیست بلکه باید روشی فرهنگی برای آن پیدا کرد و بچه‌ها را با بازی‌ها و شیوه‌های گوناگون آموزشی به مصرف خوراکی‌های سالم، ترغیب نمود.

                کتاب‌ها و دستورات غذایی فراوانی برای بزرگسالان وجود دارند، اما کمتر مواردی دیده می‌شود که غذاهایی بخصوص با سبزیجات برای بچه‌ها پخت و تزیین شود و باب میل آنها باشد.

                در این سری از نوشته‌ها سعی بر این داریم به مواد غذایی اشاره کنیم که بچه‌ها زیاد تمایلی به مصرف آن ندارند اما به شیوه‌های خاصی می‌توانید آنها را به خوردن تشویق کنید.

                • زمان اختصاص دهید

                امروزه اکثر پدر و مادرها بسیار درگیرند و ذهن مشغولی دارند. اما وقتی شما هم یکی از والدین شدید پس باید برای کودکان خود وقت بگذارید.

                در این بین اگر زمان‌های خاصی برای آشپزی با کودکان خود بگذارید بسیار هیجان انگیز و مفید خواهد بود.

                در قرن بیست ویکم انتخاب سریع والدین در رفتن به فست‌فودها است در حالی که همان زمان را می‌توانند صرف یک آشپزی سریع سالم در منزل همراه با بچه‌های خود نمایند.

                فراموش نکنید. عادات خوب غذایی جزو چیزهایی است که بچه‌ها باید یاد بگیرند پس به آنها آموزش دهید.

                • یک نفس عمیق بکشید و با بچه‌ها به خرید خوراکی‌ها بروید

                با کودک به خرید رفتن آسان نیست، بخصوص با کوچک‌ترها وهمراه بردن کالسکه آنها که خسته نشوند.

                اما واقعیت این است که درگیر کردن بچه‌ها در برخی از امور خانه تنها جنبه تفریح و سرگرمی ندارد، بلکه به آنها اعتماد به نفس و قدرت هم می‌دهد یا حتی اگر نمی‌توانند به خرید بیایند تهیه لیست مواد غذایی لازم برای منزل و نوشتن آن را به عهده آنها بگذارید و در این کار آنها را مشارکت دهید در واقع قدرت انتخاب و تصمیم‌گیری به آنها بدهید.

                بعنوان مثال امشب برای شام با لازانیا هویج بخوریم یا نخود فرنگی؟ کدامیک؟

                یا اگر به خرید می‌روید، کمی حس کنجکاوی آنها را تحریک کنید… “واااای این چه میوه‌ای است؟ میوه‌ای جدید … دوست داری امروز این را امتحان کنیم؟”

                یا پس از خرید بچه‌ها را در باز کردن بسته‌بندی‌ها، جای دادن مواد خریداری شده در قفسه‌ها یا یخچال و حتی طرز پخت آنها مشارکت دهید.

                • باغچه کوچکی داشته باشید

                داشتن باغچه‌ای کوچک بطوری که کاشت گیاهان و سبزیجات آن از ابتدا با خود شما باشد تأثیر شگرفی در بچه‌ها دارد. البته نه تنها بچه‌ها بلکه انرژی مثبت آن به خود شما هم منتقل می‌شود.

                بچه‌ها لذت کاشت گیاهان و نگهداری و مراقبت از آنها را یاد می‌گیرند و همین مساله خوردن آنها را برایشان موضوع جالبی می‌نماید. می‌توانید کتابچه راهنمای کوچکی بگیرید و با کمک آن این کار را انجام دهید.

                اگر هم امکان داشتن چنین باغچه‌ای را ندارید گلدان‌های کوچکی تهیه کنید و در آنها چند نوع گیاه خوراکی را پرورش دهید.

                • بچه‌ها را با فنون خاصی به مصرف خوراکی‌ها تشویق نمایید

                بچه‌ها معمولاً اگر از ظاهر چیزی خوششان نیاید آن را نمی‌خورند، حال هر مزه‌ای داشته باشد. ضمناً اینکه چه ماده غذایی برایشان مفید و کدامیک مضر است در احساس آنها به خوردن آن اثری ندارد.

                بنابراین بیهوده تلاش نکنید که به آنها مرتب یادآوری کنید کدام ماده غذایی برای رشد و بلندتر کردن قد آنها مفیداست و کدام مضر. آن‌ها انتخابی بر اساس این گفته‌ها نخواهند داشت.

                اغلب بچه‌ها بخاطر ظاهر ماده غذایی آن را می‌خورند و متاسفانه اکثر آنها تمایلی به مصرف سبزیجات و ساقه‌ها از خود نشان نمی‌دهند.

                آنچه که ما سعی داریم در این سری نوشته‌ها به شما بیاموزیم این است که چگونه و با چه روش‌هایی می‌توانید آنها را تشویق به خوردن سبزیجات کنید.

                از بروکلی گرفته تا سیب زمینی و هویج و…. در این سری مقالات استفاده ازروش‌هایی ازجمله برش‌های شکل‌داری از سبزیجات و شیرینی‌های خانگی تا اشکال مختلف ساندویچ‌ها با طعم‌های مختلف را به شما نشان خواهیم داد.

                • کودک را با مواد غذایی تنبیه یا تشویق نکنید

                تجربه نشان داده است که معمولاً اگر خوراکی را بعنوان تشویق و جایزه به کودکان بدهید از خوردن آن کمتر احساس خوشایندی خواهند داشت و از سویی دیگر مثلاً اگر ماده غذایی شیرینی را به کودکان بعنوان پاداش انجام کاری بدهید این حس در آنها بوجود می‌آید که مزه شیرینی “خوب” و بقیه طعم‌ها “بد” هستند.

                بنابراین به مرور زمان بچه‌ها از خوردن طعم‌های دیگری از مواد غذایی بجز شیرینی سر باز می‌زنند و یا با بی‌میل آن را می‌خورند.

                • خود دار باشید و آرامش خود را حفظ کنید

                تحقیقات نشان داده است که یک کودک برای امتحان کردن طعم یک ماده غذایی باید قبلاً آن را حدوداً بیست بار دیده باشد.

                پس اگر از خوردن یک ماده غذایی سر باز می‌زند خیلی سخت نگیرید. می‌توانید در پاسخ به این کار او از او بخواهید اگر اشکالی ندارد مادر یا پدر آن را بخورند و با کمال میل آن خوراکی را مقابل کودک با اشتها بخورید.

                 

                • به حجم و اندازه غذای آنها توجه داشته باشید

                بخاطر داشته باشید بچه‌ها معده کوچکی دارند و آنها را مجبور به خوردن حجم زیادی از مواد غذایی نکنید. این سؤال مهمی است که باید قبل از غذا دادن به آنها پاسخ دهید. آیا در آن زمان گرسنه هستند؟

                نکته دیگر اینکه گوشت و سبزیجات را در بشقاب غذایشان به تکه‌های کوچک تقسیم کنید. بهتر جواب خواهد داد.

                • از کودک نخواهید بیشتر از اندازه بخورد

                هرگز بچه‌ها را وادار نکنید وقتی گرسنه نیستند بیشتر از آنچه که میل دارند بخورند، زیرا در آینده هم باعث زیاده‌خوری در آنها خواهد شد.

                • از احساسی که مواد غذایی به ما می‌دهند برایشان بگویید

                اگر بچه‌های شما کمی بزرگ‌تر هستند می‌توانید حسی از هیجان و احساس در کنار غذاها بیافرینید. از آن‌ها سؤال کنید برای شام چه چیزهایی دوست دارند.

                مراقب باشید انتخاب آنها ممکن است چیپس و بستنی و یا هله هوله باشد. از کوره در نروید و با آنها نجنگید.

                آگاه باشید که خوراکی‌هایی که آنها انتخاب می‌کنند احساسی چون بیش‌فعالی یا برعکس سنگین شدن و تنبلی به آنها می‌دهد.

                آن موقع است که می‌توانید نتیجه انتخاب‌شان را به آنها گوشزد نمایید و بگویید در صورت انتخاب خوراکی‌های سالم می‌توانند احساس خوشایندتری داشته باشند.

                منبع: زندگی آنلاین

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/G5Fd6

                قبل از ۶ ماهگی؛ زمان طلایی درمان کم شنوایی

                قبل از ۶ ماهگی؛ زمان طلایی درمان کم شنوایی

                تهران- ایرنا-عضوهیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و متخصص شنوایی شناسی گفت: زمان طلایی برای تشخیص و درمان کم شنوایی قبل از ۶ ماهگی است.

                به گزارش خبرنگار علمی ایرنا، دکتر احمدرضا ناظری روز سه شنبه در نشستی با خبرنگاران در این خصوص توضیح داد: کم شنوایی نوعی اختلال است که در اثر یک بیماری بروز می‌کند و خود به تنهایی ماهیت بیماری ندارد؛ این اختلال ممکن است نیاز به درمان پزشکی و جراحی داشته باشد که از طریق متخصصان گوش و حلق و بینی و کودکان انجام می‌شود یا نیاز به درمان‌های توانبخشی داشته باشد که به دست متخصصان شنوایی سنجی ارائه می‌شود.

                وی به اجرای برنامه غربالگری ملی تحت عنوان ‘یک – سه – شش’ در ایران اشاره کرد و گفت: این یک طرح ملی است که برای تمام نوزادان در سراسر کشور انجام می‌شود؛ طی این برنامه ابتدا تمام نوزادان در بدو تولد و قبل از سن یک ماهگی تحت غربالگری شنوایی شناسی قرار می‌گیرند، سپس در سن سه ماهگی با بررسی مجدد اگر مشکل شنوایی وجود داشته باشد، تشخیص داده می‌شود و در نهایت در سن ۶ ماهگی روند مداخلات درمانی آغاز می‌شود.

                علاوه بر انجام تست‌های شنوایی شناسی در مراکز درمانی، بهتر است والدین با ایجاد صداهای نسبتاً بلند، واکنش نوزاد خود را بررسی کنند و درصورتی که واکنش کمی از فرزند خود دیدند سریعاً به پزشک مراجعه کنند.

                در صورتی که این اختلال به موقع درمان نشود، علاوه بر اینکه به مرور زمان شدت آن افزایش یافته و عمیق‌تر می‌شود، می‌تواند مانع از رشد گفتاری و کلامی کودک در سنین بالاتر شود.

                برخی به اصطلاح دیر زبان باز کردن کودکان خود را عادی می‌دانند و آن را مانند پدر یا مادر او که احتمالاً دیر شروع به حرف زدن کرده است، ربط داده و به همین دلیل زمان طلایی در درمان کودک را از دست می‌دهند.

                از حدود یک سالگی رشد کلامی کودک آغاز می‌شود و اگر این روند با کندی مواجه شد، باید به کم شنوا بودن کودک شک کرد و او را تحت معاینات پزشکی قرار داد.

                ** مسائل دوران جنینی، علت برخی کم شنوایی‌ها

                برخی از مشکلات و اختلالات شنوایی نوزادان مربوط به مسائل دوران بارداری است که مادران باید به آن توجه لازم را داشته باشند.

                مصرف دارو، سیگار و قلیان، مصرف مشروبات الکلی، تشعشعات، استرس‌های شدید، ضربه و پاره شدن کیسه آب جنین می‌تواند روی سیستم شنوایی جنین تأثیر منفی گذاشته و منجر به کم شنوایی شود.

                ناظری در مورد استفاده از وسایل ارتباطی مانند تلفن همراه نیز توضیح داد: در این مورد مطالعاتی در دست انجام است و مطالب پراکنده‌ای مطرح شده است اما هنوز نتایجی که به طور قطعی تأثیر این وسایل را بر جنین و شنوایی او ثابت کند، اعلام نشده است.

                سیستم شنوایی در سن سه ماهگی دوران جنینی شکل می‌گیرد و بهتر است مادران باردار تا آنجایی که امکان دارد از تلفن همراه استفاده نکنند و آن را در موقع خواب از خود دور کنند.

                شایع‌ترین علت مراجعه کودکان به مراکز درمان شنوایی را پس از اختلالات مادرزادی و ژنتیکی، عفونت‌های گوش عنوان کرد، در این مورد نیز باید عفونت‌ها به موقع برطرف شوند زیرا در صورت نبود تشخیص به موقع این بیماری می‌تواند منجر به کم شنوایی کودکان شود.

                خبرنگار: ناهید شفیعی **انتشار: معصومه گلشن
                منبع: ایرنا

                لینک کوتاه شده: https://hodhod.com/KG3Bd

                علائم جسمی در کودک که نباید نادیده گرفته شوند

                علائم جسمی در کودک که نباید نادیده گرفته شوند

                در برخی مواقع در بدن کودکان علائم غیرعادی بروز می‌کند که اغلب مشکل‌زا نیست و دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.

                به گزارش ایسنا، با این حال برخی از این علائم از مشکل بزرگتری ناشی می‌شوند و در صورت تداوم یافتن، حتماً باید به پزشک مراجعه کرد.

                سایت هلث لاین به برخی از این موارد اشاره کرده که به شرح زیر است:

                • عدم واکنش به صداهای بلند: نوزادان قادر نیستند در مورد این که به درستی صداها را نمی‌شنوند، صحبت کنند. علاوه بر این آنان به هر عامل محرکی مطابق با انتظارات بزرگسالان واکنش نشان نمی‌دهند. در بسیاری از این موارد لازم است قدرت شنوایی نوزاد مورد توجه و بررسی قرار گیرد. در صورتی که متوجه شدید کودک‌تان به صداهای بلند واکنش نشان نمی‌دهد یا از شنیدن آن اذیت نمی‌شود برای بررسی وضعیت سلامت شنوایی‌اش با پزشک مشورت کنید.
                • از دست دادن قدرت شنوایی: با بزرگتر شدن کودک او با منابع صوتی مختلفی روبه‌رو می‌شود که می‌تواند سلامت قدرت شنوایی‌اش را به خطر اندازد. طبق اعلام مرکز کنترل و پیشگیری از امراض آمریکا حدود ۱۲٫۵ درصد کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۹ سال به دلیل قرار گرفتن در معرض صداهای بلند به آسیب‌های دائمی شنوایی مبتلا هستند. بنابراین لازم است هنگام استفاده کودک از هدفون، تماشای فیلم و انجام بازی‌های ویدیویی به سطح صدا توجه داشته باشیم.
                • مشکل در تمرکز کردن: نوزادان همچنین قادر نیستند در صورت تاری دید یا عدم توانایی در متمرکز کردن چشم‌ها موضوع را به والدین اطلاع دهند، اما والدین می‌توانند با توجه به نکاتی این مشکل را بررسی کنند. در صورتی که نوزاد به اشیاء توجه ندارد یا برای پیدا کردن اجسام نزدیک با مشکل روبه‌رو می‌شود لازم است به پزشک مراجعه شود. همچنین در صورتی که کودک در خواندن مشکل دارد، از فاصله نزدیک تلویزیون تماشا می‌کند و عملکرد خوبی در کلاس درس ندارد باید با متخصص بینایی مشورت کرد.
                • تب بالا و سردرد شدید: کودکان اغلب به دلیل بیماری‌هایی همچون ویروس‌های معده و عفونت‌های جزیی دچار تب می‌شوند. زمانی که تب بالا با سردرد همراه باشد و کودک نمی‌تواند چشمان خود را باز نگه دارد نشانه‌ای از وجود مشکل بزرگتری است و خطر ابتلا به مننژیت وجود دارد. در صورتی که این بیماری به موقع تشخیص داده شود درمان آن از بروز مشکلات جدی‌تر و مرگ بیمار جلوگیری می‌کند.
                • درد شکمی: دل درد برای بیشتر کودکان بخصوص در مواقع مصرف خوراکی‌های جدید یا هله هوله امری طبیعی است. هرچند در صورتی که بی‌قراری کودک بیش از حد باشد و با علائمی از قبیل درد شکم در سمت راست و قسمت پایین، استفراغ و اسهال همراه شود باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.
                • خستگی مفرط: اگر علائم خستگی در کودک ظاهر شود و انرژی کافی همچون قبل را نداشته باشد باید نسبت به بررسی وضعیت کودک اقدام کرد. عوام